คุณรู้หรือไม่ว่าจริง ๆ แล้ว “แมวไม่ควรดื่มนม”

ความเชื่อผิด ๆ ที่ว่า แมวต้องดื่มนมนั้น เริ่มมาจากแพทย์ชาวสก็อตชื่อ กอร์ดอน สเตเบิลส์ ที่ยืนกรานว่าแมวต้องการชาม 2 ใบ “ใบหนึ่งใส่น้ำ อีกใบใส่นม” และแนะนำว่าโจ๊กและนมเป็นอาหารเช้าที่ดีเยี่ยมสำหรับแมว ซึ่งข้อมูลนี้ถูกส่งต่อกันมาเป็นทอด ๆ ทำให้แมวและนมกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมร่วมสมัยผ่านงานวาด งานเขียน ภาพยนตร์ การ์ตูนอนิเมชั่น หรือแม้กระทั่งกลายมาเป็นเรื่องเล่าสุดคลาสสิคเวลาที่เจอแมวจรจัด จะต้องมีผู้ใจดีเอานมใส่จานเอาให้พวกมันกินอะไรทำนองนี้ 

ความเชื่อที่ว่าแมวกับนมเป็นของคู่กันก็ยังคงส่งต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน แต่ทุกคนรู้หรือไม่ว่าจริง ๆ แล้ว แมวไม่ควรดื่มนมเลย สาเหตุก็คือแมวส่วนใหญ่แพ้แลคโตส โดยปกติแล้วแมวเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก็จริง ช่วงเวลาที่มันเกิดมามันควรได้ดื่มนมที่ผลิตออกมาจากแม่ของมัน และหลังจากช่วง 6 -12 สัปดาห์เป็นต้นไป ลูกแมวจะหยุดผลิตเอนไซม์แล็กเตสซึ่งจำเป็นต่อการย่อยแลคโตสในนม และนั่นคือสาเหตุทำให้พวกมันแพ้แลคโตสนั่นเอง 

ถึงแม้ว่าลูกแมวจะสามารถย่อยแลคโตสได้ แต่การให้ลูกแมวดื่มนมอื่นนอกจากนมของแม่แมวนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ โดยเฉพาะการเอานมวัวให้ลูกแมวดื่ม เพราะว่าแมวเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็กว่าวัวมาก ปริมาณแลคโตสในนมวัวจึงมีมากกว่านมของแมว ดังนั้นแมวควรดื่มนมที่มาจากแม่ของแมว หรือนมที่เป็นสูตรสำหรับลูกแมวจะเป็นการดีที่สุด 

แลคโตสเป็นน้ำตาลชนิดหนึ่ง เมื่อไม่สามารถย่อยสลายเพื่อดูดซึมเข้าสู่กระแสเลือดได้ แล็กโทสจะเดินทางผ่านลำไส้ไปยังลำไส้ใหญ่ซึ่งแบคทีเรียภายในร่างกายจะทำปฏิกิริยาหมักแลคโตส จนทำให้มันสลายตัวกลายเป็นกรดและแก้สซึ่งทำให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ เช่น แก๊สในท้องมากเกินไป ท้องอืด ท้องผูก ปวดท้อง และบางครั้งอาจคลื่นไส้และอาเจียน อาการที่พบได้บ่อยที่สุดในแมวคือ ท้องเสีย และอาการท้องเสียที่เรื้อรังอาจมีภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ อย่างเช่น ภาวะขาดน้ำ ความไม่สมดุลของอิเล็กโทรไลต์ ซึ่งอาจส่งผลถึงแก่ชีวิตของแมวได้ 

สรุปคือนมและแมว ไม่ใช่สิ่งที่ควรคู่กันเหมือนอย่างที่เราเห็นผ่านสื่อต่าง ๆ การให้ลูกแมวดื่มนมอย่างอื่นนอกจากนมของแม่แมวนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ คุณอาจจะคิดว่าแมวของคุณไม่ได้มีอาการแพ้แลคโตสเหมือนแมวตัวอื่น ๆ แต่คุณรู้หรือไม่ว่าแมวสามารถซ่อนอาการไม่สบายตัวได้ดีมาก ดังนั้น ถ้าอยากให้แมวของคุณมีสุขภาพที่ดี การไม่ให้นมอื่น ๆ นอกจากนมของแมวนั้นเป็นอีกหนึ่งข้อปฏิบัติที่ควรทำอย่างยิ่ง