โรคไข้ดิน ภัยเงียบ สุดอันตราย ในช่วงฤดูฝน

โรคไข้ดิน หรือ ที่รู้จักในชื่อทางการแพทย์ว่า โรคเมลิออยโดสิส ( Melioidosis ) เป็นโรคแบคทีเรียที่พบได้ทั่วไปในน้ำ และ ดิน

โดยเฉพาะพื้นที่มีฝนตกฉุก หรือ น้ำท่วมขัง โดยมีสาเหตุหลักมาจากเชื่อที่ชื่อว่า Burkholderia pseudomal lei

ก่อให้เกิดอาการติดเชื้อในหลากหลายลักษณะ ทั้ง ติดเชื้อที่ผิวหนัง ติดเชื้อในปอด ติดเชื้อในกระแสเลือด

การติดเชื้อที่ผิวหนัง จะทำให้เกิดอาการแผลเรื้อรัง เกิดฝีหรือหนองตามผิวหนัง และ อาจมีตุ่มขึ้น

หากติดเชื้อที่ปอด จะทำให้มีอาการไข้ขึ้น และอาการทางเดินหายใจ ไอ มีเสมหะ

การติดเชื้อในกระแสเลือด เชื้อสามารถเข้าทางผิวหนังหรือปอด เช่น กรณีที่มีบาดแผล

หากมีอาการดังกล่าว ควรรีบพบแพทย์ เพื่อทำการรักษาให้ทัน เพราะมีอันตรายถึงชีวิต

ผู้ป่วยที่จัดอยู่ในกลุ่มเสี่ยง เช่่น ผู้ป่วยโรคเบาหวาน ผู้ป่วยโลหิตจางหรือทาลัสซีเมีย ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง คนไข้โรคมะเร็งบริเวณต่าง ๆ

รวมทั้งกลุ่มเกษตรกรที่ต้องสัมผัสกับดิน และ น้ำด้วยเท้าเปล่า  ต้องระวังให้มาก ใส่รองเท้าบูทเพื่อป้องกันไม่ให้สัมผัส พื้นดิน หรือ น้ำโดยตรง

ดื่มน้ำ สะอาด หรือ ต้มสุกเท่านั้น และ ควรอาบน้ำ ล้างตัวทันที หลังจากการสัมผัสน้ำ หรือ ดิน