ชะตาชีวิตที่ไม่เป็นดั่งฝัน (จาวเซิ่งฉือโซ่วฮองไทเฮา)

"ชะตาฟ้าลิขิต ชีวิตคนเรามีจังหวะของมัน" แม้พระนางจางไม่ได้กล่าว แต่ก็สามารถอธิบายพระจริยวัตรหลังจากสิ้นรัชสมัยของพระราชโอรส(จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ) ได้อย่างดีทีเดียว

(รูปที่ 1 จาวเซิ่งฉือโซ่วฮองไทเฮา หรือ พระนางจาง)

จาวเซิ่งฉือโซ่วฮองไทเฮา หรือ จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง ประสูติในปีค.ศ. 1471 ในสกุลจาง ดังนั้นเราจะเรียกว่าพระนางจาง

จังหวะชีวิตของพระนางจางมีทั้งขึ้นสูงสุดและต่ำสุด

ปีค.ศ. 1487 พระนางจางได้รับการคัดเลือกจากรัชทายาทให้เป็นพระชายา ไม่นานนักในปีเดียวกันรัชทายาทได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหงจื้อ

(รูปที่ 2 จักรพรรดิหงจื้อ)

ในบันทึกกล่าวว่า พระนางเป็นสตรีที่งดงามมากๆ ทำให้จักรพรรดิหงจื้อไม่มีพระสนมตลอดรัชกาล พระนางมีความโสมนัส(สุข) เป็นอย่างมาก พระนางมีพระราชบุตรให้กับจักรพรรดิหงจื้อ 3 พระองค์ 1 ในนั้นจะได้เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป

ปีค.ศ. 1505 พระราชสวามีจักรพรรดิหงจื้อสวรรคต องค์ชายจูโฮ่วจ้าวพระราชบุตรของพระนางจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็น "จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ" สถาปนาพระนามเป็นพระนางฉือโซ่วฮองไทเฮา และทรงอำนาจเป็นอย่างมาก

ตลอดรัชกาล พระนางเป็นไทเฮาคู่กันกับพระนางฉือเซิ่งคังโซ่วฮองไทเฮา หรือจักรพรรดินีเซี่ยวเจินฉุน ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา(ย่า)ของจักรพรรดิ

____ ____ ____ ____ ____ ____ ____ ____

ปีค.ศ. 1521 จักรพรรดิเสด็จสวรรคต พระนางจางจึงเชิญพระญาติสนิทซึ่งเป็นสายพระอนุชาในจักรพรรดิหงจื้อ คือซิ่งอ๋อง บัดนั้นซิ่งอ๋องได้สิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ปีค.ศ. 1519แล้ว จึงต้องทูลเชิญพระราชโอรสของซิ่งอ๋องคือ องค์ชายจูโฮ่วชง ขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระนามว่าจักรพรรดิเจียจิ้ง

จักรพรรดิเจียจิ้งเสด็จจากหัวเมืองเดิมมายังเมืองทงโจวก็ทรงหยุด เมื่อรู้ว่าตนจะมาในเพียงฐานะรัชทายาท จึงโวยวายและแข็งกร้าวใส่ กระทั่งเมื่อถึงหน้าพระราชวังต้องห้าม พระนางจางจึงต้องมีพระบรมราชโองการ ให้เสด็จในประตูหลวง

**จังหวะชีวิต**

หลังการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิเจียจิ้ง จึงสถาปนาพระอิสริยยศพระนางขึ้นเป็น พระพันปีหลวงจาวเซิ่งฉือโซ่วฮองไทเฮา

จักรพรรดิเจียจิ้งปฏิบัติกับพระนางอย่างห่างเหินและไม่ได้สนใจ กลับกัน กลับสนใจผู้เป็นพระราชมารดาอย่างพระนางเจียงมากกว่า พระนางตามจึงว้าเหว่ลง

ซึ่งมีเหตุดังนี้

• ประการแรก ด้วยพระนางจางกับพระนางเจียง ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่นัก จักรพรรดิจึงทรงเลือกฝั่งพระราชมารดาอย่างพระนางเจียงมากกว่า เป็นเหตุให้จักรพรรดิเริ่มไม่โปรดพระนางจาง

• ประการที่ 2 พระนางจางเป็นผู้เลือกฮองเฮาให้กับจักรพรรดิเจียจิ้ง คือเฉินฮองเฮา หรือจักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่ ในเริ่มแรกนั้นทั้งสองก็รักกันดี เฉินฮองเฮายังมีครรภ์อีกด้วย จักรพรรดิเจียจิ้งดีใจมากเมื่อรู้ว่าเป็นพระราชบุตรของตน กระทั่งในงานเลี้ยงเชิญแขกจากราชวงศ์โชซ็อน เหวินกงเฟยและจางฮองเฮา(ไม่ใช่คนเดียวกับพระนางจาง) ต่างผลัดกันรินน้ำชาเอาใจจักรพรรดิ เมื่อเฉินฮองเฮาเห็น ก็ทรงหึงมากเผลอเทน้ำชาหก รดจักรพรรดิเจียจิ้ง จักรพรรดิกริ้วจึงกระทืบเฉินฮองเฮาจนแท้งในที่สุด ด้วยเป็นฮองเฮาที่เลือกโดยพระนางจาง จึงพาให้เกลียดตามกัน

• ประการที่ 3 พระนางจางทรงมีพระอนุชาที่บ้าอำนาจและเหิมเกริม เกิดมาจากความรักพิศวาสที่จักรพรรดิหงจื้อมีให้กับพระนางจาง จนทำให้มีการสถาปนา คนในครอบครัวของพระนางจาง ขุนนางนำเรื่องนี้มาทูลจักรพรรดิหงจื้อหลายครั้ง แต่ไม่เป็นผล จนรัชสมัยจักรพรรดิเจิ้งเต๋อก็ยังไม่สามารถจัดการอะไรได้ เมื่อถึงสมัยจักรพรรดิเจียจิ้ง ทรงมีความเด็ดขาด จึงสั่งไปจับขังรอวันประหารชีวิต

เวลานั้นพระนางไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว กระทั่งอยู่ๆก็เกิดเหตุพระตำหนักพระนางไฟไหม้วอด พระนางจึงต้องรีบหนีออกมาประทับในตำหนักเล็กๆ

พระนางวอนขอจักรพรรดิเจียจิ้งให้ทรงบูรณะ ในช่วงแรกนั้นจักรพรรดิเจียจิ้ง เห็นควรที่จะบูรณะ แต่กลับมีรัฐมนตรีมาแทรกแซง ในที่สุดจักรพรรดิเจียจิ้งจึงไม่บูรณะให้ แล้วปล่อยให้พระนางประทับอยู่ในตำหนักเล็กๆ อย่างเดียวดาย

พระนางประชวรหนักและสิ้นพระชนม์ลงในปีค.ศ. 1541 สิริพระชันษา 70 ปี ในวันเดียวกันนั้นเป็นวันประหารชีวิตของพระอนุชาของพระนาง พิธีพระศพถูกจัดอย่างเรียบง่ายที่สุด มีพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง.