ชีวิตนี้ไม่มีอะไรง่าย

ปกติแล้วชีวิตคนเรามีหลายด้านที่ประสงค์หวังว่าจะทำสิ่งนั้นให้สำเร็จ ผมแบ่งเป็น 4 เรื่อง

งาน

เงิน

ความรัก

สุขภาพ

หากปัจจัยทั้ง 4 บกพร่องไปความสุขในการใช้ชีวิตจะลดน้อยลงไป หน้าที่การงานไม่ดี รายได้น้อย ย่อมเป็นอาชีพที่ไม่มียศศักดิ์ หรือเป็นที่นับหน้าถือตาเท่าไรนัก ผลเสียที่ตามมาคือ ขาดความภูมิใจในตัวเอง รักตัวเองน้อยลง และไม่มั่นใจในตัวเอง จริงอยู่ทุกอาชีพมีความสำคัญต่อสังคมประเทศชาติขาดไปไม่ได้ แต่มันส่งผลเสียต่อคุณภาพชีวิตยิ่งเป็นงานที่ไม่ใช้ทักษะแล้วก็ ยิ่งเสี่ยงต่อการถูกเลิกจ้างสูง ทั้งจากการจ้างคนที่เก่งกว่ามาทำแทนหรือเป็นยุค disruption ใช้ AI ทำงานแทน นั่นยิ่งทำให้ชีวิตด้านเงินมีปัญหาขึ้นได้ ต้องมีแผนรองรับความเสี่ยงมีเงินสำรองเผื่อถูกเลิกจ้าง (ทุกอาชีพเลยที่ต้องเตรียมการไว้) และเมื่อเงินมีปัญหา ความรักความสัมพันธ์กับคนรัก ครอบครัวย่อมเปราะบาง ด้วยเพราะเราดูแลพวกเขาได้ไม่ดีพอ ด้วยเพราะเราอารมณ์แปรปรวนจากทุกข์เรื่องงาน เรื่องเงินที่เกิดขึ้น เมื่อสุขภาพใจมีปัญหา โอกาสเจ็บป่วยจากสุขภาพกายย่อมสูงตามไปด้วย ทั้งอาการปวดศีรษะ ไมเกรน นอนไม่หลับ ความดันสูง ฯลฯ

ทุกอย่างล้วนสัมพันธ์กันทั้งหมด

ถ้าความสำเร็จมันง่าย เราทุกคนคงมีภูมิใจในตัวเองมากกว่านี้ ไม่ใช่เป็นมิจฉาชีพ ฉ้อโกง โกรธง่าย ซึมเศร้ากันมากขึ้นหรอก เหมือนเราถูกพรากความต้องการขั้นพื้นฐานไปเกินกว่าจะแบกรับไหว

แต่ก็ต้องพยายาม

ความพยายามไม่ได้เป็นหลักประกันของความสำเร็จ แต่ทุกความสำเร็จล้วนเกิดจากความพยายาม เราแค่ต้องพยายามเรียนรู้ให้ถูกจุด ตรงไหนไม่รู้เราก็ศึกษา แม้แต่เรื่องความรักความสัมพันธ์ ใครจะไปรู้ อาจจะมีเรื่องบางเรื่องที่จำเป็นต้องรู้ แต่เราไม่เคยรู้มาก่อนเลยก็ได้

แม้แต่เรื่องการบรรลุธรรมอย่างการสำเร็จเป็นพระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอรหันต์ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ต้องใช้เวลาฝึกฝนสร้างสติเห็นชีวิตนี้เป็นทุกข์ จากการผิดหวัง จากการพลัดพราก จากความเจ็บป่วย จากสังขารร่างกายที่เสื่อมถอย จากความตาย ไม่มีอะไรที่เที่ยงแท้เลย แต่ที่เราเห็นว่าอยู่ยั่งยืนได้นาน เพราะเป็นการบูรณะดูแลต่างหาก

ความล้มเหลวให้บทเรียนที่ดี แต่บางครั้งมันก็เป็นบทเรียนราคาแพง ที่แพงเกินไป เกินกว่าเราจะยอมรับมันได้ ช่วงเวลาที่มืดมนเราอาจเคยสบถกับตัวเอง เกลียดตัวเอง แต่ถ้าล้มเลิกความตั้งใจแล้วโหยหาแต่โชคชะตาจะช่วยชี้นำทางเพียงอย่างเดียวแล้วละก็...คงอาจจะไม่เวิร์ค

เมื่อเราตั้งใจใฝ่ดีไปสักระยะหนึ่ง ใครจะไปรู้ เราอาจจะประสบความสำเร็จเข้าสักวันนึงก็ได้ แต่ละคนก็ใช้เวลาประสบความสำเร็จไม่เท่ากันเสียด้วย จะมาเทียบกับคนอื่นก็คงไม่ได้ เราทุกคนต่างมีเวลาเป็นของตนเอง เข้าใจว่าสถานะตอนนี้กำลังเดือดร้อน กำลังลำบาก ก็ได้แต่หวังว่าสติปัญญาของตนจะมากขึ้น จะได้มีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้น ไม่ต้องหวังลมๆแล้งๆ ข้ามวันข้ามปีกับความพยายามที่ไม่เกิดประโยชน์แต่อย่างใด