การเผชิญหน้ากับจระเข้กลางน้ำ : เรื่องปกติของชาวฟลอริดา

      สำหรับคนทั่วไป แค่เห็นเงาดำ ๆ ในน้ำขยับเข้ามาใกล้ ก็คงหัวใจเต้นรัว มือไม้สั่น บางคนอาจนั่งฉี่ราดอยู่บนเรือโดยไม่รู้ตัว แต่สำหรับชาวฟลอริดาแล้ว การเจอกับจระเข้อัลลิเกเตอร์ถือว่าเป็น "กิจวัตร" ที่ต้องมีสติและประสบการณ์พอตัว

        วิกกี เรมี เบเกอร์ กำลังใช้ช่วงเวลาสงบ ๆ พายเรือแพดเดิลบอร์ดท่ามกลางบรรยากาศเงียบงามของทะเลสาบ แสงแดดสะท้อนผิวน้ำเป็นประกายล้อกับสายลมเย็น ทุกอย่างดูผ่อนคลาย... จนกระทั่งมีสายตาคู่หนึ่งจากใต้น้ำจ้องมาที่เธอ

        อัลลิเกเตอร์ตัวใหญ่ค่อย ๆ ลอยเข้ามาอย่างช้า ๆ ราวกับนักล่าที่กำลังสำรวจเหยื่อ มันไม่เร่งรีบ ไม่แสดงท่าทางดุร้าย แต่กลับให้ความรู้สึกน่าขนลุกยิ่งกว่าเดิม วิกกีมองมันอย่างมั่นคง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “นายกำลังจะทำอะไรน่ะ? ไปให้พ้นนะ... ไปให้พ้น!”

        จระเข้ยังไม่ถอย และเหมือนจะอยากทดสอบขอบเขตของเธอ วิกกีจึงเสริมด้วยประโยคดุดันอีกหนึ่งที ก่อนที่มันจะเข้ามาใกล้จนเรือของเธอโยกเบา ๆ เธอไม่ตะโกน ไม่ตื่นตระหนก แต่ใช้ไม้พายค่อย ๆ ผลักมันออกไปอย่างใจเย็น

        ทันทีที่ถูกผลัก อัลลิเกเตอร์ขู่ฟ่อเหมือนบอกว่า “จำไว้ ว่าเจอกันแล้ว” วิกกีถอนหายใจแล้วบ่นกับตัวเอง “โอ้พระเจ้า... ฉันต้องใช้ไม้พายผลักมันออกจริง ๆ”

        เสียงชายคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลตะโกนเตือนเธอว่า “คุณผู้หญิง ผมแนะนำให้คุณถอยออกไปนะ เพราะคุณเพิ่งทำให้มันโกรธ” เธอเหลือบตามองตามเสียง แต่ก็ยังคงควบคุมท่าทีของตัวเองไว้

        สุดท้าย เหตุการณ์ก็จบลงโดยไม่มีใครบาดเจ็บ แต่สำหรับวิกกีแล้ว นี่อาจเป็นเพียงอีกหนึ่งเรื่องเล่าในชีวิตชาวฟลอริดา ที่สามารถเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าได้... และยังกลับบ้านได้พร้อมรอยยิ้ม