“ทำไมเรารู้สึกว่าใช้ชีวิตแบบไม่มีเป้าหมาย ใครเคยผ่านจุดนี้บ้าง?”

สวัสดีทุกคนค่ะ

ตอนนี้ดิฉันอายุ 28 ปี ทำงานประจำออฟฟิศ เงินเดือนก็ไม่ได้มากหรือน้อยเกินไป อยู่ได้ แต่ก็ไม่ได้มีเงินเก็บเยอะอะไรนัก จะไปเที่ยวหรู ๆ ก็ไม่ได้ จะซื้อของที่อยากได้ก็ดูราคาแล้วต้องคิดหลายรอบ

ตื่นมาก็ไปทำงาน รถติดเหมือนเดิม กินข้าวเที่ยงเดิม ๆ ทำงานเดิม ๆ กลับบ้านมาก็เลื่อนมือถือ เล่นโซเชียล แล้วก็นอน ตื่นมาเป็นแบบนี้วนไปเรื่อย ๆ

บางทีนั่งอยู่ดี ๆ ก็ถามตัวเองว่า “นี่เรากำลังทำอะไรอยู่?”

เป้าหมายในชีวิตคืออะไร? จะต้องทำงานนี้ไปอีกกี่ปี?

จะมีวันที่เรากล้าลาออกไปทำอะไรของตัวเองจริง ๆ ไหม?

แต่ถามไปก็ไม่มีคำตอบ เพราะก็ยังไม่รู้ว่าถ้าออกไปจริง ๆ จะไปทำอะไร จะอยู่ยังไง

บางวันไปดู Story เพื่อน คนนี้ได้เลื่อนตำแหน่ง คนนี้มีแฟนดี ๆ คนนี้แต่งงาน คนนี้ซื้อบ้าน รถคันใหม่ บางคนบินไปต่างประเทศเหมือนไม่ใช่เรื่องยาก แล้วก็ย้อนกลับมามองตัวเอง…แค่จะไปเที่ยวต่างจังหวัดบางทียังคิดแล้วคิดอีกบางคนอาจจะบอกว่าให้ลองหางานอดิเรก ลองหาสิ่งที่ชอบ ดิฉันก็ลองแล้วนะคะ

เคยไปเรียนคอร์สสั้น ๆ เรียนออนไลน์ ทำไปได้แป๊บเดียวก็เลิก เพราะรู้สึกเหนื่อย ไม่รู้จะเอาไปต่อยอดอะไรได้จริง ๆ ไหม

จนทุกวันนี้เลยรู้สึกว่าตัวเองล่องลอย เหมือนคนอยู่ไปวัน ๆ

ที่มาตั้งกระทู้นี้ เพราะอยากรู้ว่ามีใครเคยรู้สึกเหมือนกันบ้างไหม?

แล้วสุดท้ายพวกคุณผ่านช่วงแบบนี้ไปได้ยังไง?

มีวิธีคิด วิธีหาความหมายชีวิตยังไง ถึงจะไม่รู้สึกว่าวัน ๆ ของเรามันเสียไปฟรี ๆ

ใครมีวิธีจัดการกับใจตัวเอง หรือมีเรื่องราวที่เคยผ่านมาได้แล้ว อยากให้ช่วยแชร์หน่อยนะคะ บางทีคำของใครสักคนอาจช่วยให้เราเห็นทางไปต่อ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ 🌿