เจ็บแต่จบ: ประสบการณ์เลิกกับคนที่เรายังรัก

เจ็บแต่จบ: ประสบการณ์เลิกกับคนที่เรายังรัก

           ทุกอย่างเริ่มต้นจากคำว่า “เอ็นดู” เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายที่ฉันเพิ่งย้ายมาใหม่ อายุห่างกันสิบปี มีภรรยาและลูกชายตัวเล็กๆ ที่เขาเอารูปมาอวดในที่ทำงานบ่อยๆ
          ฉันรู้ดีว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่เวลาที่เขายิ้มให้ฉัน ช่วยฉันเรื่องงาน ชวนไปกินข้าวกลางวัน คอยส่งไลน์ถาม “ถึงบ้านหรือยัง” มันทำให้ใจฉันสั่นทุกครั้ง
          เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น จนมีวันหนึ่งที่เขาชวนฉันไปดูงานต่างจังหวัด และคืนนั้น… เราดื่มไวน์ เธอยิ้ม และฉันก็ยอม
หลังจากวันนั้น ทุกอย่างเปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ของเราไม่ใช่แค่หัวหน้ากับลูกน้องอีกต่อไป เขาอ่อนโยนกับฉันเสมอ เวลาที่อยู่กันสองคน เขาเรียกฉันว่า “คนพิเศษ” แต่กลับไม่เคยลบรูปครอบครัวออกจากหน้าจอมือถือเลย
         ฉันเริ่มอึดอัด ฉันไม่ได้อยากเป็นเงา ฉันไม่ได้อยากอยู่ในความลับ แต่เขาก็แค่บอกว่า “ขอเวลา” เวลาที่ไม่มีวันมาถึง

       จนวันหนึ่ง ภรรยาเขาทักแชตมาหาฉัน...
       แค่ประโยคเดียว: “ขอบคุณที่ดูแลสามีฉันดีมากเลยนะคะ” หัวใจฉันหล่นวูบ
 
 ฉันไม่ตอบแชตนั้น และไม่ตอบเขาอีกเลย บล็อกไลน์ บล็อกเบอร์ ลาออกจากบริษัทเงียบๆ ทั้งที่ยังรักเขาสุดหัวใจ แต่ฉันรู้ดีว่า… ถ้าไม่จบตอนนี้ ฉันจะไม่มีวันเจอความรักที่มีพื้นที่ให้ฉันยืนได้อย่างภาคภูมิ

             เจ็บ… แต่จบ

และฉันเลือกจบเพื่อจะได้เริ่มต้นใหม่ ในวันที่ฉันพร้อมรักตัวเองมากพอ