"เขาอีด่าง" – เรื่องราวที่หลายคนไม่เคยรู้ ว่าไทยเคยเป็นที่พึ่งของผู้ลี้ภัยกัมพูชากว่า 2 แสนคน

เผยแพร่: 14 มิถุนายน 2568 เวลา 23:26 น.
อัปเดตล่าสุด: 15 มิถุนายน 2568 เวลา 05:06 น.เขียนโดย sansanti

เมื่อคืนผมนั่งเล่นมือถือแล้วไปเจอทวีตจาก @tigeryellowlive เขาพูดถึงสถานที่ชื่อว่า "เขาอีด่าง" ที่อยู่แถวชายแดนไทย-กัมพูชา อ่านแล้วบอกตรงๆ ว่าสะเทือนใจและน่าภูมิใจในเวลาเดียวกัน เลยอยากมาเล่าต่อครับ

ย้อนไปช่วงปี พ.ศ. 2518–2535 (1975–1992)

เป็นช่วงที่กัมพูชาถูกปกครองโดยระบอบ “เขมรแดง” ภายใต้การนำของ พล พต
หลายคนคงเคยได้ยินว่าเขมรแดงมีนโยบายสุดโต่ง เช่น ย้ายคนจากเมืองไปทำงานเกษตรในชนบท บังคับเลิกศาสนา ปิดโรงเรียน ปิดโรงพยาบาล และที่เลวร้ายที่สุดคือการ "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ประชาชนของตัวเอง

มีการประเมินว่ามีชาวกัมพูชากว่า 1.7 ล้านคนเสียชีวิต ภายในเวลาไม่กี่ปี

ท่ามกลางความโหดร้ายเหล่านี้ มีชาวกัมพูชาจำนวนมากพยายามหลบหนีออกนอกประเทศ และชายแดนประเทศไทยคือจุดหมายหลัก

หนึ่งในจุดที่กลายเป็นศูนย์พักพิงชั่วคราว คือที่ "เขาอีด่าง" ต.ตาพระยา อ.ตาพระยา จ.สระแก้ว

---
“ศูนย์ผู้ลี้ภัยเขาอีด่าง”

ที่นี่เป็นเหมือนหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเพิงพักของผู้ลี้ภัย บางช่วงมีคนอยู่เกิน 200,000 คน
มีทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ คนแก่ คนเจ็บ และคนที่เสียทุกอย่างจากสงคราม
ประเทศไทยให้ที่พักพิงชั่วคราว และมีองค์กรอย่าง UNHCR กับ NGO หลายแห่งเข้ามาช่วยจัดหาอาหาร ยา และดูแลเรื่องความเป็นอยู่

หลายคนอยู่ที่นี่เป็นปี บางคนคลอดลูกที่นี่เลย แล้วก็ค่อยๆ ทยอยกลับประเทศตัวเองเมื่อสถานการณ์ดีขึ้นหลังปี 2535

อ่านแล้วรู้สึกสะเทือนใจนะครับ เพราะมันคือเรื่องของ “มนุษย์” ที่ต้องหนีตาย แล้วก็อีกใจหนึ่งก็รู้สึกภูมิใจที่ประเทศไทยเราก็เคยเป็นที่พึ่งให้เขาในยามลำบาก

เรื่องแบบนี้ไม่ค่อยถูกพูดถึงในหนังสือเรียน แต่เป็นหน้าประวัติศาสตร์ที่สำคัญมากของภูมิภาคเราเลย

ถ้าใครสนใจเรื่องนี้ ลองไปตามอ่านทวีตของ @tigeryellowlive ดูนะครับ
เขาเล่าดีมาก และมีข้อมูลอ้างอิงเยอะ เหมือนเปิดประตูเข้าไปในประวัติศาสตร์จริง ๆ