ปืนพก M1911 สัญชาติไทย

        ไม่นานหลังจากการปฏิวัติการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ประเทศไทยเริ่มมีนโยบายในการผลิตอาวุธปืนเพื่อใช้ในประเทศล่วงเลยมาจนถึงปี พ.ศ. 2498 ทางกรมสรรพาวุธได้มีการนำปืนพกรุ่นเก่า ปพ.80 มาปรับปรุงใหม่โดยใช้ชื่อว่า ปพ.95 จนกระทั้งในปี พ.ศ. 2503 กรมสรรพาวุธได้นำ ปพ.95 มาปรับปรุงอีกครั้งโดยปรับแต่งให้เป็นแบบ Colt และใช้ชื่อว่า ปพ.95/03 ซึ่งผลิตด้วยมือ

การผลิตโครงปืนจะใช้เหล็กแผ่นสี่เหลี่ยมมาวาดโครงปืนแล้วใช้เลื่อยบรรจงเลื่อยออกมาอย่างระมัดระวังจึงค่อยทำการเจาะรูยึดสลักต่างๆ

การผลิตสไลด์จะนำแท่งเหล็กมาสกัด เจาะช่องสอดลำกล้องแล้วจึงกลึงผิวด้านบนตามแบบ

การผลิตลำกล้องจะใช้เหล็กแท่งสี่เหลี่ยมมาเจาะรูลำกล้อง แล้วกลึงขึ้นรูปจากนั้นนำเข้าเครื่องกัด จึงจะเอามาทำการคว้านรังเพลิงและไสร่องเกลียวจบด้วยการปรับรังเพลิงอีกครั้งให้ได้ขนาดมาตรฐานตามขนาดกระสุนที่ใช้งาน

การผลิตแม็กกาซีนจะมีการนำเหล็กแผ่นมาพับแล้วทำการเชื่อมเข้ารูปกับแบบที่เป็นเหล็กแท่งแล้วจึงปรับแต่งภายหลัง

จากนั้นจะเป็นขั้นตอนการผลิตชิ้นส่วนเล็กๆอื่นๆของตัวปืนแล้วจึงนำมาปรับแต่งด้วยเครื่องขัดและสลักอักษรบนชิ้นส่วนต่างๆก่อนจะนำไปประกอบครั้งที่ 1 เพื่อเทียบศูนย์ ตั้งไก แล้วจึงส่งไปรมดำเพื่อนำกลับมาประกอบอีกครั้ง(เรียกว่าการประกอบปืนดำ)และทำการทดสอบยิงก็เป็นอันเสร็จสิ้น การผลิตยังคงมีต่อเนื่องจนกระทั้งปี พ.ศ. 2530 ที่มีการออกพรบ.ห้ามผลิตอาวุธในประเทศจึงถือเป็นจุดจบของปืนสัญชาติไทยที่น่าภาคภูมิใจที่เราจะไม่มีวันได้เห็นมันอีก