คนไทยยุคนี้ยังเชื่อในบุญบาปกันอยู่แค่ไหน แล้วคุณล่ะยังไง

ผมอยากชวนคุยเล่น ๆ ครับ คิดมาหลายวันแล้วแต่เพิ่งได้โอกาสมาเขียน คือช่วงนี้ผมได้เจอคนหลากหลายรุ่น ทั้งเด็กวัยรุ่น คนวัยทำงาน ไปจนถึงคนวัยเดียวกันกับผม (63 แล้วครับ) แล้วอยู่ดี ๆ ก็มีคำถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

"คนสมัยนี้ยังเชื่อในเรื่องบุญบาปกันอยู่แค่ไหน?"

เมื่อก่อนเนี่ย ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ เวลาได้ยินคำว่า "ทำบุญได้บุญ ทำบาปได้บาป" ทุกคนก็พยักหน้าหงึก ๆ เข้าใจกันหมด เหมือนเป็นเรื่องพื้นฐานของชีวิตไทย ๆ ไปแล้ว

ผมโตมากับการไหว้พระ ฟังธรรมตอนเช้า ใส่บาตรตอนวันพระ พ่อแม่ก็พูดตลอดว่าอย่าโกหก อย่ารังแกใครนะลูก กรรมมีจริง ทำอะไรไว้เดี๋ยวได้เจอของจริงแน่ ๆ

แต่พอมายุคนี้...มันดูเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะครับ

บางคนก็ยังเชื่ออยู่ แต่จะเชื่อในแบบใหม่ ๆ เช่น ทำดีเพราะอยากส่งต่อพลังบวก หรือช่วยคนเพราะมันทำให้เรารู้สึกดี ไม่ใช่เพราะกลัวนรกหรือหวังจะไปสวรรค์
ในขณะที่บางคน โดยเฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เขาจะพูดเลยว่า “ไม่เชื่อครับพี่ คนทำชั่วยังมีเงินมีรถใช้ คนดี ๆ ตายก่อนก็มี” …อันนี้ผมก็ไม่เถียง เพราะโลกทุกวันนี้มันก็ชวนให้ตั้งคำถามแบบนั้นจริง ๆ
แต่ลึก ๆ ผมยังรู้สึกว่า คนเรายังต้องมีอะไรบางอย่างให้เกรงใจอยู่บ้าง
ไม่ว่าจะเรียกว่าบุญ บาป กรรม ศีล หรือต่อให้เรียกแค่ว่า "จิตสำนึก" ก็ตาม มันคือกลไกสำคัญที่ทำให้เรายังไม่ทำชั่วโดยไม่ยั้งคิด

คือถ้าโลกนี้ไม่มีใครกลัวผลของการกระทำเลย ใครอยากทำอะไรก็ทำ โลกมันคงพังเร็วขึ้นกว่านี้เยอะ

ผมไม่ได้มาเทศน์ครับ แค่อยากชวนคิด

บางทีเราก็ไม่ต้องเชื่อเหมือนกันทุกเรื่อง แต่อย่างน้อย การที่เรา “หยุดคิดก่อนทำ” มันก็คงไม่ต่างจากการเชื่อในบาปบุญแบบดั้งเดิมเท่าไหร่หรอก

คนเราต่างกัน เชื่อไม่เหมือนกันก็อยู่ร่วมกันได้ ขอแค่ยังมีเมตตา มีเหตุผล และมีความละอายต่อบาปต่อกรรมอยู่บ้าง...ผมว่าก็พอแล้วล่ะครับ

แล้วเพื่อน ๆ ล่ะครับ? ยังเชื่อเรื่องบุญบาปกันอยู่มั้ย? หรือมองว่ายุคนี้มันเป็นเรื่องล้าสมัยไปแล้ว? ลองมาแลกเปลี่ยนกันดูครับ

แท็ก: #บุญบาป #ชีวิตไทยๆ #ความเชื่อสมัยใหม่ #คุยกันสบายๆ
แหล่งที่มา: ประสบการณ์จากชีวิตล้วน ๆ ครับ ไม่มีวิชาการ มีแค่ใจอยากเล่า