มุมน่ามอง กรุงปราก

22 พฤษภาคม 2568 (11:46)เนื้อหาโดย Turnov

สมัยเรียนหนังสือ วิชาที่ตั้งตารอคอยว่าเมื่อไหร่จะได้เรียนเสียทีคือ วิชาการออกแบบเมือง ไม่รู้เป็นอะไร ชอบมองตึกรามบ้านช่อง ล้อมรอบด้วยถนนหนทาง สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ไปจนถึงสิ่งตกแต่งถนนและองค์ประกอบอื่นๆ ในเมือง ไม่ว่าจะเป็น ป้ายบอกทาง ม้านั่ง ถังขยะ กระถางต้นไม้ ไปจนถึงป้ายรถเมล์ ชอบแอบมองรูปร่างลักษณะ แนวคิด การออกแบบ จนถึงนำมาวางในสถานที่จริง ยิ่งปัจจุบัน ทุกคนมีกล้องอยู่ในมือ พร้อมเก็บภาพอวดชาว Social ตลอดเวลา ยิ่งทำให้สายออกแบบต้องทำงานหนัก แข่งกันเร่งสร้างสรรค์ผลงานดึงดูดพร้อมให้เก็บภาพ

นิสัยก้มๆ เงยๆ ตามท้องถนนมุมเมืองต่างๆ ยังติดตัวอยู่ตลอด ตั้งแต่ในคูเมือง เชียงใหม่ ไปจนถึงเกาะรัตนโกสินทร์ กรุงเทพฯ ที่เดินแล้วเดินอีก เห็นแล้วเห็นอีกมาหลายสิบปี วิวก็แทบจะไม่เปลี่ยนไปเลย แต่ก็ไม่เคยหยุดมองจนถึงทุกวันนี้ จึงไม่แปลกใจเลย...ที่วันนี้ มายืนอยู่กลางกรุงปราก เมืองหนึ่งที่สวยจนแทบหยุดหายใจ ผู้เขียนจึงทั้งมอง ทั้งเพ่ง ทั้งเงย ทั้งก้ม ทั้งถ่ายภาพ จนเดินสะดุดเกือบล้มหน้าคะมำไปหลายครั้ง ด้วยความที่ต่างสังคมวัฒนธรรม ความเชื่อ ภูมิประเทศ จึงทำให้หน้าตาและองค์ประกอบต่างๆ ของเมืองในประเทศแถบนี้ต่างจากบ้านเรา แปลกตาน่ามองไม่รู้เบื่อ

ส่วนตัวแล้ว หลงใหลเป็นพิเศษกับมุมเล็กๆ ส่วนประกอบอาคารบ้านๆ ของตกแต่งวัสดุท้องถิ่นง่ายๆ แต่อัศจรรย์มาก ที่สิ่งเหล่านั้นถูกนำมาจัดวางได้อย่างลงตัวเก๋ๆ หันไปมองก็สวยสะกด แต่ลองถอยห่างออกมา หรือข้ามถนนไปอีกฝั่งมองย้อนกลับมา อูยยยยย....สวยจัง! เหมือนในหนังสือที่เคยเรียนเลย จริงๆ ก็ไม่เหมือนเสียทีเดียว เพราะที่นี่ของจริง เราสามารถสัมผัส เปลี่ยนมุมมอง และซึมซับบรรยากาศที่มีเสียง กลิ่น อากาศและลมท้องถิ่นร่วมเข้าไปด้วย แม้แต่งานปูนปั้นตกแต่งมุมตึกเล็กๆ ก็มีรายละเอียดให้ยืนจ้องได้อยู่นาน ป้ายชื่ออาคารสถานที่ ไปจนถึงร้านค้า ก็แข่งกันออกแบบให้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน ร่วมช่วยกันตกแต่งให้กรุงปรากน่าเดินชิวชมเป็นอย่างยิ่ง

“จะเปิดร้านขายประตูเหรอ?” เพื่อนเจ้าบ้านทั้งแซว ทั้งเปรยฆ่าเวลาระหว่างรอผู้เขียนถ่ายรูปบานประตู หลังๆ มาก็เริ่มชิน เมื่อไม่ว่าไปไหน ที่ผู้เขียนเห็นประตูสวยๆ แปลกๆ เป็นต้องหยุดถ่ายรูปทุกที...นั่นนะซิ ไม่รู้เหมือนกัน โดยเฉพาะบานประตูบ้านเรือนที่นี่ ด้วยขนาด การออกแบบ สี การจัดวาง และการตกแต่งอื่น ล้วนเหมาะเจาะ จังหวะกำลังดี กลายเป็นบานประตูบานเท่ห์ที่เรียกความสนใจของผู้เขียนหยุดชื่นชมได้อยู่หลายนาทีทีเดียว