เป็นตัวอย่างที่ดี ดีแบบที่ประทับจิตประทับใจด้วย

พ่อแม่หลายคนมักบ่นอยู่เรื่องหนึ่งว่าฉันพยายามขยันขันแข็ง ทำงานหนัก เป็นตัวอย่างที่ดีมีแก่นสารต่อหน้าลูกๆ แต่ทำไมลูกๆฉันมันถึงบ่น มันถึงรักสบายกันซะเหลือเกิน แรกๆพอฟังดูมีเหตุผล พอเรากลับมาเป็นผู้เฝ้าดูเหตุการณ์ เราก็ถึงรู้ถึงสาเหตุที่มาที่ไป

ตัวอย่างที่ดีที่พ่อแม่ประพฤติต่อหน้าลูกนั้นยังไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีพอ ผมเคยไปบ้านเพื่อนผมคนหนึ่ง เพื่อนผมคนนี้ดุลูกของเขาถึงเรื่องที่ลูกเขาบ่นเรื่องความลำบากในที่ทำงาน ผมฟังดูแล้วก็พอเข้าใจนะเด็กเรียนจบใหม่ยังไม่เคยมีประสบการณ์ในสังคมที่ทำงานที่ที่มีการหักหาญน้ำใจทางวาจารุนแรงกว่าสังคมนักศึกษา แต่เพื่อนคนนี้เขาฟังแล้วเขาแสดงอาการเอือมระอาอย่างมาก บอกว่าลูกของเขาทำไมถึงเกียจคร้าน ไม่อดทนเหมือนอย่างที่พ่อกับแม่เป็นเลย

ผมอยู่บ้านเพื่อนวันนั้นนานพอก็อุทานกับตัวเองในใจว่า ตายห่า อะไรวะเนี่ย ก็เห็นอยู่ว่าเด็กมันเครียดเลยมาระบายให้ฟัง ฝ่ายคนเป็นพ่อก็เพิ่งเลิกงาน เครียดมาก็ไม่น้อย พาลชวนให้โกรธมากที่ลูกสาวของเขาช่างไร้ความอดทนเสียเหลือเกิน คือการทำงานหนักก็เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกๆได้ว่าเรามีแก่นสาร ชีวิตมีสาระ ออกจากบ้านไปหาเงินสุจริตเลี้ยงชีพด้วยความอุตสาหะ ด้วยความเหนื่อยยาก แต่ความเหนื่อยยากนี่สิมาพร้อมกับความเครียดด้วย เด็กก็คงจะไปซึมซับความเครียดจากทางบ้าน จากที่ทำงาน สะสมแต่ตัวอย่างที่ไม่ดีมาเต็มไปหมด

เรามักบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่าลูกมักจะซึมซับแต่ตัวอย่างที่ไม่ดีของพ่อแม่มา แล้วทีตัวอย่างดีๆทำไมไม่รู้จักซึมซับกับเขาบ้าง ผมเชื่อว่าความรู้สึกประทับจิตประทับใจลึกลงไปมากกว่าการกระทำ ดังนั้น การที่จะเป็นต้นแบบ (Role model) ที่ดีให้กับใครได้นั้นต้องมีความรู้สึกที่ดีเกิดขึ้นจากการกระทำนั้นด้วย ซึ่งมันก็ไม่ง่าย เราทำงานหนักก็หวังจะเป็นต้นแบบดีๆให้กับลูกได้ แต่เขากลับไม่รู้ตัวว่าเขาแบกเอาความเครียดความทุกข์กลับมาระบายใส่คนในบ้านด้วย สิ่งที่ซึมซับเข้าไปจึงกลายเป็นความรู้สึกขณะนั้นแทนรีวิวหนังสือ เริ่มต้นลงทุนหุ้นด้วยตัวเองอย่างยั่งยืน