น้ำใจที่ถูกหักหลัง เรื่องจริงของลูกน้องสาวใจใหญ่ บริจาคไตให้เจ้านาย แต่สุดท้ายโดนเฉดหัวออกจากงาน

ภาพจาก เรื่องสยองขวัญกับคดีฆาตกรรม

วันนี้ผมมีเรื่องจริงจากอเมริกามาเล่าให้ฟังครับ ฟังแล้วทั้งสะเทือนใจ ทั้งหัวร้อนแทน และก็แอบมีแง่คิดสอนใจอยู่ไม่น้อย เรื่องนี้เกิดขึ้นที่ลองไอส์แลนด์ นิวยอร์ก สหรัฐฯ เมื่อประมาณสิบกว่าปีก่อน แต่พออ่านแล้วเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวานนี่เอง

มันคือเรื่องของ “เด็บบี้ สตีเวนส์” คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัย 47 ปี ที่มีหัวใจโคตรใหญ่ ใจถึงขั้นยอมสละ “ไต” ของตัวเองเพื่อช่วยเจ้านายที่กำลังป่วยหนัก แต่สิ่งที่เธอได้ตอบแทนกลับมาไม่ใช่คำว่าขอบคุณ…กลับเป็นการโดนไล่ออกจากงานซะอย่างนั้น!

จุดเริ่มต้นของน้ำใจ

เด็บบี้ทำงานเป็นเสมียนอยู่ในบริษัทแห่งหนึ่ง เจ้านายของเธอชื่อ “แจ็กกี้ บรูเซีย” อายุ 61 ปี ตอนนั้นบรูเซียป่วยหนัก ต้องการผู้บริจาคไตด่วนมาก ชนิดที่ถ้าไม่มีใครมาช่วยก็คือชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายเลย

ทีนี้เด็บบี้เธอเป็นคนจิตใจดีครับ พอรู้เรื่องก็ไม่คิดมาก อาสาจะบริจาคไตให้เจ้านายทันที ถึงแม้ผลตรวจออกมาว่าไตของเธอไม่ตรงกับเจ้านาย แต่เด็บบี้ก็ยังไม่ถอดใจ เธอยอมเข้าโครงการ “แลกเปลี่ยนไต” ก็คือยอมบริจาคไตของตัวเองให้กับผู้ป่วยอีกคนที่รออยู่ในมิสซูรี แลกกับการที่เจ้านายของเธอจะได้รับไตใหม่จากผู้บริจาครายอื่น

เรียกง่าย ๆ ว่า เธอเสียสละเพื่อให้เจ้านายได้มีชีวิตต่อไปนั่นแหละครับ

การผ่าตัดที่เปลี่ยนชีวิต

เดือนสิงหาคม ปี 2011 เด็บบี้ขึ้นเขียงผ่าตัด บริจาคไตให้กับผู้ป่วยที่เธอไม่รู้จัก ขณะเดียวกันเจ้านายของเธอก็ได้รับไตใหม่สำเร็จ เรียกได้ว่าทุกอย่างผ่านไปด้วยดี

แต่แทนที่เจ้านายจะสำนึกบุญคุณ กลับกลายเป็นอีกเรื่องหนึ่งครับ…

ความจริงที่เจ็บกว่าแผลผ่าตัด

หลังจากผ่าตัดแค่ สามวัน เด็บบี้ยังเจ็บแผล เดินเหินก็ไม่ถนัด แถมมีอาการเหมือนเส้นประสาทขาถูกกดทับ ปวดท้อง ระบบย่อยอาหารก็มีปัญหา เธอเลยขอลาพักฟื้นเพิ่มอีกหน่อย เพราะร่างกายมันยังไม่ไหวจริง ๆ

แต่คำตอบจากเจ้านายคืออะไรทราบมั้ยครับ?
“เธอไป ๆ มา ๆ ตามใจไม่ได้หรอก คนอื่นจะหาว่าเธอได้รับอภิสิทธิ์”

โห…นี่คือคำพูดจากคนที่เพิ่งได้ชีวิตใหม่เพราะเธอสละไตให้!

