รีวิวหนังจาก Netflix "ราชินีงานพรอม"

ดูจบไปอีกเรื่อง สำหรับเรื่อวถนนอาถรรพ์: ราชินีงานพรอม (Fear Street: Prom Queen)

สำหรับใครที่ไม่ใช่คอหนังสยอง ถือว่าดูได้ค่ะเพราะเรื่องนี้สนองแบบ เบาๆ

คือ...ดูจบแล้วก็แบบ “อ้าว จบละเหรอ?”
ตอนแรกเห็นชื่อเรื่องกับโปสเตอร์ก็นึกว่าจะได้ดูอะไรแบบมัน ๆ สยอง ๆ แบบฆาตกรไล่ฆ่าเด็กมัธยมแบบเลือดสาด สนุกระทึก แบบที่เคยดูในหนังแนวไฮสคูลฮอเรอร์ แต่พอดูจริง ๆ แล้วมัน...เรียบมาก แล้วก็ ไม่ค่อยมีอะไรให้น่าจดจำเท่าไหร่เลย

เนื้อเรื่องเหมือนจะพีค แต่ก็ไม่พีคซะที

มันเริ่มต้นมาน่าสนใจอยู่นะ แบบมีประกวดราชินีงานพรอม แล้วก็มีคนตายทีละคน
แต่พอดูไปเรื่อย ๆ กลายเป็นว่าเรื่องมันไม่ได้น่าตื่นเต้นแบบที่คิด แล้วคนตายแต่ละคนก็มาแบบ “หืม?” คือมันไม่ค่อยมีอิมแพค
แถมพอถึงเฉลยก็ไม่ได้ว้าว หรือหักมุมอะไรขนาดนั้น รู้สึกแบบ “โอเค จบไปอีกเรื่องละกัน”

ตัวละครก็ค่อนข้างแบน ๆ

ไม่มีใครน่าจดจำเลยอะ ไม่มีตัวละครที่แบบ โอ๊ย ฉันรักเธอ ฉันอยากให้เธอรอด
ดูจบก็ลืมชื่อไปเกือบหมด มีแต่แบบ “คนที่ตายคนแรก...เอ่อ ใครนะ?”

ถ้าจะหาจุดที่โอเค ก็คือ mood มันได้อยู่

ชอบตรงที่มันมีฟีลยุค 80s แบบโรงเรียนมัธยมอเมริกัน มีความย้อนยุคอยู่บ้าง เพลงก็ดีอยู่
แต่นั่นแหละ มันเป็นแค่ฟีล ไม่ใช่เนื้อหา

สรุปปปป

> ถ้าดูเอาเพลิน ๆ ไม่คิดอะไรมากก็ดูได้แหละ แต่มันไม่ได้หลอน ไม่ได้ลุ้น ไม่ได้รู้สึกว่า “เห้ย นี่แหละ หนังสยองที่ตามหา” คือมันกลาง ๆ มาก ดูแล้วก็เฉย ๆ ประมาณหนังวันเสาร์บ่าย ไม่ถึงกับแย่ แต่ก็ไม่ได้ดีพอจะบอกต่อ