มาร่าปาตาโกเนีย เจ้าหนูจะเพาปาตาโกเนีย ชอบถ่ายรูปมาก ดูสนิทกับคนที่สุด

    เดินมาเจอว้าวเธอนั้นน่ารักยิ่ง

จมูกนั้นยื่นมาอย่างนิ่งขนหนวดยาว 

อีกมองหน้ามองหูจนถึงเท้า

หน้าอกเจ้านั้นมีสีขาวน่ารักน่าชัง

ในส่วนตัวนั้นมองไปเหมือนเจ้าหมาอ้วนในบ้าน 

หัวเหมือนกวาง เหมือนหนูตะเภาน่ารักยิ่ง

พอเดินผ่านวิ่งมาทักทายยื่นหน้ามาให้จริง 

ทำท่าเหมือนยิ้มถ่ายภาพสวยใหม่สบายตา

     เธอน่ารักมาก ไม่ว่าจะจมูกแขนขา และก้นนั้นอ้วนน่าจับ ในส่วนของหูยาวใหญ่สวย ตอนแรกที่เรานั้นเดินมาไม่ได้สนใจเดินไปดู แต่ว่าเห็นหัวแว๊บเลยเดินไปหา พอเรานั้นเดินไปเขาเองก็เดินมาหาเราเหมือนกัน 

    เจ้าตัวนี้มีชื่อบอกชัดเจนว่าเขานั้นชื่ออะไร  หากว่าเรานั้นเดินทางไปในส่วนของสวนสัตว์อาจจะยากที่จะเจอเขา เพราะว่าเขานั้นอาจจะหลบอยู่ตามต้นหญ้าและตัวนั้นเล็ก น่าเอามาเลี้ยงนอนกอดมาก 

   เขามีชื่อว่า  มาร่าปาตาโกเนียหรือเราจะเรียกว่หนูตะเภาตาโกเนีย ตัวนั้นอ้วนมาก และไม่กลัวคนด้วย หากว่าเรานั้นจะจับเขา และอุ้มได้ทั้งหมด แต่ว่าเจ้าของบอกมันชอบฉี่ราดเวลาที่อุ้ม อาจจะเพราะว่าไม่ชิน ขาของมันนั้นเหมือนกันกับเจ้าหนูเลย ขาเล็กทั้งขาหน้าและหลัง แต่ว่าตัวนั้นอ้วน หนอาเหมือนกันกับกระต่าย อยากให้เรานั้นลูบ 

   เจ้าตัวนี้นั้นในนี้เขาบอกว่าลำตัวนั้นเหมือนกันกับเจ้าสุนัขในบ้าน ต่างแต่ว่าขานั้น ขาคู่หน้านั้นจะมีทั้งหมดสี่นิ้ว เท้าหลังนั้นมีสามนิ้ว แปลกเหมือนกัน น่าจะเท้าเหมือนกันกับหนู ขาเล็กลำตัวใหญ่หูกระต่ายผสมกัน

   หากจะว่าถึงที่อยู่นั้นจะอยู่ทางอาเจนจิน่า  ชอบอยู่ตามที่ราบป่าไม้ จึงสามารถที่จะมาอยู่ที่บ้านเรานั้นได้ แต่อายุของมันนั้นอาจจะไม่เยอะ อายุประมาณ 10-15 ปีก็จะตายแล้ว ถือว่าอยู่ได้ไม่นานและอาหารที่กินนั้นก็จะเป็นพืชผักและผลไม้ ถึงอาศัยได้อยู่ในป่า แล้วหากว่ามาตรงนี้ก็จะได้กินเพราะว่าจะมีเด็กนั้นคอยถืออาหารป้อน ตามที่ที่อยากป้อน ถือเป็นความสุข

   ยิ้มเลยตอนที่เรานั้นเดินไปจะถ่ายภาพเจ้าตัวนี้นั้นไม่กลัวเดินมาชูหน้าให้ถ่ายเลย สามมรถที่จะลูบหัวได้ ชินกับมือคน เขาอยู่กับคนมานานน่าจะคิดว่าเป็นเพื่อนกัน ให้อาหากินด้วย หรืออาจจะคิดว่าเรานั้นนำอาหารมาให้ 

   เราคิดเหมือนกันว่าหากว่ามีคนให้อาหารตลอดเวลา จะอิ่มแล้วจะสนใจไหม แต่เจ้าตัวนี้นั้นจะเดินไปเดินมาน่าจะหาทางออก เพราะบริเวณที่อยู่นั้นเป็นรั้วถือว่าไม่สูงมาก แต่น่าจะกระโดดออกไม่ได้ แต่หากว่ามันยืดขาขึ้นสองข้างน่าจะออกได้ แต่คงไม่เคยทำหลังจากที่ห้างปิดเจ้าของก็จะเก็บเข้ากรง หรือบางตัวนั้นสามารถที่จะนอนด้านนอกได้ก็นอนเลย 

   สัตว์เลี้ยงนั้นเขาอยู่ได้เพราะคน หากว่าจะให้เขาหนีนั้นเขาคงไม่รู้จะไปไหน เพราะเกิดมาเขาก็ไม่เคยเห็นป่า เห็นแต่คนเลี้ยง ถือว่าอยู่เพื่อเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กๆได้เรียนรู้ว่าโลกนี้มีสัตว์หลายชนิดที่อาศัยอยู่และคนก็สามาระที่จะนำมาฝึกให้เขาใช้ชีวิตในแบบที่ต้องการได้ เหมือนสัตว์บางอย่างที่กินเนื้อแต่นำมาเลี้ยงให้กินพืชเขาก็จะกินตามที่คนเลี้ยงนั้นฝึก แต่สัตว์ทุกตัวนั้นรักในชีวิตของมันเสมอ ไม่อยากให้ใครนั้นมาเบียดเบียนหรือทำร้าย หากว่าเรารักมันสัตว์ก็จะรักเราเช่นกัน เพราะความรักนั้นสามารถที่จะสื่อสารได้ในภายในจิตใจ โดยไม่ต้องมีการพูดออกมาให้รู้ได้เช่นกัน