ถ้าถามผมว่าความพยายามกับสติปัญญา ถ้าเลือกได้แค่อย่างใดอย่างหนึ่ง ผมจะเลือกอะไร ?

ขอท้าวความก่อนว่าสมัยที่ผมยังเรียนหนังสือช่วง ม.ปลายอยู่ ผมยอมรับว่าผมเรียนไม่เก่งเลยครับ ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ผมรู้สึกคับข้องใจมาก พยายามไปเหมือนเหนื่อยเปล่า มองในมุมนักลงทุนก็คือขาดทุนนั่นแหละครับ บวกกับกำลังใจที่ถดถอยเนื่องจากปัญหาความไม่ลงรอยกันของคนในบ้าน และเรื่องเพื่อนสนิทที่เข้ามาดูหมิ่นสบประมาทผมนั่นแหละครับ

แล้วการที่มีคนสบประมาท มันน่าจะเป็นเรื่องดีมิใช่หรือ

จะได้มีแรงฮึดสู้ลบล้างคำสบประมาทได้ .....

ไม่จริงสำหรับผมเลยครับ

เดิมก็ตั้งใจฮึดสู้แล้ว แม้มันจะไม่เพียงพอ แต่พอมาเจออะไรแบบนี้แล้วมันขาดความศรัทธาในตัวเองครับ จวบจนวันสอบ O-NET GAT PAT แล้ว ผลที่ได้เป็นไปตามคาดครับ

เน่า !!!

O-NET คณิตศาสตร์ ผมได้ 7 เต็ม 100

ถ้าถามผมว่าตั้งใจทำข้อสอบรึเปล่า ผมตั้งใจสิครับ แต่มันไม่ได้เรื่องในสายตาของคนทั่วไปเท่านั้นเอง ผมเห็นด้วย มันน่าอายจริงๆนะถึงกับมีคนถามว่าตั้งใจสอบรึเปล่า ชี้วัดได้เลยว่าผมอ่อนคำนวณแค่ไหน แล้วการเรียนที่เก่งไม่พอก็เหมือนเสียโอกาสไปส่วนหนึ่งแล้ว ถือเป็นเรื่องใหญ่ครับ แม้การเรียนจะไม่ใช่ทุกเรื่องในชีวิตก็ตาม

ผมจึงอยากเลือกสติปัญญาครับ เพราะผมพยายามมาตลอดครับ อาจจะเครียดเกินไปบ้าง กังวลมากไปหน่อย แต่ก็กำลังปรับสมดุลทางจิตใจให้ได้ครับ ส่วนความพยายามนั้นเป็นอะไรที่เราเลือกได้ครับ ว่าจะทำหรือไม่ทำจะผ่อนผันหาความรู้ต่อไปก็อยู่ที่ตัวเราทำตัวเอง ไม่เหมือนปัญญา หากตั้งใจทำความเข้าใจประเดี๋ยวก็รู้เรื่องแล้ว จะประยุกต์ความรู้ให้ซับซ้อนต่อไปเป็นขั้นตอนก็ว่ากันไปครับ

จะว่าไปผมเห็นคนฉลาด สติปัญญาสูง เกิดความชะล่าใจ เพราะไม่ได้กังวลกับการเรียนเท่าไรนัก อ่านแป๊บ ทำความเข้าใจปั๊บ รู้เรื่องแล้ว แต่บางครั้งเนื้อหาความรู้มันมีมาก มันต้องใช้เวลาพอสมควร ก็พลาดท่าตายน้ำตื้นไปก็มี เพียงแต่คะแนนไม่แย่เท่าผมเท่านั้นเอง

ถามว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะแก้ไขความผิดพลาดของตัวเองนี้ จะทำมั้ย

ทำครับ

ผมเจอผู้คนเรียนเก่งๆมากมายในช่วงอุดมศึกษาครับ แรงบันดาลใจสู้มันมากกว่าเดิม รับรู้พึงสังวรณ์แล้วว่าคนเรานั้นไปได้ไกลกว่าที่เคยคาดคิดไว้ด้วย กำลังใจผมมาเต็มแล้วครับ มันเพิ่งมาตอนผมเรียนอยู่ปี 1 เทอม 2 ตอนนั้นเกรดเน่ามาก ติดโปร ต้องดีดตัวเองกลับมาในเกมส์นี้ให้ได้ก่อนถูกรีไทร์ แม้ผมจะไม่ได้ทำตัวเหลวไหลเลยก็ตาม ยังเจอเรื่องแบบนี้ได้ มันน่าละอายใจจริงๆ ก็ต้องใช้เวลาปรับตัวปรับใจละครับ

ถึงจะรอดพ้นจากอุปสรรค คุ้นเคยกับปัญหาที่ประสบพบเจอ จนแก้ไขเอาชนะความเบาปัญญาของตนได้ในที่สุดจบปริญญาตรีกลับมาบ้านได้อย่างผาสุกครับ