น้ำใจกลายเป็นบาป

ไม่กี่เดือนต่อมา บรูเซียก็ยื่นเรื่องให้บริษัทไล่เด็บบี้ออกจากงานซะดื้อ ๆ เหมือนโยนทิ้งคนที่หมดประโยชน์แล้ว ทั้งที่เด็บบี้ทำงานอยู่ที่นั่นมานานหลายปี

เด็บบี้ให้สัมภาษณ์ด้วยน้ำตาว่า
“ฉันรู้สึกเหมือนถูกทรยศ…เธอรับของขวัญชิ้นใหญ่ที่สุดไป แล้วก็ทิ้งฉันไว้คนเดียว”

อ่านแล้วใจหายเลยครับ ของขวัญที่ว่าก็คือ “ชีวิตใหม่” ที่เจ้านายได้รับเพราะการเสียสละของเด็บบี้นั่นเอง

จุดจบของเรื่อง (ที่ยังไม่จบในใจ)

หลังจากถูกไล่ออก เด็บบี้ไม่ยอมครับ เธอยื่นเรื่องร้องเรียนต่อสมาคมสิทธิมนุษยชนแห่งนิวยอร์ก พร้อมเรียกค่าเสียหายหลายล้านดอลลาร์

ทางฝั่งสามีของบรูเซียออกมาปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา แต่ก็ไม่ได้ให้รายละเอียดอะไรเพิ่มเติม ท่าทีค่อนข้างปัด ๆ ไม่อยากตอบ

แต่เด็บบี้ก็ยังยืนยันในจุดยืนของเธอว่า
“ฉันไม่เสียใจเลยที่บริจาคไต เพราะมันได้ช่วยชีวิตใครบางคนในมิสซูรี”

นี่แหละครับ คนจริง ใจใหญ่ แม้จะเจ็บปวดกับสิ่งที่ได้รับ แต่เธอก็ยังภูมิใจที่ได้ช่วยชีวิตใครอีกคน

เรื่องนี้อ่านแล้วผมโคตรอินเลยครับ ใจคนเรานี่มันดูไม่ออกจริง ๆ น้ำใจของเด็บบี้คือของล้ำค่า แต่กลับถูกตอบแทนด้วยการถูกเฉดหัวออกจากงาน

1. มันสะท้อนว่าความดีบางครั้งก็ไม่ได้การันตีว่าเราจะได้รับความดีตอบกลับเสมอไป

2. การไว้ใจคนผิด อาจทำให้เจ็บยิ่งกว่าแผลผ่าตัด

3. แต่ในอีกมุมหนึ่ง น้ำใจที่เธอให้ไป มันก็ไม่สูญเปล่า เพราะมันช่วยให้ผู้ป่วยที่มิสซูรีมีชีวิตอยู่ต่อได้จริง ๆ

ข้อคิดที่ผมได้

• ทำดีไม่ต้องหวังผลตอบแทนเสมอไป แต่ต้องเลือก “ทำดีให้ถูกคน”

• ถ้าเป็นเรื่องงาน เรื่องอาชีพ อย่าเอาใจไปผูกไว้กับคน ๆ เดียวเกินไป เพราะสุดท้ายคนที่เราคิดว่าพึ่งได้ อาจเป็นคนที่หักหลังเราก็ได้

• ที่สำคัญ…ความสุขใจจากการช่วยเหลือผู้อื่น ไม่มีใครเอาไปจากเราได้

ผมอยากถามเพื่อน ๆ เลยครับว่า…

 ถ้าคุณอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเด็บบี้ จะกล้าบริจาคไตเพื่อช่วยชีวิตเจ้านายหรือคนใกล้ตัวมั้ย? แล้วถ้าสุดท้ายเขาหักหลังคุณแบบนี้ คุณจะรู้สึกยังไง?

มาแชร์กันหน่อยครับ เรื่องนี้มันทั้งสะเทือนใจ ทั้งให้ข้อคิด และก็ทำให้เราได้เห็นชัด ๆ ว่า “น้ำใจคน” บางครั้งมันก็ถูกใช้จนหมดค่าได้เหมือนกัน