ซีรีย์กระทรวงเวทย์มนต์ และการป้องกันภัยจากศาสตร์มืด ตอน คำศัพท์โหราศาสตร์ไทยว่าด้วยเรื่องวาร

การป้องกันภัยจากศาสตร์มือ อาจเป็นเรื่องราวที่ค้นหาคำตอบไม่ได้ เรื่องเล่าตำนานต่างๆ ที่มีวัตถุสิ่งของที่ใช้ในการป้องกันภัย ตามวัฒนธรรม บริบทของแต่ละสังคม แล้วคุณหล่ะ คิดว่าสิ่งไหนคือ สิ่งที่ป้องกันภัยจากศาสตร์มืดของคุณ เปิดตัวซีรีย์ที่ไม่ได้มีความหมายว่า ละคร นวนิยาย เป็นเรื่องราว เกร็ดความรู้ต่างๆ เกี่ยวกับเวทย์มนต์ สิ่งเร้นลับ พิธีกรรม ต่างๆ ทั่วมุมโลก วันนี้ผู้เขียนบทความจะขอกล่าวถึงเรื่องราวของ คำศัพท์โหราศาสตร์ไทยว่าด้วยเรื่องของวัน

โหราศาสตร์ไทยคืออะไร?

 โหราศาสตร์ไทย คือวิชาพยากรณ์โชคชะตาของมนุษย์และปรากฏการณ์ต่างๆ โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวบนท้องฟ้าเป็นหลัก มีพื้นฐานมาจากการคำนวณตำแหน่งดวงดาวในวันเดือนปีและเวลาเกิดของบุคคล เพื่อนำมาผูกดวงชะตา และทำนายอนาคต เป็นศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมไทยอย่างลึกซึ้ง นิยมใช้ในการดูดวง กำหนดฤกษ์ยาม และวางแผนชีวิต 

ในภาษาไทยเรามีศัพท์หมวดอยู่แล้วหลายหมวดเช่น ราชาศัพท์, สมณโวหาริกศัพท์ หากจะเพิ่มศัพท์โหราศาสตร์ขึ้นอีกสักหมวด ก็คงจะไม่ไร้ประโยชน์นัก วันนี้ผู้เขียนบทความ จะขอนำเสนอเรื่องของคำศัพท์ทางโหราศาสตร์ไทย  ที่ประกอบไปด้วยคำศัพท์ของวัน

ดวงชาตานั้นเปรียบเสมือนแผนที่ของดวงดาว ดวงดาวใดในจักรวาลโคจรไปอยู่ตรงไหน ท่านก็จดลงไว้ในแผนที่คือดวงชาตา  แต่เนื่องจากดวงชาตามันเล็ก หากจุดลงเป็นตัวหนังสือเนื้อที่ก็ไม่พอ ท่านจึงเปลี่ยนดวงดาวและราศีให้เป็นตัวเลข แต่เลขดาวและราศีไม่ค่อยปรากฏในหนังสือจึงจะไม่กล่าว จักกล่าวแต่ที่ปรากฏ นั่นคือ วาร เราเรียกกันเป็นสามัญว่า วัน

        วัน : โดยวันในทางโหราศาสตร์ไทย ตามหลักการมหาทักษา จะมีการแทนค่าวันด้วยตัวเลข อาทิตย์ เท่ากับเลข 1, จันทร์ เท่ากับเลข 2, อังคาร เท่ากับเลข 3, พุธ เท่ากับเลข 4, พฤหัสบดี เท่ากับ 5, ศุกร์ เท่ากับเลข 6,เสาร์ เท่ากับเลข 7, พุธกลางคืน (ราหู) เท่ากับ 8

การใช้วันหรือตัวเลขวันทางโหราศาสตร์นั้น สามารถใช้ประโชยน์ได้ ตัวอย่างเช่น

    ในตำราพิชัยสงครามข้างต้นนั้น ที่กล่าวว่า “ยาตราวัน 1-วัน 2” นั้นก็ไม่ใช่อะไร

     ยาตราวันอาทิตย์ และวันจันทร์ นั่นเอง “ยาตรา วัน 1 ครุฑนาม, ประดับ อาภรณ์แดง, ถือธนู, เอาน้ำใส่ศีรษะ, เอาเสียงและเสียงไก่ขันเป็นสกุณสังหร, เร่งเบิกพลเอาชัย”

    “ยาตรา วัน 2 พยัคฆนาม, ประดับอาภรณ์ขาว, ถือดาบและเขน, นอนเสียก่อน, เอาเสียงดุริยดนตรี เป็นสกุณสังหร, เร่งเบิกพลเอาชัย”

        หรือที่ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ก็เช่นกัน “เม็งวัน 3-วัน 5” นั้นก็คือวันของมอญ วันอังคาร และวันพฤหัสบดีนั่นเอง วันแบบนี้มอญเขาใช้มาก่อน และเชียงใหม่ได้มาจากมอญ จึงเรียกว่าวันเม็ง ตำราโหราศาสตร์ของไทยเราก็ได้มาจากมอญเช่นกัน

    ข้อสำคัญเมื่อพบตัวเลขเช่น “วัน 1 วัน 2” ท่านต้องอ่านให้เป็นตัวหนังสือ “วันอาทิตย์-วันจันทร์” ทันที อย่าไปอ่านเป็น “วันหนึ่ง-วันสอง” เป็นอันขาด

        วารทั้ง 7 นี้ มีที่ท่านผูกเป็นคำศัพท์ตามหลักการคัมภีร์ยามวิเศษจินดา หรือคัมภีร์ยามอัฐกาลไว้อีกดังนี้

อาทิตย์ =  อาทิตย รวิ สุริยะ หรือสุริชะ

จันทร์ =  จันทร จันเทา ศศิ

อังคาร = ภุมมะ ภุมโม

 พุธ = พุธะ พุโธ วุธ พุทธ พุฒ

พฤหัสบดี = ชีวะ ชีโว คุรุ ครุ

ศุกร์ = ศุกระ ศุกโร สุกร สุข

เสาร์ = เสารี โสโร

ดิถี ขึ้น-แรม ที่ท่านผูกศัพท์ไว้นั้น ดังนี้

        ปาฏิบท 1 ค่ำ, ทุติย 2 ค่ำ ,ตติย 3 ค่ำ , จตุตถ 4 ค่ำ , ปัญจมี 5 ค่ำ , ฉัฏฐี 6 ค่ำ ,สัตตมี 7 ค่ำ, อัฏฐมี 8 ค่ำ ,นวมี 9 ค่ำ ,ทัศมี 10 ค่ำ, เอกทัศมี 11 ค่ำ , ทวาทศมี 12 ค่ำ , เตรสมี 13 ค่ำ ,จาตุทสี 14 ค่ำ, ปัณณรสี 15 ค่ำ

ปักษ์

        ศุก, ศุกก, ศุกล, ชุณห์, ชุษณ ข้างขึ้น

        กาล, กาฬ, กัณห ข้างแรม

 **********