Turnov บ้านที่สาธารณรัฐเช็ก
ที่พำนักหลักเวลาไปเยือนสาธารณรัฐเช็ก คือเมือง “Turnov” เมืองคลาสสิคอายุยาวนานกว่า 700 ปี ที่มีชื่อเสียงอันยาวนานในความเชี่ยวชาญเรื่องอัญมณี และเครื่องประดับงานศิลปะการขัดแก้ว อีกทั้งยังแวดล้อมด้วยผืนป่าอุดมสมบูรณ์สวยงาม ที่อยู่ในเขตป่าอนุรักษ์ที่เรียกว่า “Bohemian Paradise” เมืองนี้จึงครบครันไปด้วย อาคารที่ยังคงสถาปัตยกรรมตั้งแต่สมัยยุคกลาง โบสถ์ประวัติศาสตร์ ปราสาท พิพิธภัณฑ์ และเส้นทางเดินป่าชมแนวหินขนาดใหญ่รูปร่างๆ แปลก ตั้งตระหง่านบนยอดเขา ทำหน้าที่เป็น landmark ประจำเมือง ผู้เขียนเองใช้เป็นจุดสัญลักษณ์ให้สังเกตว่าเข้าเมือง Turnov แล้ว ใกล้ถึงบ้านแล้ว
เพื่อนรักเจ้าบ้านชาวเช็กมีบ้านหลังงามที่เมืองนี้ ผู้เขียนเลยโชคดีที่มาทำตัวเนียนเป็นชาวเมือง Turnov เดินไปมา เข้าสวนสาธารณะ ทะลุออกพิพิธภัณฑ์ โผล่จัตุรัสกลางเมือง แวะซื้อผักที่ตลาด นั่งพักเหนื่อยข้างน้ำพุมองโบสถ์งาม เบื่อๆ ก็เดินชมตึกสวยๆ ร้านเก๋ๆ ตามความคลั่งไคล้สถาปัตยกรรมโบราณส่วนตัวของผู้เขียน หรือหนีเดินเรียบตามแม่น้ำไปโผล่อีกมุมหนึ่งของเมือง ด้วยขนาดของเมืองและภูมิทัศน์เมืองที่ไม่ใหญ่จนเกินไป ผู้เขียนจึงสามารถเดินทอดน่องไปเรื่อยได้อย่างไม่รู้เบื่อ นอกจากถนนสายหลักที่มีจัตุรัสกลางเมือง โบสถ์และร้านค้าที่เป็นพระเอกหลักแล้ว ผู้เขียนชอบแอบเดินลัดเลาะเข้าไปในซอกซอยเล็กๆ ที่ให้ภาพวิวถนนหรือมุมตึกเล็กๆ น่ารักน่ามองเพลินตาเพลินใจ
รุ่งเช้าที่โรงเรียนเด็กน้อยยังไม่ปิดเทอม เพื่อนเจ้าบ้านยังต้องไปส่งเจ้าตัวเล็กที่โรงเรียน รีบบอกเพื่อนว่าขอเดินไปด้วยนะ คราวนี้เดินมาอีกโซนของเมืองที่เป็นบ้านคนและค่อยๆ เชื่อมต่อกับโรงเรียนและที่ทำการต่างๆ “เออเน๊อะ...ไม่เคยได้เดินไปโรงเรียนอย่างนี้เลย” ต่างกับบ้านเรา ที่เกือบทุกโรงเรียนโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ เป็นต้องรถติดวุ่นวายในช่วงเวลาเข้าและเลิกเรียน เด็กเดินเล่นชมนกชมไม้จนถึงโรงเรียน กับนั่งนิ่งบนรถรอให้ถึงประตูโรงเรียน สุขภาพจิตของเด็กน่าจะต่างกันน่าดู แต่ที่เหมือนกันคือผู้ปกครองส่งได้แค่หน้าประตูและบ๊าย บาย
โชคดีที่เพื่อนพักอยู่ที่เมืองนี้ที่ไม่ใช่เมืองใหญ่อย่างปราก ถึงแม้ว่าปรุงปรากจะสวยสะกดใจแค่ไหนก็เถอะ แต่ทุกครั้งที่มีทริปเดินทางไปยังเมืองอื่นหรือประเทศอื่นใกล้เคียง ในใจก็จะรอคอยว่าเมื่อไหร่ จะได้กลับถึงบ้านที่ Turnov เสียที เมื่อจบทริปสั้นหรือยาวแล้วได้กลับมาทิ้งตัวที่บ้านเมื่อไหร่ ก็จะรู้สึกปลอดภัยสบายตัว หายใจได้ทั่วท้องทั่วปอดเสียที คราวที่ไปพักอยู่ที่ปรากอยู่หลายคืนนั้น ยิ่งทำให้รู้สึกคิดถึงบ้านที่ Turnov มาก จากแผนที่วางกันไว้ว่าจะกลับกันวันรุ่งขึ้นเพราะนี้ก็เริ่มเย็นแล้ว เพื่อนหันมาถามว่าอยากกลับเมื่อไหร่ “Now…!” ผู้เขียนรีบตอบไม่คิดทันที เพื่อนเจ้าของตำแหน่งเพื่อนและเจ้าบ้านดีเด่นประจำปียิ้มตอบ แทนคำตอบว่า ไปก็ไป เพราะใช้เวลาขับรถจากปรากไปแค่ 1 ชั่วโมง อาจยาวกว่านั้นเล็กน้อยจากสภาพจราจรหรืองานก่อสร้างถนน
“ Home sweet home…” เพื่อนหันมาย้ำหลังจากปิดประตูรถ ลงจอดหน้าบ้าน ถอนหายใจยาวๆ คิดในใจ “ ถึงบ้านแล้ววววว...”
**ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน
Facebook/ tenlavenders
Instragram/ tenlavenders
TikTok/ tenlavenders
https://www.miricanvas.com/v2/design?panel=ELEMENTS&q=@TenLavenders
อำเภอเดียวในประเทศไทย ที่มีป้ายทะเบียนรถเป็นของตัวเอง
AI วิเคราะห์เลขท้าย 2 ตัว งวดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 69..โดยใช้สถิติย้อนหลัง 20 ปี
อาชีพสำคัญในประเทศไทย ที่คนไทยไม่นิยมทำเป็นอาชีพ
อาวุธที่มีระยะยิงไกลที่สุดซึ่งกองทัพไทยมีใช้งานจริงในปัจจุบัน
กระทรวงที่ร่ำรวยที่สุด ได้รับงบประมาณมากที่สุดในประเทศไทย
108 ปี แห่งการสละราชย์: ปิดฉาก "ปูยี" ปัจฉิมจักรพรรดิและบทเรียน 70 ปีของต้าชิง
วิเคราะห์เพลง "ควายหาย" สุรพล สมบัติเจริญ: สถาบันความเชื่อและการต่อรองเชิงอำนาจในวิถีชาวนา
มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในภาคอีสาน
มหาวิทยาลัยในประเทศไทย ที่มีจำนวนนักศึกษามากที่สุด
สายพันธุ์ข้าวที่คนนิยมที่สุด มีการบริโภคมากเป็นอันดับหนึ่งของโลก
ถนนเลียบทะเล'ที่ยาวที่สุด'ในประเทศไทย
เตรียมรับแรงกระแทกเชิงบวก! เคล็ดลับรับมือ "ดาวเสาร์ย้ายราศี" 13 กุมภาพันธ์ 2569...สายมูต้องห้ามพลาด
คิวอาร์โค้ด-บาร์โค้ดบัตรเลือกตั้ง ทำไมอาจถูกร้องเลือกตั้งเป็นโมฆะ
มหาวิทยาลัยในประเทศไทย ที่มีจำนวนนักศึกษามากที่สุด
วิจัยยาว 15 ปี เปิดคำตอบ “อาหารเช้า” วัยทอง! นัตโตะลดเสี่ยงเสียชีวิตทุกสาเหตุ เสริมหลอดเลือด-บำรุงกระดูก ผู้สูงอายุญี่ปุ่นยึดถือเป็นเคล็ดลับอายุยืน
ช็อกนักท่องเที่ยว! พบหมึกยักษ์เกยตื้นหาด Long Beach เคปทาวน์ คาดอาจปะทะวาฬสเปิร์มก่อนตๅย
ทึ่งทั่วไทย : Unseen Thailand "หินตา" ส่วนหนึ่งของจุดชมวิวหินตาหินยายที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ที่บริเวณหาดละไม บนเกาะสมุย
เปิดตำนาน “เกาะวงกลมลอยน้ำ” แห่งอาร์เจนตินา หมุนเคลื่อนที่ได้เองกลางแม่น้ำปารานา
ย้อนวันวานปี 2508 รถบรรทุกเรียงรายริมคลองหลอด บนถนนตีทอง–ตลาดบำเพ็ญบุญ ภาพความทรงจำที่วันนี้ไม่มีอีกแล้ว









