Blade Runner วาฬนักสู้แห่งมหาสมุทร แผลเหวอะยังไงก็ไม่ถอย

สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้ผมมีเรื่องสุดเหลือเชื่อมาเล่าให้ฟังครับ เป็นเรื่องของวาฬหลังค่อมตัวหนึ่ง ที่ผมขอยกให้เป็นสายพันธุ์ "นักสู้ตัวพ่อ" แห่งท้องทะเล มันไม่ได้มีแค่ชื่อเท่ๆ ว่า “Blade Runner” นะครับ แต่มันยังมีเรื่องราวความทรหดที่ทำให้เราต้องอึ้ง ทึ่ง แล้วก็แอบซึ้งนิดๆ ไปพร้อมกันเลย

เรื่องนี้เกิดขึ้นแถวๆ ฮาวายครับ ตั้งแต่ปี 1990 นักวิจัยเริ่มสังเกตวาฬตัวหนึ่งซึ่งมีพฤติกรรมเด่นๆ และมักโผล่มาให้เห็นอยู่บ่อยๆ พอเวลาผ่านไปหลายปี อยู่ดีๆ ในปี 2001 ก็มีคนเห็นว่าหลังของเจ้าวาฬตัวนี้มีรอยแผลใหญ่มาก เหมือนถูกอะไรฟันเข้าอย่างแรง

และใช่ครับ...มันคือ ใบพัดเรือ ที่ฝากรอยบาดแผลลึกถึงเนื้อไว้บนหลังของมัน!

แผลไม่ได้เบาๆ นะครับ มันใหญ่ลึกแบบเห็นแล้วขนลุก แต่ที่โหดคือ...ไอ้เจ้าวาฬตัวนี้ยังรอดชีวิตมาได้ แถมยังเดินทางตามเส้นทางอพยพไกลเป็นหมื่นกิโลต่อปีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

วาฬหลังค่อม = สายเที่ยวตัวจริง

เพื่อนๆ รู้ไหมครับว่า วาฬหลังค่อม เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีสถิติการเดินทางที่โหดมาก ตัวนึงๆ นี่เดินทางปีละ 10,000 กิโลเมตรได้แบบชิลๆ! ขนาดผมนั่งรถเมล์ไปทำงานทุกวันยังบ่นเมื่อยหลัง แต่นี่มันว่ายจากเขตร้อนสู่เขตหนาว วนไปวนมาเหมือนไม่มีวันเหนื่อย

Blade Runner: ไม่ใช่แค่ชื่อเท่ แต่ใจต้องโคตรใหญ่

นักวิจัยตั้งชื่อให้มันว่า Blade Runner ไม่ใช่เพราะมันเป็นแฟนหนังไซไฟนะครับ แต่เป็นเพราะแผลที่หลังของมันดูเหมือนถูกฟันด้วย “ใบมีด” จริงๆ แบบเป็นร่องลึกยาวๆ เห็นแล้วรู้เลยว่าเจ็บแน่นอน แต่ Blade Runner ก็ยังคงใช้ชีวิต ว่ายน้ำ ทำเสียงร้อง เรียกเพื่อน โชว์หาง โชว์กระโดดในทะเลแบบวาฬทั่วๆ ไป

คือแผลใหญ่จนเห็นได้จากโดรนที่บินถ่ายจากฟ้าอะครับ แต่หัวใจมันใหญ่มาก ใหญ่เกินตัวจริงๆ

โลกที่ไม่เป็นมิตรกับวาฬ

การเดินเรือในมหาสมุทรทุกวันนี้เพิ่มขึ้นเยอะครับ ทั้งเรือโดยสาร เรือบรรทุกสินค้า เรือท่องเที่ยว ลากกันให้พรึ่บเต็มทะเล และสิ่งที่ตามมาคืออุบัติเหตุที่หลีกเลี่ยงไม่ได้... การชนกับวาฬ

หลายๆ ตัวตายทันที บางตัวรอดแต่บาดเจ็บหนักเหมือน Blade Runner แล้วมันก็ไม่ใช่แค่เรื่องน่าสงสารเฉยๆ นะครับ แต่มันมีผลกระทบกับระบบนิเวศทางทะเลด้วย เพราะวาฬมีบทบาทสำคัญมากกว่าที่หลายคนคิด

รู้หรือไม่? วาฬช่วยโลกได้!

ตอนวาฬหายใจ มันปล่อย "พุ่งน้ำ" ใช่ไหมครับ แต่นอกจากนั้นมันยังมีส่วนช่วย หมุนเวียนธาตุอาหารในน้ำ ทำให้แพลงตอนเติบโตดี และเจ้าแพลงตอนนี่แหละที่ผลิตออกซิเจนให้เราหายใจกันอยู่ทุกวันๆ คือถ้าวาฬหายไป โลกเราจะขาดสมดุลมากครับ

คนทำเจ็บ คนก็ต้องแก้

เรื่องของ Blade Runner เป็นเหมือนเครื่องเตือนใจครับว่า “กิจกรรมของมนุษย์” กำลังสร้างภัยให้สัตว์ทะเลแบบไม่รู้ตัว ใบพัดเรือมันอาจจะหมุนแรงและดูธรรมดาสำหรับคนบนเรือ แต่สำหรับวาฬตัวใหญ่ๆ มันคืออาวุธสังหารดีๆ นี่เอง

หลายๆ ประเทศเริ่มตื่นตัวครับ อย่างเช่น แทสเมเนีย มีกฎให้เรือทุกลำต้องอยู่ห่างจากวาฬ ไม่ต่ำกว่า 100 เมตร เพื่อหลีกเลี่ยงการชนโดยไม่ตั้งใจ บางประเทศก็ใช้โดรน ติด GPS ช่วยติดตามวาฬ เพื่อคาดการณ์เส้นทางและหลีกเลี่ยงกันแบบเรียลไทม์

แล้วเราทำอะไรได้บ้าง?

เพื่อนๆ ที่อ่านมาถึงตรงนี้ อาจจะคิดว่า "เออ เราก็ไม่ได้ขับเรือ จะช่วยยังไงล่ะ?" ผมก็คิดแบบนั้นแหละครับ แต่พอคิดดูดีๆ เราก็มีส่วนช่วยได้เหมือนกัน เช่น

• สนับสนุนการท่องเที่ยวแบบอนุรักษ์ (ไม่รบกวนสัตว์ทะเล)

• แบ่งปันข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการคุ้มครองสัตว์ทะเล

• ถ้ามีโอกาสก็ร่วมบริจาคให้โครงการอนุรักษ์วาฬ

• ใช้ชีวิตให้ใส่ใจธรรมชาติ แม้แต่เรื่องเล็กๆ เช่น ไม่ทิ้งขยะลงทะเล

สรุปส่งท้าย

Blade Runner ไม่ใช่แค่วาฬที่โดนใบพัดฟันหลังแล้วรอดมาได้เท่านั้น แต่มันคือ สัญลักษณ์ของความทรหด ความอึด และความมีความหวังในโลกใบนี้ ถึงแม้โลกจะเปลี่ยนไปเยอะแค่ไหน แต่วาฬตัวนี้ก็ยังว่ายน้ำต่อไปด้วยหัวใจนักสู้

เรื่องราวของมันทำให้ผมหันกลับมามองว่า…เราควรจะใช้ชีวิตยังไงไม่ให้เบียดเบียนใคร หรือเบียดเบียนโลกใบนี้มากไปกว่านี้แล้วครับ

วาฬมันสู้ เราก็ต้องสู้

ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ 
แล้วเจอกันใหม่โพสต์หน้าครับผม!