นกกระยางกับฝูงปลา

นกกระยางกับฝูงปลา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหนองน้ำแห่งหนึ่งแห้งขอดเพราะภัยแล้ง ปลาทั้งหลายในหนองน้ำต่างก็พากันวิตกว่าจะหาน้ำกินและอยู่ต่อไปได้อย่างไร

ขณะนั้นเอง มีนกกระยางตัวหนึ่งบินผ่านมา มันเห็นปลาทั้งหลายกำลังทุกข์ใจ จึงวางแผนหลอกลวงเพื่อกินปลา มันแสร้งทำเป็นหวังดี พูดกับปลาทั้งหลายว่า "ข้ารู้จักบ่อน้ำใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก หากพวกเจ้าต้องการ ข้าจะค่อย ๆ พาไปทีละตัว พวกเจ้าจะได้อยู่รอด"

ปลาทั้งหลายหลงเชื่อในคำพูดของนกกระยาง จึงให้มันพาไปเรื่อย ๆ ทีละตัวสองตัว แต่นกกระยางไม่ได้พาไปที่บ่อน้ำจริง ๆ มันกลับพาไปยังโขดหิน และจับกินปลาเหล่านั้นเป็นอาหาร

ในบรรดาปลาทั้งหลาย มีปูตัวหนึ่งฉลาดและสงสัยในความใจดีของนกกระยาง มันจึงอาสาให้พาไปบ่อน้ำบ้าง แต่แอบระแวง จึงขอให้นกกระยางแบกมันไปโดยให้ตนหนีบคอนกไว้

พอไปถึงโขดหิน ปูก็เห็นกองกระดูกปลากองเต็มไปหมด จึงรู้ทัน และกัดคอนกกระยางจนขาด นกกระยางตาย ปูรอดชีวิต และกลับมาเล่าให้สัตว์ทั้งหลายฟัง

เรื่องนี้สอนให้เราเรียนรู้ว่า ไม่ควรหลงเชื่อใครง่าย ๆ แม้จะดูเหมือนมีน้ำใจก็ตาม

คติสอนใจจากเรื่อง

• คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อของคนฉลาด

• อย่าไว้ใจผู้อื่นเพียงเพราะคำพูดหวาน ๆ

• ใช้ปัญญาและสติพิจารณาก่อนตัดสินใจ

• ความฉลาดและระมัดระวังสามารถช่วยให้พ้นภัยได้

-----

จาก สัตติกชาดก