มรณสติ ไม่ใช่แค่จินตนาการว่าจะตาย แต่หมายถึงเรามีคุณสมบัติพร้อมตายดีแค่ไหน

 

คนที่พร้อมจากไปดี

ต้องมีสองพลัง

ที่ช่วยให้เกิดความอุ่นใจ

ถ้าขาดพลังใดพลังหนึ่ง

จะไม่มีทางแน่ใจด้วยตัวเองเลย

 

พลังแรก คือ กรรมดีที่สะสมสม่ำเสมอ

มีน้ำใจให้เปล่า ห้ามใจไม่เอาบาปได้ทุกวัน

เรียกว่าเป็น ‘กุศลอาจิณณกรรม’

ที่เอาชีวิตทั้งชีวิตสะสม

 

อย่างไรก็ตาม

มีอยู่ ประเภทดีแสนดี

แต่ใจอ่อนแอ ปวกเปียก ขี้น้อยใจ

ในหัวเต็มไปด้วยความขัดใจผู้คนรอบข้าง

หรือต้องฝืนทำงานที่ไม่ชอบเป็นนิตย์

จนจิตไม่ค่อยจะตั้งมั่นอยู่กับอะไรได้นาน

หรือมักกลัดกลุ้ม ห่วงข้างหลัง หวังข้างหน้า

หาปัจจุบันให้ตัวเองไม่ค่อยเจอ

 

ความฟุ้งซ่านซัดส่าย

ความโคลงเคลงง่ายของจิต

จะทำให้คุณรู้สึกไม่มั่นใจในคุณงามความดี

แม้ปากบอกว่าเชื่อมั่น

แต่ลึกๆแอบหวั่นไหวอยู่ว่า

เมื่อถึงเวลาเอาจริง

ต้องสอบไล่ขึ้นมา

จะผ่านหรือไม่ผ่าน

หลุดจากชีวิตนี้ จะรอดไปถึงไหนแน่

เพราะการสอบไล่ชนิดนั้น

มีโอกาสหนเดียว ไม่มีการแก้ตัวใดๆ

ถ้าตั้งจิตเป็นกุศลในเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มไม่ได้

ก็ไม่รู้จะออกหัวออกก้อย ได้หมู่หรือได้จ่า

 

 

ฉะนั้น จึงจำเป็นต้องมีพลังที่สอง

มาสนับสนุนให้เกิดความรู้สึกอุ่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์

ได้แก่ กำลังจิตที่มั่นคง

หรือที่เรียกกันง่ายๆว่า มีใจเป็นสมาธินั่นเอง

 

ใจที่เป็นสมาธิ มีความตั้งมั่น

จะให้ความรู้สึกดี รู้สึกตรง คงเส้นคงวา

และมีสัญชาตญาณทางจิตบอกตัวเอง

โดยไม่ต้องแกล้งหลอกตัวเองเลยว่า

จิตแบบนี้ของเรา ไม่มีทางไปร้าย

ต่อให้ตายร้าย มีสภาพศพน่าอเนจอนาถ

ก็จะยังคงมีสภาพจิตน่าอภิรมย์อยู่ดี

 

มรณสติ

ไม่ใช่แค่จินตนาการว่าจะตาย

แต่หมายถึงการสำรวจเข้ามาว่า

มีคุณสมบัติของผู้พร้อมจะตายดีแค่ไหนด้วย!