ไม่ต้องไปสวนสัตว์ ก็มีเต่าเต็มบ้าน

วันนี้ผมมีเรื่องสุดเซอร์ไพรส์มาเล่าให้ฟัง รับรองว่าไม่ได้แต่ง ไม่ได้โม้แน่นอนครับ เป็นเรื่องที่ผมกับแฟนเจอกับตัวเองสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อเช้านี้เอง ขนาดผมเล่าให้เพื่อนฟังยังมีคนไม่เชื่อ คิดว่าอำกันเล่น ๆ ต้องเอารูปถ่ายมายืนยันว่า เช้านี้บ้านผมกลายเป็นสนามเด็กเล่นของลูกเต่า!

จุดเริ่มต้นของความอลหม่าน

ทุกอย่างมันเริ่มขึ้นตอนประมาณเจ็ดโมงเช้าครับ ผมกำลังจะขับรถออกไปทำงานตามปกติ เปิดประตูบ้านมาอากาศดี ๆ แดดยังอุ่น ๆ ไม่ร้อนจัด หยิบกุญแจรถมาอย่างสบายใจ แต่พอก้าวไปถึงทางรถเข้าบ้านเท่านั้นแหละ…

เอ้า! 
ทำไมพื้นมันกระดุกกระดิกไปหมด?

ผมก้มลงดูใกล้ ๆ แล้วแทบจะร้อง "โอโห่ย!" เพราะตรงหน้าคือ ลูกเต่าเล็ก ๆ เต็มไปหมด ขนาดประมาณเหรียญสิบได้มั้ง คลานกันระเกะระกะอยู่บนพื้นปูนและหญ้าริมทางรถเข้า นับคร่าว ๆ ตอนแรกมีประมาณสิบกว่าตัว แต่พอมองดี ๆ อ้าวเฮ้ย! มันไม่ใช่แค่นั้น มันยังมีซ่อนตามซอกหญ้า ใต้กอไม้ โผล่มาเรื่อย ๆ เหมือนคลื่นซอมบี้ในหนังแต่เป็นเวอร์ชันเต่าน้อย 

ตอนนั้นจากที่ง่วง ๆ อยู่ ตาสว่างทันทีครับ!

ความตื่นเต้นเปลี่ยนเป็นความกังวล

ตอนแรกแฟนผมยังยืนกรี๊ดน่ารัก ๆ บอกว่า “โอ้ยน่ารักจัง ลูกเต่าเต็มเลยอ่ะ” เราสองคนก็หัวเราะกัน คิดว่ามันน่าจะเป็นเรื่องบังเอิญที่แม่เต่ามาวางไข่ไว้แถวนี้แล้วลูกมันเพิ่งฟัก แต่พอคิดอีกที…

บ้านผมมันอยู่ริมถนนใหญ่ครับ รถวิ่งกันวันละหลายร้อยคัน ความเร็วไม่ต่ำกว่า 80-100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง คือถ้าปล่อยให้ลูกเต่าเหล่านี้คลานตามสัญชาตญาณ มุ่งหน้าออกถนนไป รับรองว่าไม่รอดแน่ ๆ ใจผมก็เริ่มหวิว ๆ เลยครับ จากที่ตอนแรกตื่นเต้นกลายเป็นกังวลทันที

ภารกิจช่วยเหลือเฉพาะกิจ

คิดอยู่ไม่กี่วินาที ผมกับแฟนก็ตัดสินใจว่า ต้องช่วยแล้วแหละ ไม่งั้นไม่ทันแน่ ผมเลยรีบวิ่งไปคว้ากล่องพลาสติกที่บ้าน แล้วเราสองคนก็เริ่มภารกิจ “เก็บเต่าน้อย” แบบจริงจัง

บอกเลยครับว่ามันไม่ง่ายนะ เพราะลูกเต่ามันตัวเล็กและคลานเก่งมาก เจอตรงนี้เก็บไปได้สองสามตัว พอหันกลับมาอีกด้านก็โผล่มาเพิ่มอีกสามสี่ตัว เหมือนเกมที่เล่นเท่าไหร่ก็ไม่จบ!

