ซึมเศร้าหรือแค่เรียกร้องความสนใจ?

        สวัสดีค่ะทุกคน ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกระทู้ของฉันกันนะคะ ครั้งนี้เป็นกระทู้แรกที่ฉันเริ่มเขียนหากมีข้อความสวนไหนที่อ่านแล้วรู้สึกติดขัด สามารถคอมเม้นท์เตือนได้เลยนะคะ เอาละเรามาคุยกันด้วยหัวข้อข้างบนกันเถอะ

       หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าทำไมคนที่เป็นซึมเศร้านั้นมักมีอาการที่ดูแปลกและผิดปกติเป็นอย่างมาก อาทิเช่น กำลังหยอกกับแฟนกันอย่างสนุกสนาน แต่พอพักไปสัก 10 นาที อยู่ดีๆแฟนก็ร้องให้อย่างไม่มีเหตุผล บางครั้งเดินห้างด้วยกันอยู่ดีก็ซึมไปซะดื้อๆ ความเป็นจริงการเป็นโรคซึมเศร้าที่แต่ละท่านเป็นนั้นมีเหตุผลที่แตกต่างกัน ใครที่เป็นเพราะถูกทิ้งพอมีใหม่ก็มักจะต้องการคนที่เขารักและใส่ใจเราจริงๆ พอทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปอาการของผู้ป่วยก็จะแสดงออกมาอีกครั้ง ทุกหยดน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาจากดวงตาคู่หนึ่งล้วนแล้วมาจากความกลัวในใจที่คิดว่าอาจจะโดนเหมือนกับคนเดิมก่อนหน้านี้ สมองจะสั่งการผิดปกติและทำให้ผู้ป่วยหวาดกลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง สิ่งที่คนอยู่ข้างๆควรทำไม่ใช่การบอกให้เขาหยุดร้องไห้ แต่ควรโอบกอดเขาพร้อมกับถามแค่ว่า "ไหวไหม" แค่นี้ก็มากพอแล้วสำหรับคนคนหนึ่งที่กำลังอ่อนแออยู่ในขณะนั้น 

       ส่วนคนที่สงสัยว่าจะดูออกได้ยังไงว่าใครเป็นโรคซึมเศร้าหรือแค่เรียกร้องความสนใจ สามารถสังเกตุได้ง่ายๆ คือผู้ที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามักจะเก็บความรู้สึกแย่ๆไว้กับตัวเองมากกว่าการที่จะป่าวประกาศให้คนรอบข้างรู้ เขาจะเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้กับตัวเอง ฝืนยิ้มเพื่อให้คนรอบข้างไม่ต้องเป็นห่วงเขานั้นเอง ส่วนคนที่พยายามจะเรียกร้องความสนใจจากคนรอบข้างมักจะแสดงออกมาในทันทีไม่มีการเก็บความรู้สึกใดๆ พยายามหาข้ออ้างให้คนอื่นๆ อยู่ด้วยโดยใช้โรคซึมเศร้าเป็นข้ออ้างในการกระทำของตน 

       ในสมัยนี้ผู้ป่วยโรคซึมเศร้ามีอยู่มากก็จริง แต่ก็มีผูที่แอบแฝงตีเนียนเพื่อทำสิ่งที่ใจตนต้องการ ดังนั้น ที่ฉันเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากจะบอกกับทุกๆท่านว่าหากท่านมีบุตรหลานหรือคนใกล้ตัวที่มีลักษณะคล้ายกับอาการของโรคซึมเศร้าควรดูแลเขาอย่างใกล้ชิดและดูแลด้วยความเข้าในว่าสิ่งไหนควรหรือไม่ควรที่จะพูดหรือกระทำกับผู้ป่วยโรคซึมเศร้า เพราะถ้าท่านพลาดไปแค่ก้าวเดียวท่านอาจจะไม่ได้เจอเขาเหล่านั้นอีกตลอดกาล อีกสิ่งที่ฉันอยากจะบอกคือ "โรงศพไม่ได้มีไหวใส่แค่คนแก่" ในวันที่มีโอกาสทำดีต่อกันไว้เถอะค่ะ

       ขอบคุณทุกๆท่านที่เขามาอ่านบทความของดิฉันนะคะ ฉันหวังว่าสิ่งที่ฉันได้เขียนในกระทู้นี้อาจจะเป็นประโยชน์กับใครคนใดคนหนึ่งวันนี้ขอจบบทความแต่เพียงเท่านี้ค่ะ ขอบคุณทุกม่านอีกครั้งที่เข้ามาอ่านค่ะ