“หนังกลางแปลงคืนนี้…หลับกลางแสง!” ความสุขเล็ก ๆ ของเยาว์วัย ที่มักจบลงก่อนหนังจะเริ่มจบ

เมื่อรู้ว่าเย็นนี้มี "หนังกลางแปลง" มาฉายในหมู่บ้าน ความตื่นเต้นก็พลุ่งพล่านตั้งแต่ยังไม่เลิกเรียน ในหัวมีแต่คำถามว่า “วันนี้ฉายเรื่องอะไรนะ?” พอเลิกเรียนปุ๊บก็รีบวิ่งไปดูพี่ ๆ ทีมฉายหนังจัดเตรียมเครื่องฉาย จอผ้า และลำโพงเสียงแตกที่เป็นเอกลักษณ์

จากนั้นก็กลับบ้าน รีบเตรียมตัวแบบพร้อมที่สุด—เสื่อผืนใหญ่ หมอนนุ่ม ผ้าห่มอุ่น ๆ ครบเซ็ต พร้อมไปจับจองที่นั่งหน้าแถวกลาง เพราะถือว่าเป็น "มุมทอง" ของหนังกลางแปลง

พอถึงเวลา ทุกอย่างพร้อม…แต่พอหนังเริ่มฉายแค่ไม่นาน เสียงลมหายใจก็เบา ๆ ตามจังหวะเพลงประกอบ แล้วก็... หลับไปเฉย ๆ ไม่ได้ดูหนังสักเรื่อง!

เรื่องราวแบบนี้ใครหลายคนอาจเคยผ่านมา มันอาจดูเหมือนเล็กน้อย แต่กลับเป็นความทรงจำอบอุ่นที่ยังฝังใจ ช่วงเวลาที่ความสุขไม่ได้อยู่ที่เนื้อเรื่องในหนัง แต่อยู่ที่การได้ร่วมกันรอ การเตรียมตัว และการหลับสบายกลางแสงจอใหญ่ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน 💫🍃