พ่อค้าขายหมวกกับลิง

พ่อค้าขายหมวกกับลิง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีพ่อค้าหมวกเร่ร่อนคนหนึ่ง เขาเดินทางจากหมู่บ้านหนึ่งไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่งเพื่อขายหมวกหลากสีสัน ในวันหนึ่งที่อากาศร้อนจัด ขณะที่เขากำลังเดินทางผ่านป่าทึบ เขารู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ร่มรื่น

พ่อค้าวางตะกร้าหมวกลงข้างตัว แล้วเอนกายหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย

ไม่นานหลังจากนั้น ฝูงลิงซุกซนที่อาศัยอยู่บนต้นไม้ใหญ่ก็สังเกตเห็นพ่อค้าและตะกร้าหมวกของเขา ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ลิงตัวหนึ่งค่อย ๆ แอบย่องลงมาจากต้นไม้ มันหยิบหมวกใบหนึ่งขึ้นมาลองสวม แล้วกระโดดโลดเต้นด้วยความสนุกสนาน ลิงตัวอื่น ๆ เห็นเข้าก็พากันเลียนแบบ พวกมันกระโดดลงมาขโมยหมวกไปคนละใบสองใบ แล้วปีนกลับขึ้นไปบนต้นไม้ สวมหมวกเหล่านั้นอวดกันอย่างร่าเริง

เมื่อพ่อค้าตื่นขึ้นมา เขาก็ตกใจมากที่เห็นตะกร้าหมวกของเขาว่างเปล่า! เขาเงยหน้าขึ้นไปมองบนต้นไม้ และก็ได้เห็นฝูงลิงกำลังสวมหมวกของเขาอยู่บนนั้น

พ่อค้าพยายามตะโกนไล่และโบกไม้โบกมือให้ลิงคืนหมวก แต่ลิงเหล่านั้นกลับหัวเราะเยาะและเลียนแบบท่าทางของเขา

พ่อค้านั่งลงอย่างหมดหวัง เขาคิดหาวิธีที่จะได้หมวกคืนมา ทันใดนั้น เขาก็นึกขึ้นได้ว่าลิงมักจะเลียนแบบท่าทางของมนุษย์ เขาจึงลองถอดหมวกของตัวเองออกแล้วโยนลงบนพื้น

ทันทีที่เห็นดังนั้น ฝูงลิงก็พากันถอดหมวกที่ขโมยไปโยนลงตามมา พ่อค้ารีบเก็บหมวกทั้งหมดกลับคืนใส่ตะกร้า แล้วออกเดินทางต่อไปด้วยความโล่งใจ

กาลเวลาผ่านไปหลายสิบปี พ่อค้าหมวกผู้มีไหวพริบก็ได้เกษียณตัวเองจากการเดินทาง และส่งต่อกิจการขายหมวกให้กับ ลูกชายของเขา ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่ขยันขันแข็งและกระตือรือร้น

บทเรียนที่ส่งต่อ

เรื่องราวของพ่อค้ากับฝูงลิงที่ขโมยหมวกนั้นถูกเล่าขานกันในครอบครัวจากรุ่นสู่รุ่น ลูกชายของพ่อค้าเองก็ได้ยินเรื่องราวนี้มาตั้งแต่เด็ก และจำฝังใจกับวิธีการอันชาญฉลาดที่บิดาใช้ในการเอาหมวกคืนมา

วันหนึ่ง ลูกชายของพ่อค้าก็ออกเดินทางไปขายหมวกเช่นเดียวกับที่บิดาเคยทำ ในระหว่างทางที่ต้องเดินผ่านป่า เขารู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจพักผ่อนใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ร่มรื่น และเผลอหลับไปพร้อมกับตะกร้าหมวกข้างกาย

เมื่อลูกชายตื่นขึ้นมาและพบว่าหมวกในตะกร้าหายไป เขาก็เงยหน้าขึ้นไปมองบนต้นไม้ทันที และก็เป็นไปตามคาด ฝูงลิงกลุ่มเดิม (หรืออาจจะเป็นลูกหลานของพวกมัน) กำลังสวมหมวกของเขาอยู่บนนั้น พวกมันกระโดดโลดเต้นและเลียนแบบท่าทางของเขาเหมือนที่เคยทำกับบิดาของเขา

ลูกชายยิ้มเล็กน้อย เขารู้ว่าต้องทำอย่างไร เขามั่นใจว่าลิงจะเลียนแบบเขาอย่างแน่นอน จึงถอดหมวกของตัวเองแล้วโยนลงพื้นทันที

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เขาต้องประหลาดใจ! ฝูงลิงกลับไม่ยอมโยนหมวกลงมา ลิงตัวหนึ่งที่ดูท่าทางฉลาดกว่าตัวอื่นๆ กลับตะโกนเป็นภาษาลิงว่า "แกคิดว่าฉันโง่เหมือนพ่อของฉันเหรอ!?"

ลูกชายของพ่อค้าถึงกับอ้าปากค้าง รุ่นลูกลิงก็ได้ฟังเรื่องเล่าจากพ่อลิงของพวกมันเช่นกัน ลิงพวกนี้ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดในอดีต และไม่ยอมตกหลุมพรางเดิมๆ อีกแล้ว

ลูกชายของพ่อค้าขายหมวกเอาแต่นั่งร้องไห้

นิทานนี้สอนให้รู้ว่า ประสบการณ์คือบทเรียนที่ดีที่สุด ไม่ใช่แค่มนุษย์เท่านั้นที่เรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น สัตว์เองก็สามารถเรียนรู้และปรับตัวได้เช่นกัน การแก้ปัญหาเดิมๆ ด้วยวิธีเดิมๆ อาจจะใช้ไม่ได้ผลเสมอไป เพราะคู่ต่อสู้ก็อาจจะพัฒนาและเรียนรู้ที่จะป้องกันตัวเองได้เช่นกัน ความฉลาดที่แท้จริงคือการรู้จักปรับตัวและคิดหาวิธีใหม่ๆ อยู่เสมอ