คำถามของความรัก

 

ความรักมองได้ในหลายแง่...

ต่อไปนี้เป็นประเด็นคำถามของความรักที่น่าสนใจที่ผมจะขอนำมาเล่าสู่กันฟังนะครับ

 

1.รักแบบไหนถึงจะเรียกว่า “รักแท้”

หนุ่มสาวที่ครองรักกันแล้วต้องการจะก้าวไปให้ถึง

รักแท้ ขอแนะนําว่า จงรักด้วยสมอง แต่อย่าให้รักขึ้นสมอง รักด้วยสมองคือรักด้วยปัญญา แต่รักขึ้นสมองก็คือรักด้วยอารมณ์

 

นอกจากนั้นแล้ว ควรเรียนรู้ที่จะพัฒนาความรักให้ ก้าวไปทีละขั้นทีละขั้นจนไปถึงรักแท้ เริ่มจาก รักตัวกลัวตาย รักใคร่ปรารถนา รักเมตตาอารี ไปจนถึง รักมีแต่ให้ ถ้า พัฒนาความรักไปทีละขั้นเหมือนเดินขึ้นบันไดไปแบบนี้ ในที่สุดก็จะสามารถพัฒนาจากรักธรรมดาจนไปถึงรักแท้ได้ในที่สุด

 

ย้ำชัดๆ อีกครั้งหนึ่งได้ว่า จงรักด้วยสมอง แต่อย่าให้รักจนขึ้นสมอง

 

2. แอบรักคนมีเจ้าของผิดหรือไม่

 

การแอบรักคนมีเจ้าของผิดหรือไม่ ถ้าผิดเราจะมีวิธีตัดใจอย่างไร เรื่องนี้พระพุทธองค์ทรงตอบเอาไว้ว่า หากว่า

1. เขาเป็นคนที่มีเจ้าของ
2. เราก็รู้อยู่แล้วว่าเขามีเจ้าของ
3. เรามีจิตที่ละเมิด
4. เราลงมือละเมิดสําเร็จ

 

ถ้าเราทำครบทั้ง 4 ประการ ถือว่าเราไปรักคนมีเจ้าของและผิดแน่นอน วิธีทำใจผู้เขียนอยากจะสรุปง่ายๆ ให้จำกันไว้ว่า

“สุขจากการละเมิดคนมีเจ้าของเป็นของชั่วคราว

แต่ให้ความปวดร้าวที่แสนยาวนาน”

 

3. “มีชู้หรือมีกิ๊ก” บาปเท่ากันไหม

 

วัยรุ่นไทยถามอยู่บ่อยครั้งว่า ระหว่างกิ๊กกับชู้

พฤติกรรมไหนจะบาปมากกว่ากัน ก็ขอตอบว่า ทั้งถูกและทั้งชู้เป็นพฤติกรรมที่บาปด้วยกันทั้งคู่ เพราะไม่ว่าจะถูกหรือไม่ว่าจะชู้ ก็คือพฤติกรรมที่ละเมิดพฤติกรรมทางเพศของคู่รัก ของคู่ควง และของคู่ครองเช่นเดียวกัน

 

เปรียบเสมือนมีงูเห่าอยู่ตัวหนึ่ง แล้วเปลี่ยนชื่องูเห่านั้นว่ากิ๊ก แม้จะเปลี่ยนชื่อเป็นงูกแต่คุณสมบัติของงูเห่าพิษยังอยู่ครบ ความข้อนี้ฉันใด ไม่ว่าเราจะเปลี่ยนชื่อจากชู้เป็นบิ๊กแท้ที่จริงก็เป็นอันตรายและเป็นบาปด้วยกันทั้งสิ้น ดังนั้น ควรจะรักเดียวใจเดียวและหลีกเลี่ยงทั้งพฤติกรรมชู้และพฤติกรรมก๊ก เพราะที่ใดมีชู้ที่นั่นมีช้ำ ที่ใดมีกิ๊กที่นั่นมีกรรม

 

4. รับมือกับ “อาร์ตตัวแม่”

 

การที่คุณจะเข้าใจใครสักคนหนึ่งจะต้องศึกษาคนคนนั้นอย่างลึกซึ้ง เพราะว่าสิ่งสำคัญไม่อาจเห็นด้วยตา คำสำคัญไม่อาจฟังด้วยหู ดังนั้น วิธีการศึกษาคนอย่างลึกซึ้ง เพื่อที่จะได้รู้จักเขาทุกแง่ทุกมุมก็คือ

1. อยากรู้จักปัญญา ต้องศึกษาจากการสนทนา
2. อยากรู้จักนิสัย ต้องศึกษาจากการอยู่ร่วมกัน
3. อยากรู้จักความรู้ความสามารถ ต้องศึกษาจากการทำงาน
4. อยากรู้จักกำลังใจ ต้องรอพิสูจน์เรื่องราวที่เกิดจากวิกฤตการณ์
5. อยากรู้จักความภักดี ต้องศึกษาในคราวที่ตนเอง

กำลังตกต่ำ

 

ถ้าคุณศึกษาคนจากสถานการณ์ทั้ง 5 จนครบถ้วน

คราวนี้ไม่ว่าจะเป็น อาร์ตตัวพ่อ หรือ อาร์ตตัวแม่ ก็ไม่ยากเกินที่จะเข้าใจ

 

5. “หักอกคนอื่น” บาปหรือไม่

 

