ต้นไม้งามริมทางยุโรป

26 มิถุนายน 2568 (14:40)เนื้อหาโดย Turnov

ไม่มีใคร ไม่ชอบต้นไม้ ยิ่งเขียวชอุ่มชุ่มตาแค่ไหน เรามักมองเพลินตาได้อยู่นาน ไม่ว่าสวนหลังบ้าน สวนสาธารณะ แม้กระทั่งริมถนนในกระถาง หรือเกาะกลางซุปเปอร์ไฮเวย์ ต้นไม้เมืองร้อนบ้านเรามักออกใบเขียวอ่อนแก่ ต่างขนาดกันไป แต่ต้นไม้ในเมืองหนาวตามถนนในยุโรปมีหลากสี หลายทรงกว่ามาก ใบสีส้ม แดง ม่วงมีดอกขึ้นแซมบ้าง จึงทําให้ผู้เขียนเพลิดเพลิน ตามท้องถนนหลายสาย ยามเดินทอดน่องเตร็ดเตร่ชมเมือง ยิ่งบางจังหวะกระทบกับแสงแดดแรง ยิ่งขับสีใบสวยเหล่านั้นให้เข้มน่ามองขึ้นไปอีก ดอกสีแดงอมชมพูตัดกับผืนท้องฟ้าเข้มเป็นฉากหลัง ส่งให้กลีบดอกสวยเด่นมากขึ้น

ถนนส่วนใหญ่ในยุโรปให้ความสําคัญกับผู้เดินถนนบนทางเท้ามาก จึงมีทางเท้ากว้างขวางเพียงพอให้ผู้คนแบ่งเดินกับกระถางต้นไม้ประดับได้อย่างสบายตัว บางช่วงไม้ประดับถูกปลูกในกระถางเล็กฝากห้อยไว้ข้างเสาไฟ ให้ได้เงยหน้าชมดอกสีสดสลับกับพุ่มเล็กริมทางเดิน หากเป็นช่วงที่มีพื้นที่ข้างทางพอสมควร ก็มีต้นไม้ใหญ่บนหญ้าเขียวพร้อมกับม้านั่งสวยกลายเป็นสวนสาธารณะขนาดย่อมให้นั่งเล่นสบายใจ อันนี้ผู้เขียนใช้บริการบ่อย ออกมาเดินเล่นสำรวจเมืองเมื่อไหร่ มักพกขนม เครื่องดื่มมานั่งหลบมุมสันโดษตลอด หลายคราวที่มีเพื่อนใหม่มาขอแจมนั่งหลบผู้คนชมธรรมชาติด้วย ก็ส่งยิ้มให้กันเพราะต่างรู้ว่า เราก็ต้องการพักจิต ชมต้นไม้ มองฟ้า ฟังเสียงนกเงียบๆ เหมือนกัน

วิถีชีวิตของคนที่นี่ รวมทั้งเพื่อนรักของผู้เขียนด้วย มักปลูกบ้านเกือบชิดติดกับรั้วหน้าบ้าน เหลือพื้นที่ด้านข้างและหลังบ้านไว้มากที่สุด เพื่อทําเป็นสวน แปลงผัก แปลงดอกไม้ และพื้นที่สันทนาการพักผ่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูร้อนที่ทุกคนรอคอยหลังจากถูกแช่แข็งอยู่แต่ในบ้าน รายล้อมด้วยหิมะขาวโพลน ต้นไม้สวยเหลือแต่กิ่งก้านเหงาในฤดูหนาวอันยาวนาน ไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้ดอก ไม้แดดนานาพันธุ์ถูกนํามาใช้เป็นรั้วหน้าบานร่วมกับรั้วจริง จึงทําหน้าที่ช่วยตกแต่งถนนในหมู่บ้านให้ผู้เดินสัญจร ได้ร่วมชมกุหลาบยักษ์พร้อมกลิ่มหอมโชยอ่อน แต่ละบ้านแข่งกันอวดต้นไม้ น้อยใหญ่ ดอกหลากสี หลายกลิ่นหอม บางหลังใจดี แบ่งปันแอปเปิ้ลผลใหญ่ให้ช่วยเก็บกิน ดีกว่าปล่อยร่วงเต็มพื้น เพื่อนรักตัวสูงเอื้อมเด็ดให้ผู้เขียนบ่อยครั้ง รสชาติไม่ได้อร่อยเหมือนแอปเปิ้ลวอชิงตันที่ขายในห้างบ้านเรา แต่ก็สดชุ่มน้ำเปรี้ยวอมหวานใช้ได้อยู่

ด้วยความที่เมืองที่ได้ไปใช้ชีวิตอยู่นั้นเป็นเมืองเล็ก ถนนหนทางจึงไม่ใหญ่วุ่นวายเหมือนเมืองใหญ่ ถนนจึงน่ามองและน่าเดินมากขึ้น ต้นไม้ดอกไม้นานาพันธุ์ ได้อวดโฉมให้ถูกมองได้อย่างเต็มตา คิดเอาเองว่ารถไม่เยอะ อากาศดีๆ โปร่งโล่งสบายอย่างนี้ น้องๆ ต้นไม้ ดอกไม้คงมีความสุขแข่งกันอวดโฉมได้อย่างเต็มที่ นึกถึงตอนนั่งรถเมล์ในกรุงเทพฯ พอรถติดมองต้นไม้ข้างทางแก้เบื่อ แอบคิดเหมือนกันว่า ชีวิตกลางกรุงที่ต้องดมควันรถทุกวันนี่ ไม่สนุกเลย แล้วน้องๆ ต้นไม้เหล่านี้ล่ะ ไม่แปลกใจเลย ว่าดูไม่ค่อยแข็งแรงสดใสเท่าที่ควร ไม่รู้ว่าจะมีความสุขแค่ไหน ผู้เขียนก็แอบจินตนาการคิดแทนไปเอง ก็นั่นแหละ ไม่มีใคร ไม่ชอบต้นไม้ ถ้าวันหนึ่ง ไม่มีน้องๆ ใบเขียวเหล่านี้แล้ว นอกจากจะขาดแคลนอากาศใสสะอาด เราจะหาโทนสีสบายตาจากธรรมชาติล้วนๆ ให้ช่วยบําบัดผ่อนคลายชาวมนุษย์โลกได้ที่ไหน มีโอกาศเมื่อไหร่ หันมองต้นไม้ที่เดินผ่าน แบ่งปันน้ำดื่มในมือรดให้เค้าบ้าง ไม่ว่าที่ไหน ต้นไม้เป็นสมบัติล้ำค่าเสมอ