อุโมงค์ที่ว่าเรางาม แท้คือการตกลงกันระหว่างเรือนจำ

    เส้นทางที่ทอดยาวมากกว่าแปดสิบกิโล ที่เรานั้นนั่งรถไปยาวได้ถึงปากช่องตั้งแต่โคราช  แต่หากว่ามีอีกช่องทางหนึ่งที่งดงาม คือสายธารของรั้วลอมรอบคอบชิด

   การเดินทางคือความสุข ความสุขที่ได้มองรอบสองข้างทาง มีทั้งภูเขา สายน้ำที่สวยงาม เส้นของถนนเส้นนี้ตัดผ่านหลายอย่างเมื่อเรานั้นมองทำให้เห็นในความสวย  สีดำของถนน ปนกับสีเขียวของต้นไม้ นี่ละคือสิ่งที่อยากจะนั่งมอง ตลอดระยะทางทั้งไปและกลับเราเองไม่มีเลยว่าง่วงนอนเพราะว่าสวยงามมาก ยิ่งตอนที่รถนั้นวิ่งเข้าเส้นทางที่มีช่องเหล็กปิดสนิท 

   ในส่วนสำคัญตรงนี้นั้นสวยงาม ยาวประมาณเกือบสามร้อยเมตร น่าจะประมณนั้น รั้วรอบขอบเหล็กด้านข้างเป็นตาข่ายขนาดหนา เหล็กด้วยเวลาที่ขับรถผ่านที่นี่มันเหมือนเป็นอุโมงค์เหล็กแต่ไม่สามารถที่จะหยัดจอดได้ เพราะว่ารถแต่ละคันนั้นมาอย่างรวดเร็วมาก รวดเร็วจนทำให้หากว่าใครจอดน่าจะผิดกฎหมาย เส้นทางด่วนที่ยาวมากกว่าหนึ่งร้อยกิโลแต่ไม่มีแม้ไฟแดง เพราะฉะนั้นในแต่ละคันจะเหยียบเต็มที่ 

    ถนนบริเวณนี้พอเราสอบถามและศึกษา คือถนนที่ด้านล่างนั้นเป็นเรือนจำที่มีนักโทษ ทางหลวงจึงจำเป็นต้องจะต้องปิดทุกช่องทาง ที่จะมองเห็นหรือจะส่งถึงด้านล่าง ไม่ให้เป็นรูแม้แต่นิดเดียว เพื่อป้องกันอันตราย อาจจะเกิดเหตุว่ามีใครมาส่งของอะไรให้จากด้านบน เพราะว่าคนที่อยู่ด้านล่างนั้นหากว่าไม่จริงๆ จะไม่ได้เข้าไปอย่างแน่นอน 

   ถนนตรงนี้จึงมีการบันทึกในเรื่องของเหล็กหนา และกรงที่แข็งแรง ทนทานหากหลายอย่างมุมต่างๆนั้นมีเสมอ 

    ตรงนี้ไม่มีรถเพราะว่ารถช่วงเวลาประมาณบ่ายสองบ่ายสามรถจะน้อยแล้ว มีแต่ก็จะขับเร็วหน่อย เดินทางช่วงนี้สีหลายเส้น เราอาจจะขับในเส้นทางเดิมก็ได้เช่นกัน จะมีช่องทางในการออกไปเที่ยวเยอะหน่อย หากขึ้น M6 นั้นอาจจะทำให้เกิดขึ้นในหลายอย่าง ตรงอยู่อย่างเดียว ไม่มีปั้มน้ำมัน ไม่มีที่จอดพักต้องอดทนอย่างเดียว 

   จนกว่าจะถึงทางลง เส้นทางนั้นทอดยาวไปเรื่อยๆ คนขับนะต้องประคับประตองพวงมาลัยไว้ให้แน่น เพราะหากว่าแล้วอาจจะต้องมีการกระทบแรงขับแรงกันทุกคัน

    ลงเรียบร้อย พร้อมที่จะเดินทางต่อ พอเรานั้นลงมาค่อยเจอ อาการของการกลั้นปัสสาวะนั้นสามารถอั้นได้นานกว่าชายก็จริง แต่ชายนั้นหากว่าเขาไม่ไหวเขาสามรถที่จะใสในขวดได้ 

   ประสบการณ์ในการเดินทางจะสอนเราเองว่าก่อนจะขึ้นทางด่วนนะบนนั้นจะไม่มีปั้มจะต้องจัดการตัวเองเรียบร้อย มากกว่าสองชั่วโมง เราจะเดินทางอย่างมีความสุขไม่ต้องอดทนอดกลั้นลำบากจนถึงทางลง