เรื่องซึมเศร้าของคนยุคใหม่

ปัญหาโรคซึมเศร้าเกิดขึ้นทุกยุคทุกสมัย แต่เพิ่งจะมาเป็นประเด็นให้สำคัญในยุคหลังๆนี้เอง ยุคใหม่ในที่นี้หมายถึงประเด็นที่เกิดขึ้นนานแล้วแต่ส่งผลลุกลามรุนแรงมากขึ้นในยุคนี้ ทำไมผู้คนถึงไม่มีแก่ใจทำสิ่งดีๆให้เกิดขึ้นกับชีวิต ทำไมผู้คนถึงเจ็บป่วยทั้งร่างกายและจิตใจ ประสบการณ์ที่ผมพบเห็นเป็นการส่วนตัว ผมคิดว่าน่าจะเกิดจาก…

1.ปัญหาพ่อแม่หย่าร้าง

เมื่อเด็กขาดทั้งพ่อและแม่ เด็กก็เท่ากับขาดที่พึ่งพิงทางใจ ทั้งการขอคำปรึกษาชีวิตส่วนตัวก็จะเก็บปัญหานั้นไว้คนเดียว หรือไผระบายกับเพื่อนที่เขาคนนั้นไว้ใจ เพราะเด็กรู้ดีว่าพ่อและแม่ของเขานั้นได้ไผสร้างครอบครัวใหม่และให้กำเนิดลูกคนใหม่เรียบร้อยแล้ว ตนรู้สึกไม่เป็นที่ต้องการ ต้องไปอยู่อาศัยจากการอุปการะจากญาติแทน ซึ่งปัญหานี้มีมานานแล้ว และมันก็เป็นประเด็นส่วนตัวที่ทางสังคมหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำอะไรได้ไม่มาก เด็กที่มีปัญหาลักษณะนี้โดยมากแล้วมีโอกาสหลงผิดก่ออาชญากรรมค่อนข้างสูง อาจเป็นเพราะไม่มีกำลังใจเรียนหนังสือ มองโลกในแง่ร้าย คบเพื่อนไม่ดีพาลพาไปทำผิดเพื่อหารายได้เลี้ยงชีพ

2.เศรษฐานะ

เรื่องความมั่งมี ฐานะทางการเงินของแต่ละคนย่อมต่างกันไปเป็นธรรมดา ปัญหาก็คือสำหรับบางคนแล้วยังขาดแคลนความต้องการพื้นฐานอยู่ ทั้งเรื่องการศึกษา การเข้าสังคม เรื่องฐานะทางการเงินเองก็มีความเกี่ยวข้องกับการหาความรู้ บางครั้งหากครอบครัวไหนมีปัญหาการเงินขึ้นมา แน่นอนว่าความเป็นอยู่ย่อมมีปัญหาตามมาด้วย เกิดความสับสนหลงทางในชีวิต หรือบางครั้งก็เกิดจากความอยากได้อยากมีเหมือนเพื่อน เหมือนคนรู้จัก โดยเฉพาะหากเขาหรือเธอมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเรา เราก็นึกน้อยใจว่าเขาประสบความสำเร็จทางการเงินเร็วกว่าเราได้อย่างไร เขาไปทำอะไรมาจึงมาถึงจุดๆนี้ได้ เกิดความกลัวว่าชาตินี้จะไม่มีได้เหมือนอย่างเขา ซึ่งความจริงแล้วมันเป็นเรื่องที่อาศัยความรู้ เวลา และประสบการณ์ในระดับหนึ่ง

