ดิน ป่า นา ไร่...สายใยผูกพัน

ผจงจารผ่านความจำลำนำเล่า
จากลำเนาครั้งเยาว์วัยได้ศึกษา
ภาพชีวิตพ่อพลิกฟื้นผืนชีวา
ด้วยแรงกล้าใจแกร่งแข่งลำเค็ญ

บนผืนป่านาน้ำที่มีอยู่
พ่อเรียนรู้ปูทางไว้ให้ลูกเห็น
เพียรปลูกรักปักวิญญูรู้ยากเย็น
หวังลูกเป็นต้นกล้าใหม่ในทุ่งทอง

แล้วสอนว่ากล้าทุ่งทองต้องแข็งแกร่ง
ทานแมลงท้าลมฝนทนภัยผอง
สมบูรณ์ด้วยความดีที่ใฝ่ปอง
โน้มตัวล่องลู่แรงลมที่โหมนำ

ด้วยมือพ่อทรุดสู้อย่างรู้ค่า
ด้วยสองขายืนหยัดไม่ถลำ
ลูกจึงยังยืนยงคงจดจำ
คำพ่อพร่ำสอนจิตวิทยา

จวบบัดนี้ผืนป่านาสวนกว้าง
จักไม่คว้างขจีสวยด้วยพฤกษา
จากทุ่งขวัญของลูกพ่อปลูกมา
สร้างศรัทธาปัญญาชนติดตนไป

สายใยรักของพ่อยังอบอุ่น
ส่งกลิ่นกรุ่นในมุทาคราหลับใหล
ดุจอ้อมกอดนทีทิพย์ถนอมไพร
สู่อ้อมใจอ้อมอกพ่อก่อ..."วิญญาณ"

ลูกจึงเห็นวันนี้มีผืนป่า
มีผืนนาวังน้ำเพื่อลูกหลาน
ตราบสิ้นพ่อ...สิ้นพงศ์...คงตำนาน
ลูกจักจาร...งานของพ่อ...ผนึกแผ่นดิน