ทำไมยิ่งรวย ยิ่งคุยกับคนน้อยลง

เฮ้ยแก เคยเป็นป้ะวะ ยิ่งมีเงินมากขึ้น แทนที่จะเจอคนเยอะขึ้น กลับกลายเป็นว่าคุยกับคนน้อยลงเฉยเลยว่ะ ลองมานั่งคิดดู เออ มันเป็นอย่างงี้จริงๆ นะ

1. เวลาเรามีค่ากว่าเสียงรบกวน

เมื่อก่อนตอนยังไม่มีอะไร เราอาจจะแบบ เฮ้ย ไปไหนไปกัน ชวนใครก็ไป เพราะกลัวเหงาไง แต่พอโตขึ้น มีเงินมากขึ้น เราเริ่มรู้แล้วว่า "เวลา" โคตรมีค่า เลยว่ะ การได้อยู่เงียบๆ คนเดียว ได้คิดอะไรเงียบๆ มันดีกว่าไปนั่งฟังเรื่องไร้สาระ หรือเสียงเม้าท์ที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลยจริงๆ นะ

2. ไม่ต้องพูดเพื่อรักษาหน้าใครแล้วเว้ย

ตอนยังไม่มีอะไร เราอาจจะต้องแบบ พยายามเข้าหา พูดจาดีๆ ทำตัวดีๆ เพื่อให้คนนู้นคนนี้พอใจ ให้เขาเอ็นดูไรงี้ แต่พอเรามีพอแล้วอะ เราเลือกได้เว้ย ไม่จำเป็นต้องไปฝืนใจทำอะไรเพื่อให้ใครมาชอบ ไม่ต้องพูดเพื่อรักษาหน้าใครแล้วอะ สบายใจขึ้นเยอะเลย

3. บางคนเขาก็ไม่สบายใจที่เราโตขึ้น

อันนี้เรื่องจริงเลยนะ ยิ่งเราเติบโตไปข้างหน้า ยิ่งมีมากขึ้น คนบางคนเขาก็รู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้ข้างหลังอะ แล้วบางที ความห่างมันไม่ได้เกิดจากเราเปลี่ยนไปนะเว้ย แต่เป็นเพราะเขาเองที่รับไม่ได้ที่เราเดินหน้า ไปไกลกว่าเขาอะ ก็เลยแบบ...ความสัมพันธ์มันก็เลยจางลงไปเอง

4. เราเริ่มเลือกคบ ไม่ใช่แค่รู้จัก

เมื่อก่อนอาจจะแบบ เพื่อนเยอะไว้ก่อน รู้จักเยอะๆ ไว้ก่อน แต่พอโตขึ้น เราเริ่มรู้แล้วว่า ความสัมพันธ์ที่ดีไม่จำเป็นต้องเยอะนะเว้ย แต่ต้อง "เข้าใจ" กันจริงๆ พอมีมากขึ้น เราก็เลยชัดเจนขึ้นว่า ไม่ต้องมีเพื่อนเยอะหรอก แต่ขอแค่มีคนจริงใจให้เราบ้างก็พอแล้ว

5. รักความสงบมากกว่าการเป็นจุดศูนย์กลาง

เมื่อก่อนอาจจะแบบ อยากเด่น อยากเป็นจุดศูนย์กลาง อยากมีบทสนทนาในทุกที่ แต่ตอนนี้เหรอ? แค่ได้ใช้ชีวิตเงียบๆ กับคนที่ใช่ ได้อยู่กับความสงบมันดีกว่าเยอะเลย ไม่ต้องไปวิ่งตามแสงสี ไม่ต้องไปหาจุดเด่นอะไรแล้วอะ แค่นี้ก็แฮปปี้แล้วว่ะ