การหักอกคนอื่นจะถือว่าบาปหรือไม่บาป ก็ต้องพิจารณาจากเจตนารมณ์เป็นสําคัญ ถ้าคนใดคนหนึ่งผูกสมัครรักใคร่กับใครคนหนึ่ง แล้ววางเจตนารมณ์ไว้ตั้งแต่ต้นว่า เมื่อสมปรารถนาแล้วก็จะ ผละจากเขาไป การที่วางเจตนาเอาไว้แต่ต้นเช่นนี้ เมื่อหักอกเขาก็เท่ากับว่าเป็นบาปเต็มประตู

 

แต่ถ้าลองคบกันไป รักกันไป เรียนรู้กันไปได้สักพัก ใหญ่ ในที่สุดแล้ว บทสรุปถึงอย่างไรเราก็ไปกันไม่ได้ จึง เลิกร้างห่างเหินกันไป ในกรณีนี้ ถือว่าไม่เป็นบาป ฉะนั้น ต้องใช้วิจารณญาณอย่างถ้วนถี่ อยากจะย้ําอีกครั้งหนึ่งว่า ก่อนเลือกคู่ครอง ก่อนเลือกคู่รัก จงลืมตาทั้งสองข้าง แต่เมื่อเลือกไปแล้วจงปิดตาเสียข้างหนึ่ง

 

6. อยากลืมกลับจํา

มนุษย์อย่างเราๆ นั้น มักจะมีเรื่องที่บางครั้งอยากลืม แต่กลับจํา บางครั้งอยากจําแต่กลับลืม ถ้าจะแก้เรื่องที่ อยากลืมกลับจํา ผู้เขียนมีหลักการดังต่อไปนี้

 

1. จงรู้จักหาอะไรทำอยู่เสมอ เพราะถ้าเราจับทำอะไร จิตใจก็จะอยู่ในสิ่งที่ทำแล้วเลิกฟุ้งซ่านได้อยู่เสมอนั้น
2. ออกจากสภาพแวดล้อมแบบเดิมๆ ซึ่งจะทำให้เราหมกมุ่นครุ่นคิดแต่เรื่องเดิมๆ
3. หากัลยาณมิตร เพื่อนคู่คิด มิตรที่ปรึกษาเอาไว้ระบายความทุกข์
4. ควรจะฝึกสมาธิภาวนา จนกระทั่งมีศักยภาพที่อยู่เหนือสภาวะของความคิดที่ฟุ้งซ่านได้

ถ้าทำได้อย่างนี้ก็รับประกันได้เลยว่า เรื่องที่ไม่อยากจะจำนั้น จะไม่กลับมารบกวนใจเราอีกแน่นอน

7. มนุษย์มักตกอยู่ในความรักประเภทไหนมากที่สุดแล้วเราจะมีหลักในการช่วยกลุ่มคนเหล่านี้ให้บรรลุถึงอริยมรรคได้อย่างไร

 

ถ้าพูดถึงอย่างนี้ คนทั่วไปจะติดอยู่ในความรักประเภทที่ 1 มากที่สุด คือ รักตัวกลัวตาย คนอายุ 80 ปีที่ป่วย ถ้าเราไปถามว่าอยากตายไหม “กูไม่อยากตายหรอก” อยู่มา 80 ปี 90 ปีแล้วนะ ยังไม่อยากตายหรอก นี่คือรักตัวกลัวตาย เป็นสัญชาตญาณพื้นฐานที่สุดเลย บางทีรู้อยู่แล้วว่าระบบใช้ไม่ได้หมดแล้ว ก็ขอเสียบสายออกซิเจนไว้ ก็ยังไม่อยากไป อันนี้คือรักพื้นฐานที่สุด คือเราตกอยู่ในรักนี้

 

รักประเภทที่ 2 ที่เราติดอยู่มาก คือ รักใคร่ปรารถนา รักแบบนี้เป็นที่มาของครอบครัว เราก็จะอยู่ตรงนี้

 

รักประเภทที่ 3 รักแบบเมตตา จะเกิดขึ้นบางเบาลงมา เป็นรักระหว่างพ่อแม่ลูก รักผูกพันพ่อแม่ลูก พี่น้องวงศาคณาญาตินี้ก็จะบางเบา

 

ส่วนรักประเภทที่ 4 รักแบบกรุณานั้น เรียกว่าน้อยมาก ถ้าไม่บำเพ็ญสติปัฏฐาน 4 หรือไม่ศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งจริง ก็เรียกว่า เข้ากันแทบไม่ถึง

 

ดังนั้น ทำอย่างไรจะให้คนขยับขยายความรัก ผู้เขียนก็อยากแนะนำว่า เราต้องช่วยกันเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่เป็นแก่นแท้ให้มากๆ เพราะว่าคำสอนของพระพุทธศาสนาที่เป็นแก่นแท้ล้วนแต่สอนให้คนรักกันทั้งหมด เราไปดูคำสอนพื้นฐานอย่าง ศีล 5 ข้อปาณาติบาต ห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิต สอนให้คนรักกัน นี่ศีลพื้นฐานเลยขยายขึ้น ไปให้สูงกว่านั้น บทแผ่เมตตา บทสวดมนต์ เต็มไปด้วยความรัก แก่นของพระพุทธศาสนาสอนเรื่องสันติภาพ คือ นิพพาน ก็คือเรื่องความรัก ทุกระบบล้วนเรื่องความรักทั้งหมด เอาแก่นของพระพุทธศาสนาออกมาช่วยกันสอน ช่วยกันพูดเมื่อไร จะขยับขยายความรักด้วยตัวเอง จากรักครอบครัวก็จะรักเพื่อนบ้าน จากรักเพื่อนบ้านก็จะรักสังคม รักชุมชน รักมนุษยชาติ โดยอัตโนมัติ