อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใคร

        เป็นสิ่งที่ผมย้ำเตือนและระมัดระวัง แต่ก็มักเผลอตัดสินคนอื่นในใจอยู่ตลอด เพราะเพื่อนร่วมงานที่เราได้พบเจอในแต่ละวันนั้น บางครั้งเราก็แทบไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาเลย และการกระทำของเขามักทำให้เรามองแค่ผลลัพธ์จากการกระทำของเขา ไม่ได้มองลึกลงไปถึงสาเหตุที่ทำให้เขาตัดสินใจทำแบบนั้น

         เช่น เทศกาลกินเจ ผู้ประกอบการร้านอาหารควรจะมีเมนูอาหารเจให้เลือกบ้าง มีแต่เมนูปกติแบบนี้เท่ากับผู้ประกอบการนั้นไม่ฉลาดเอาเสียเลย แต่ความจริงแล้ว ผู้ประกอบการอาจเล็งเห็นว่าร้านนี้ทำอาหารเจรสชาติไม่อร่อยก็ได้ จึงไม่มีการนำเสนอเมนูอาหารเจออกมาขาย อีกทั้งจำนวนลูกค้าที่ไม่ได้ทานอาหารเจก็มีไม่น้อย การที่ไม่ได้ขายอาหารเจจึงไม่ได้เสียหายแต่อย่างใด ตรงกันข้าม หากอาหารเจที่นำเสนอรสชาติไม่ถูกปากคนส่วนใหญ่ก็อาจนำพาชื่อเสียงของร้านเกิดการเสียความเชื่อมั่นได้

            ไม่ว่าเรื่องอะไรก็แล้วแต่ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจใครว่าคนนั้นโง่คนนี้ฉลาด เพราะบางครั้งคนตัดสินอาจเป็นคนไม่ฉลาดเสียเองถ้าไม่รู้ถึงสาเหตุที่แท้จริง

           รวมถึงการตัดสินว่าคนนั้นเป็นคนดี คนนี้เป็นคนไม่ดีเพียงเพราะฟังต่อๆกันมา ยกเว้นว่าคนบางคนดีกับคนอื่น แต่ประพฤติเลวร้ายกับตัวเราเสียเอง แบบนี้จะไม่ถือเป็นการด่วนสรุป แต่เป็นมาจากประสบการณ์ตรง

          เราต้องการป้องกันก่อนปัญหาเช่นนี้จะเกิดกับตัวเราเอง ดังนั้น เราก็เลยมักจะเชื่อคำวิจารณ์ของคนอื่นก่อนที่เราจะไปประสบกับเรื่องเลวร้ายจากคนๆนั้นด้วยตัวเราเอง

          อย่างไรก็ตาม เหรียญมีสองด้านเสมอ ประเด็นปัญหาบางอย่างล้วนมีที่มา แค่บางครั้งเราอาจจะยังไม่รู้ เพราะไม่สามารถจะไปรู้ความรู้สึกนึกคิดถึงจิตใจคนอื่นได้นั่นเอง ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดแต่อย่างใด