3.ปัญหากับคนรัก

เป็นเรื่องธรรมดาที่จะเสียใจกับความรักที่ไม่สมหวัง บางคนเลือกที่จะเบี่ยงเบนความเศร้าไปเป็นความโกรธ พาลอารมณ์ไม่ดีใส่คนอื่นจนเสี่ยงต่อความสัมพันธ์กับคนรอบข้างแทนได้ ความรักสำหรับบางคนมันเป็นความผูกพันธ์ที่เกิดขึ้นที่ยากจะทำใจได้และมองไม่เห็นด้วยว่าจะมีใครมาแทนที่คนรักของตนได้ เราจะเกิดคำถามว่าทำไมเราต้องพบเจอกับปัญหาความรักที่เกิดขึ้น เราพลาดอะไรไปหรือเปล่า มันเป็นสาเหตุที่เกิดจากเค้าหรือมันเกิดจากเรากันแน่ สุดท้ายก็กลุ้มใจไปเปล่าๆ แต่ถ้าหาสาเหตุวิเคราะห์ที่มาที่ไปได้ถือว่าดีมาก เมื่อทำใจไม่ได้ นานวันเข้าสำหรับบางคนก็ปรับตัวได้ แต่บางคนก็ทำใจลำบากจริงๆ เพราะมันเป็นความรู้สึกที่ทดแทนด้วยอย่างอื่นไม่ได้

4.อ่อนไหวง่ายกับคำพูดส่อเสียด

ในช่วงชีวิตคนเราตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ จะเจอประสบการณ์ถูกคำพูดส่อเสียดเยอะมากจนกลายเป็นเรื่องธรรมดาของสังคมไปเสียแล้ว โดยเฉพาะครูบางท่าน สังเกตง่ายๆเด็กนักเรียนวัยประถมบางคนจะกลัวครูดุ ไม่กล้าถามในชั้นเรียนเพราะครูจะบ่น ส่อเสียด ตำหนิ แล้วก็ไม่สอนในประเด็นที่เด็กสงสัยเพราะป่วยการที่จะสอนตั้งแต่ระดับฐานราก อ้างว่าเด็กไม่ตั้งใจเรียนเอง ให้ไปหาคำตอบจากข้างนอกแทน ซึ่งเด็กบางคนที่มีปัญหาก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้เพราะเกียจคร้าน แต่เด็กไม่เข้าใจจริงๆ แล้วก็ได้ไปหาคำตอบจากข้างนอกจริงๆ จนกระทั่งสถาบันการศึกษาในอนาคตใกล้จะถูก disruption แล้ว หากยังไม่มีการปรับปรุงหลักสูตร

การพูดส่อเสียดแทงใจดำมีอยู่มากมาย ทั้งจากครู เพื่อนนักเรียนด้วยกัน สื่อ ละคร เพื่อนในที่ทำงาน ฯลฯ เพราะโลกคือการแข่งขัน บางครั้งมันก็ทำร้ายกัดกินจิตใจของเราไป แต่เราก็ต้องฝืนตัวเองในบางครั้งเพื่อรายได้เลี้ยงชีพ จนเรารู้สึกว่าตัวเราเองนี่แหละปัญหา คนอื่นไม่ใช่ปัญหา แล้วก็จบปัญหาด้วยการฆ่าตัวตาย

ความซึมเศร้าลึกๆเกิดจากปัญหาที่ตนรู้สึกว่ามันรุนแรงเกินกว่าจะรับไหว อาจเป็นเพราะประสบการณ์ต่างๆสะท้อนย้ำเตือนถึงความผิดหวังบ่อยครั้ง เมื่อเกิดความผิดหวังในเรื่องที่ตนเสียใจเป็นอย่างมาก จึงเกิดความซึมเศร้า ยิ่งถ้าเป็นคนอ่อนไหวง่าย สะเทือนใจจากทั้งคำพูดและการกระทำของผู้อื่นแล้วไม่มีหนทางตอบโต้เพราะอยู่ในสถานะด้อยกว่า นั่นก็ทำให้ทุกอย่างดูไม่เห็นทางออกของปัญหา หรือบางครั้งเรามองว่าเราเองนี่แหละคือตัวปัญหา แต่ไม่รู้จะปรับใจอย่างไรดี

แก่นของการใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขคือการเห็นอกเห็นใจกัน ความเมตตามีส่วนช่วยให้เข้าใจความรู้สึกของคนอื่นมากขึ้น ทุกวันนี้โลกใช้ชีวิตเบียดเบียนเพื่อสิ่งที่ต้องการมากขึ้นแม้ว่าจะผิดศีลธรรมก็ตาม ถึงกระนั้นสิ่งที่ได้ไม่ยั่งยืน

เป็นกำลังให้กับผู้ที่กำลังประสบกับปัญหาความซึมเศร้าครับ