คุณค่าของคนมีค่าไม่เท่ากัน

คุณค่าของคนเราวัดกันได้ 2 ทาง

1.คุณค่าในศักดิ์ศรีของอาชีพ

2.คุณค่าจากฐานะศักดินา

เรื่องนี้เกิดขึ้นมาเป็นเวลาช้านานแต่เรามักไม่ยอมรับมัน และกล่าวโทษถึงผู้ที่มีแนวคิดเช่นนี้ว่าเป็นคนมองโลกแคบและเหยียดชนชั้นทางสังคม แล้วเราก็อยู่ท่ามกลางบนโลกอย่างที่มันเป็น เรารู้ว่าสังคมที่เราอยู่นั้นขาดการให้เกียรติซึ่งกันและกัน เราให้เกียรติซึ่งกันและกันต่อเมื่อเราอยู่ในสถานะเดียวกันเท่านั้น เราถนอมน้ำใจ รู้จักเกรงใจกันมากขึ้นก็ต่อเมื่อเราอยู่กับคนที่สูงศักดิ์กว่าหรือไม่ก็คนที่สถานะเดียวกัน

ลองนึกถึงกรณีที่เราอยู่ในสถานะด้อยกว่าเขาดูสิ เราจะวัดธาตุแท้ของคนๆนั้นได้เป็นอย่างดีว่าเขาวางตัวกับเราแบบไหน

คุณค่าในศักดิ์ศรีของอาชีพ คือ อาชีพที่สร้างอิทธิพล ความสำคัญและประโยชน์ให้กับสังคมได้มาก ต้องอาศัยทักษะเฉพาะ ความสามารถที่บ่มเพาะจากการศึกษามาเป็นเวลาหลายปี ความฉลาด ความสามารถในการเรียนรู้เร็วเป็นส่วนสำคัญของความสำเร็จประเภทนี้ แน่นอนว่าผลตอบแทนย่อมมากกว่าอาชีพทั่วไปเป็นธรรมดา

คุณค่าจากฐานะศักดินา คือ เศรษฐานะความมั่งคั่งร่ำรวย มีรายได้จากการลงทุนในธุรกิจส่วนตัว อสังหาริมทรัพย์ หรือตลาดหุ้น เป็นรายได้ที่มีโดยไม่ต้องออกไปทำงานประจำทุกวัน เพียงแค่วางระบบสมบูรณ์หมั่นดูแลปรับปรุงตามสภาพ ทุกอย่างก็จะไหลลื่นไม่เสี่ยงต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปมาก เพราะมีความรู้ทางการเงินที่ดีและจัดการได้ถูกทาง

จากประเด็นที่กล่าวมาทั้งสองประเด็นทำให้ผู้คนเป็นที่ยอมรับได้ บางคนประสบความสำเร็จได้เพียงด้านใดด้านหนึ่ง แต่ถ้าใครที่ประสบความสำเร็จได้ทั้งสองด้านจะถือว่าชีวิตมีความสุขอย่างมาก มีอารมณ์แจ่มใสไม่อึดอัดคับข้องใจ เราทุกคนต่างก็ปรารถนาความสำเร็จทั้งสองระดับกันทั้งนั้น แต่ด้วยเงื่อนไขในชีวิตบางอย่างทำให้เราต้องตัดสินใจผิดพลาดไป จึงทำให้ชีวิตไม่เป็นไปอย่างที่เราหวังไว้

ความสำเร็จทางด้านคุณค่าฐานะศักดินาเป็นเรื่องที่มาได้ยากหากไม่มีความชอบในธุรกิจ ความรู้ความเข้าใจในการลงทุนที่ดีพอ อีกทั้งความสำเร็จในด้านนี้ต้องใช้เวลา ระหว่างทางของการศึกษา ช่วงเริ่มต้นของการลงมือทำจะเกิดความผิดพลาดไปบ้าง เพราะความไม่คุ้นเคย แต่ถ้าได้เรียนรู้และเข้าใจในความผิดพลาดที่เกิดขึ้น มันจะเป็นประสบการณ์หล่อหลอมให้เกิดความชำนาญขึ้น

ดังนั้น คนเราจึงนิยมหาความสำเร็จด้านคุณค่าในศักดิ์ศรีของอาชีพแทน ต้องดิ้นรนเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยและคณะที่ใฝ่ฝัน เราก็เลือกคณะที่ช่วยให้พาไปถึงอาชีพที่เราใฝ่ฝัน มีอาชีพที่มีเกียรติ มั่นคง และที่สำคัญคือมีฐานเงินเดือนรายได้ที่ดี คุ้มค่าเหนื่อยที่อุตสาหะเรียนจบมา

ส่วนมากเราก็มักเลือกที่จะเรียนต่อปริญญาโท ปริญญาเอก หากมันเป็นความฝัน มันเป็นเป้าหมายพาเราไปสู่หน้าที่การงานที่เราต้องการได้ มันก็เป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าเราเลือกเรียนต่อโดยไม่มีเป้าหมาย เรียนเพื่อให้สักแต่ว่ามีใบปริญญา เราก็ง่ายแก่การหลงทาง

คุณค่าเหล่านี้ไม่ได้บ่งบอกถึงความสุขในชีวิต แต่ถ้าชีวิตของเราขาดคุณค่าเหล่านี้ไป ชีวิตจะมีปัญหาถูกรบกวนจากโลกภายนอกอยู่ตลอด จากครอบครัวที่เราอยู่กันอบอุ่นปกติดีก็อาจพลิกผันไปเพราะเรื่องของเงิน เรื่องของการให้เกียรติกันในสังคม เพราะการวางตัวของคนในสังคมยังคงมีการเหลื่อมล้ำกันอยู่อย่างเห็นได้ชัด

จะเห็นได้ว่าบุคคลที่เป็นภัยสังคมมักเป็นคนขาดแคลน ไม่ร่ำรวย แต่ใช้วิธีคดโกง ใช้อิทธิพล เพื่อให้ได้มาซึ่งความร่ำรวย ซึ่งไม่ใช่คนรวยทุกคนจะต้องเป็นคนคดโกงเสมอไป

คุณค่าทั้งสองด้านนี้จะช่วยทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ทำให้เราภูมิใจในตัวเอง รักตัวเองได้มากขึ้น เป็นชีวิตที่เราทุกคนเคยใฝ่ฝันปรารถนา เพียงแต่เราแค่ยังไม่รู้ว่าต้องเริ่มอย่างไรเท่านั้นเอง