แฟนผมวิ่งกรี๊ดกร๊าดสนุกเหมือนเด็ก ส่วนผมนี่เหงื่อแตกเพราะต้องก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ไม่หยุด ยิ่งมองยิ่งเจอ แอบคิดในใจว่า "นี่บ้านเรากำลังกลายเป็นโรงเพาะเต่าเหรอเนี่ย" 

ตัวเลขที่ทำเอาอึ้ง

หลังจากช่วยกันเก็บอยู่พักใหญ่ เราก็นับจำนวนรวมได้ 43 ตัวเป๊ะ ๆ ตอนนั้นผมกับแฟนยืนมองหน้ากันแล้วหัวเราะแบบไม่อยากเชื่อสายตา "นี่เราเก็บเต่าได้เกือบครึ่งร้อยจริง ๆ เหรอ?"

ผมยกกล่องขึ้นมา ลูกเต่าน้อยพวกนั้นดิ้นไปดิ้นมา ตาแป๋ว ๆ ดูงง ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็น่ารักมากครับ ทุกตัวเหมือนพร้อมจะออกเดินทางไปสู่โลกกว้าง

ปลายทางที่ปลอดภัย

ทีนี้พอเก็บเสร็จ ก็เกิดคำถามต่อว่า "แล้วจะเอาไปไว้ที่ไหนดีล่ะ?" จะปล่อยหน้าบ้านก็ไม่ได้ เดี๋ยวออกถนนอีก แต่โชคดีครับ ที่บ้านผมห่างจากสระน้ำธรรมชาติอยู่ไม่กี่ร้อยเมตร เป็นสระกว้าง ๆ ที่มีหญ้า ริมน้ำ และดินโคลนพอให้สัตว์เล็ก ๆ อาศัยอยู่ได้

ผมกับแฟนก็เลยขับรถพากล่องเต่าไปที่นั่น เปิดฝากล่องแล้วค่อย ๆ วางพวกเขาลงบนดินโคลนริมสระ

โอ้โห! ภาพที่เห็นมันโคตรจะดีต่อใจครับ ลูกเต่าพอได้สัมผัสโคลนปุ๊บ มันไม่รอช้าเลย คลานดุ๊กดิ๊กแล้วกระโดดลงน้ำบ้าง บางตัวก็ขุดดินซุกหัวหายเข้าไปในโพรงเล็ก ๆ เหมือนสัญชาตญาณสอนมันมาว่า “ที่นี่แหละคือบ้านใหม่ของพวกเรา”

ผมกับแฟนยืนดูแล้วก็ยิ้มกว้างเลยครับ แบบว่า "ภารกิจนี้สำเร็จแล้ว"

ความรู้สึกหลังจบภารกิจ

บอกตรง ๆ ว่าเช้านี้เป็นเช้าที่วุ่นวายสุด ๆ แต่ก็มีความสุขสุด ๆ เหมือนกันครับ จากที่คิดว่าจะออกไปทำงานธรรมดา ๆ กลายเป็นเช้าพิเศษที่ได้ช่วยชีวิตสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ ถึง 43 ตัว

มันทำให้ผมคิดขึ้นมาเลยว่า ธรรมชาติรอบตัวเรานี่น่าอัศจรรย์จริง ๆ เราไม่รู้หรอกว่ามีสิ่งเล็ก ๆ กำลังต่อสู้เพื่อเอาตัวรอดอยู่แค่ไม่กี่ก้าวจากบ้านเรา แล้วบางครั้งโอกาสที่เรายื่นมือเข้าไปช่วย ก็อาจหมายถึง “ชีวิตใหม่” ให้กับใครสักตัวก็ได้

ฝากทิ้งท้าย

เล่าให้ฟังแบบนี้ครับ เผื่อใครเคยเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กัน ถ้าเห็นสัตว์เล็ก ๆ โดยเฉพาะตามเมืองที่มีถนนใหญ่ อย่ามองข้ามนะครับ ลองช่วยกันหาที่ปลอดภัยให้พวกมันบ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่เสียเวลาอะไรเลย แต่ผลที่ได้คือคุณจะรู้สึกโคตรคุ้มค่ากับสิ่งที่ทำลงไป

ปล. ผมมีถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานด้วยนะครับ เดี๋ยวเอาไปอวดเพื่อน ๆ ต่อ ไม่งั้นไม่มีใครเชื่อหรอกว่าบ้านผมเคยมีลูกเต่า 43 ตัวบุกพร้อมกัน 

ใครมีประสบการณ์เจอสัตว์แปลก ๆ โผล่มาใกล้บ้านบ้าง มาเล่าแชร์กันได้นะครับ เผื่อบ้านถัดไปจะมีลูกจระเข้บุกมาแทน 555