คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เรียนปริญญาเพราะค่านิยมหรือเพราะจำเป็น? บางอาชีพไม่ต้องใช้ แต่คนก็ยังแห่เรียนกันอยู่ดี

คือช่วงนี้ผมมีเวลาได้คุยกับเพื่อนหลายคน แล้วก็เริ่มคิดสงสัยแบบจริงจังว่า...

ทุกวันนี้ เราเรียนปริญญากันเพราะอยากเรียน หรือเพราะ “ต้องเรียน”?

บางคนไม่ได้อยากเป็นหมอ เป็นวิศวะ ไม่ได้อยากเข้าราชการ ไม่ได้อยากทำงานในบริษัทใหญ่โต
แต่อย่างไรก็ต้องเรียนต่อมหาลัย เพราะถ้าไม่เรียนก็เหมือนจะ “ไม่มีทางเลือก” ในชีวิต

ทั้งๆ ที่อาชีพบางอย่างในยุคนี้ มันไม่ต้องใช้วุฒิเลยด้วยซ้ำ เช่น

ช่างแอร์ ช่างไฟ (บางคนรายได้เยอะกว่ามนุษย์เงินเดือนอีก)

เปิดร้านกาแฟ ทำเบเกอรี่ ขายของออนไลน์

ยูทูบเบอร์ ตัดต่อคลิป รับถ่ายรูป

เขียนโปรแกรม รับฟรีแลนซ์ ฯลฯ

บางคนเรียนจบมาก็ไม่ได้ทำงานสายที่เรียนด้วยซ้ำ เรียนบัญชีมาขายเสื้อ เรียนสื่อสารมาทำขนม หรือบางคนเรียนจบแล้วตกงานเฉยๆ

แล้วก็มีหลายคนรอบตัวที่เรียนๆ ไป แต่ไม่มีแพชชั่น ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรต่อ แค่อยากให้จบไปทีๆ

ทำไมเราถึงยังผูกชีวิตกับ "ใบปริญญา" กันขนาดนี้นะ?

บางเหตุผลที่เคยได้ยินมา เช่น...

“เรียนไว้ก่อน มีวุฒิดีกว่าไม่มี”

“พ่อแม่อยากให้เรียน จะได้ไม่ลำบาก”

“สมัครงานมันต้องมีวุฒิ”

“ไม่จบปริญญา เดี๋ยวญาติถามแล้วจะอายเค้า”

“เพื่อนก็เรียนกันหมด ถ้าไม่เรียนเราก็แปลกแยกสิ”

คือมันก็เข้าใจได้นะ ไม่ใช่ว่าการเรียนไม่ดี แต่อยากชวนคิดว่า...
บางทีเราควรเริ่มให้ความสำคัญกับ “สิ่งที่คนทำได้” มากกว่า “ใบที่คนถืออยู่” หรือเปล่า?

ผมไม่ได้บอกว่าไม่ควรเรียน แต่แค่อยากชวนตั้งคำถามว่า...

เรากำลังเรียนเพื่ออะไร?
เพื่ออนาคตของตัวเอง หรือเพื่อความสบายใจของคนอื่น?

ใครมีความเห็นหรือประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ แวะมาแชร์กันได้นะครับ
บางคนอาจเจอทางที่ไม่ต้องเรียนก็มีความสุข หรือบางคนอาจรู้สึกว่าเรียนจบแล้วชีวิตมั่นคงขึ้นจริงๆ

มาคุยกันครับ อยากรู้มุมมองของแต่ละคนจริงๆ

#เรียนไปเพื่ออะไร #ใบปริญญาไม่ใช่ทุกอย่าง #ทักษะสำคัญกว่าใบ #สังคมไทยกับการศึกษา #แชร์ประสบการณ์

(อ้างอิงจากประสบการณ์ส่วนตัว + อ่านมาหลายที่ เช่น TDRI กับข่าวจาก The Standard)

ถ้าอ่านแล้วรู้สึกตรงกับชีวิตใคร ฝากกดแชร์หรือเล่าเรื่องตัวเองมาได้นะครับ ผมชอบอ่านแนวนี้มาก