ล่าแม่มดแห่งซาเลม

ซาเลมคือดินแดนแห่งแม่มดจริงเหรอ?

        ศตวรรษที่ 17 ในยุโรปกลางถึงต้นยุคใหม่ มีการเชื่อว่าแม่มดทำพันธสัญญากับซาตาน และ สามารถเสกคาถาเพื่อทำร้ายผู้อื่น แม่มดถูกเชื่อว่าเป็นผู้รับใช้ของซาตาน ความเจ็บป่วยที่หาสาเหตุไม่ได้ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ หรือ ผลผลิตเสียหาย มักถูกอธิบายว่าเป็นฝีมือแม่มด คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดมักเป็นผู้หญิง โดยเฉพาะหญิงหม้าย คนยากจน ไม่เพียงแต่ผู้หญิง ผู้ชายก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดได้เช่นกัน เช่น ผู้ที่ขัดแย้งกับผู้มีอำนาจ ก็มักตกเป็นเหยื่อการกล่าวหา และ ทำไมคนธรรมดาถึงกลายเป็นผู้ต้องหาแม่มด?

        ชาว พิวริตัน คือกลุ่มคนที่นับถือคริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์ในอังกฤษ พวกเขาเคร่งศาสนามาก เชื่อว่าชีวิตทุกอย่างต้องอยู่ภายใต้พระคัมภีร์และระเบียบวินัยศาสนา ความคิดที่เคร่งครัดนี้ ทำให้มักขัดแย้งกับอำนาจรัฐและคริสตจักรอังกฤษ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 ชาวพิวริตันถูกกดดันและถูกต่อต้านในอังกฤษ พวกเขาจึงอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังรัฐแมสซาซูเซตส์ของอเมริกา ซึ่งชาวพิวริตันได้ก่อตั้งเมือง ซาเลมขึ้นมา ในช่วงเวลานั้น เมืองซาเลมยังไม่ได้เป็นเมืองของอเมริกา เพราะตอนนั้นดินแดนแถบนิวอิงแลนด์รวมถึงรัฐแมสซาซูเซตส์ยังเป็น อาณานิคมของอังกฤษ และ เมืองซาเลมนี่เอง กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ การล่าแม่มดที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

        ในปี 1689 ซามูเอล พาร์ริส ได้รับแต่งตั้งให้เป็น ศาสนาจารย์ประจำโบสถ์ในหมู่บ้านซาเลม เขาเป็นตัวละครสำคัญที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับ มหากาพย์การล่าแม่มดแห่งซาเลม บทบาทของเขาได้เริ่มขึ้นในปี 1692 ลูกสาวของเขา เบ็ตตี้ พาร์ริส ขณะนั้นอายุ 9 ปี และ หลานสาว แอบิเกล วิลเลียมส์ อายุ 11 ปี ทั้งคู่มีอาการแปลกๆ ชักเกร็ง ตะโกน กรีดร้อง ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าเป็นผลจากมนต์ดำ เพราะหมอในหมู่บ้านไม่พบสาเหตุทางการแพทย์ ครอบครัวพาร์ริส มีสาวรับใช้คนหนึ่งชื่อ ทิทูบา เธอมาจากบาร์บาโดส ทิทูบาถูกกล่าวหาว่า เธอเป็นแม่มด เป็นคนทำเวทมนตร์ใส่เด็กทั้งสองให้มีอาการผิดปกติ เหตุผลที่ทำให้ชาวบ้านตัดสินว่าเธอเป็นแม่มดเพราะ เธอเป็นทาส เป็นคนผิวสี และ มักชอบเล่าเรื่องภูตผี วิญญาณ ให้เด็กๆ ฟัง ซึ่งสิ่งที่เธอทำ เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามจากความเชื่อที่เคร่งครัดของชาวพิวริตัน ทำให้ผู้ใหญ่หวาดระแวงว่าเธอเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์

            หลังจากที่ทิทูบาถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด ซามูเอล พาร์ริส จับเธอมาสอบสวน ตอนแรกทิทูบาปฏิเสธ แต่ภายใต้แรงกดดันและการข่มขู่ เชื่อกันว่าอาจมีการใช้ความรุนแรงด้วย ทิทูบาจึง ยอมรับสารภาพว่าเป็นแม่มด นอกจากนั้น เธอยังแต่งเติม บอกว่ามีแม่มดคนอื่นๆใน

ซาเลมอีกด้วย และ พวกเขากำลังทำงานให้กับปีศาจ คำสารภาพของทิทูบาทำให้เกิดกระบวนการ การล่าแม่มดในซาเลม ขยายเป็นวงกว้าง เพราะคนเชื่อว่าในหมู่บ้านมีเครือข่ายแม่มดจริงๆ แต่ความจริงแล้ว ทิทูบา ไม่ใช่แม่มด เธอคือเหยื่อของความเชื่อ ความกลัว และ การเหยียดเชื้อชาติในสังคมพิวริตันในช่วงนั้น

          เมื่อทิทูบารับสารภาพ เธอถูกคุมขังอยู่ประมาณ 1 ปี ระหว่างนั้นเธอถูกใช้เป็นหลักฐานและเบาะแสต่อไปในการสอบสวนผู้อื่น ทิทูบาไม่ต้องโทษแขวนคอเพราะศาลหวังจะให้เป็นพยานเพื่อเปิดโปงเครือข่ายแม่มด ส่วนผู้ที่ถูกจับกุมหรือสงสัยว่าเป็นแม่มด และ ปฏิเสธความผิด กลับถูกแขวนคอ เพราะถูกมองว่าโกหกและทรยศต่อพระเจ้า มีจำนวนผู้ถูกกล่าวหาและจับกุมมากกว่า 200 คน มีผู้ถูกแขวนคอประหารชีวิต 19 คน ส่วนมากเป็นผู้หญิง แต่ก็มีผู้ชายด้วย หลายร้อยคนถูกขังคุกในสภาพที่เลวร้าย มีกรณีเดียวที่ถูกประหารชีวิตด้วยการ กดหินทับจนตาย ซึ่งเป็นผู้ชาย ชื่อ กิลเลส คอร์เลย์

           หลังจากนั้น การล่าแม่มดแห่งซาเลมยุติลง เพราะการกล่าวหากระทบถึงชนชั้นสูง ความไม่เป็นธรรมของหลักฐาน การคัดค้านจากนักบวช นอกจากนี้ ทั้งผู้พิพากษาและผู้กล่าวหา ได้ออกมาสารภาพบาปว่าได้ทำผิด และ นั่นสะท้อนให้เห็นว่าสังคมเริ่มตระหนักว่า ยุคล่าแม่มด เป็นผลลัพธ์ของ ความกลัว ความงมงาย และ อคติ มากกว่าความยุติธรรม ในปี 1711 รัฐสภาอาณานิคมแมสซาซูเซตส์ได้ออกกฎหมายลบล้างคำพิพากษาและคืนชื่อเสียงให้กับผู้ถูกประหาร รวมถึงชดเชยให้แก่ครอบครัว ทิทูบาถูกขายต่อไปให้เจ้าของคนใหม่เพื่อชำระค่าธรรมเนียมเรือนจำ เธอจึงเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากกระบวนการล่าแม่มดซาเลม

        ส่วนซามูเอล พาร์ริส เขาถูกตำหนิว่ามีส่วนทำให้เกิดโศกนาฎกรรม ในปี 1697 เขาต้องลาออกจากตำแหน่งศาสนาจารย์ และ เสียชีวิตในปี 1720