ก่อนจะมีคำว่า "สวัสดี"... คนไทยเคยทักทายกันว่ายังไง?

ก่อนจะมีคำว่า "สวัสดี"... คนไทยเคยทักทายกันว่ายังไง?

พอดีช่วงนี้ผมไปอ่านเจอเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมากครับ เลยอยากเอามาเล่าให้ฟังกันแบบง่าย ๆ ว่า ก่อนที่คำว่า “สวัสดี” จะถูกใช้แพร่หลายในชีวิตประจำวันแบบทุกวันนี้ คนไทยเราเคยทักทายกันด้วยคำว่าอะไร?

สมัยก่อน คำว่า “สวัสดี” ยังไม่ได้เป็นคำใช้ทั่วไปนะครับ มันเพิ่งถูกบัญญัติและผลักดันให้ใช้จริงจังในยุครัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ราวๆ ช่วงปี พ.ศ. 2486 (ถ้าจำไม่ผิด) โดยมีแนวคิดว่าอยากให้คนไทยใช้คำที่สุภาพ เป็นไทยแท้ และฟังแล้วดูเจริญหูหน่อย เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมใหม่ตามยุคนั้น

ทีนี้ก่อนหน้านั้น คนไทยเราทักทายกันยังไง?

คำตอบคือ...ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความสนิทครับ บางทีก็แค่ “ไปไหนมา” หรือ “จะไปไหน” ซึ่งจริง ๆ เป็นคำทักแบบไทยแท้เลยนะครับ ฟังดูเหมือนตั้งคำถาม แต่จริง ๆ แล้วเป็นวิธีแสดงความสนใจ พูดจาทักทายกันตามธรรมชาติ เช่น “ไปไหนมา” ก็หมายถึง ฉันเห็นเธอ ฉันทักทายเธอนะ แต่อาจจะไม่ได้มีความหมายต้องการคำตอบจริงจังก็ได้

หรือบางทีก็จะมีคำว่า “กินข้าวหรือยัง” ที่ฟังแล้วดูใส่ใจ เหมือนจะถามเพื่อให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายไม่หิว ซึ่งก็เป็นวัฒนธรรมของความห่วงใยที่ฝังรากลึกในคนไทยมานาน

บางพื้นที่ก็จะมีคำทักเฉพาะถิ่น เช่น ภาคอีสานอาจพูดว่า “ไปไสมา” หรือ “สบายดีบ่” ภาคเหนืออาจจะพูดว่า “ไปไหนมาเจ้า” หรือ “เปิ้นสบายดีบ่” ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนแสดงถึงความสนใจใส่ใจในตัวผู้ถูกทัก

พอคำว่า “สวัสดี” เข้ามา ก็กลายเป็นคำที่ใช้ได้กับทุกสถานการณ์ เป็นกลาง ๆ และใช้ได้กับทุกคนทุกวัย และแน่นอนว่าฟังแล้วสุภาพดี แต่ก็ไม่ใช่ว่าคำทักทายแบบเดิมจะหายไปเลยนะครับ เพราะทุกวันนี้ก็ยังได้ยินกันอยู่ โดยเฉพาะในหมู่คนกันเองหรือในท้องถิ่น

สรุปคือ คนไทยเราเคยใช้คำทักทายแบบธรรมชาติ ใกล้ชิด และแสดงความห่วงใย ซึ่งแม้จะเปลี่ยนไปตามยุคสมัย แต่แก่นของความมีน้ำใจและการใส่ใจกันยังคงอยู่เหมือนเดิมครับ

ใครมีคำทักทายพื้นบ้านแบบอื่น ๆ ก็มาแชร์กันได้นะครับ อยากฟังเหมือนกันว่าภาคอื่น ๆ เคยพูดว่ายังไงบ้าง

#ไทยแท้แต่โบราณ #สวัสดีมีที่มา #ภาษาไทยวันละคำ #คำทักทายไทย #วัฒนธรรมไทย