ประเทศลมแล้ง กับผู้นำประเทศที่ไม่เคยฟังใคร

• 

  เรื่อง: "ประเทศลมแล้ง กับผู้นำประเทศที่ไม่เคยฟังใคร" นานมาแล้ว... แต่ก็ยังไม่เก่าพอจะ

ลืม มีประเทศหนึ่งชื่อว่า "ลมแล้ง” เป็นดิน

แดนที่เคยรุ่งเรือง ผู้คนมีน้ำกิน มีไฟใช้ และ

เด็ก ๆ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีหนังสือเรียน วัน

หนึ่ง เกิดการเลือกตั้งครั้งใหญ่ ประชาชน

จำนวนมากหวังว่าจะได้ผู้นำใหม่ที่มีความรู้

ความสามารถ และรักประชาชนจริง ๆ แต่ผู้

ที่ชนะกลับเป็นชายคนหนึ่งชื่อว่า "ท่านผู้นำโลภล้น" เขาไม่ใช่คนฉลาดที่สุด ไม่ใช่คน

ใจดีที่สุด และไม่ใช่คนซื่อสัตย์ที่สุด แต่เขา

“พูดเก่ง” และ “แจกของ” ก่อนเลือกตั้ง

ทำให้ชนะด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังที่

คลุมเครือ พอได้เป็นผู้นำ ท่านผู้นำโลภล้นก็

เริ่มโชว์ตัวตนที่แท้จริง เขาจับมือกับ กลุ่มคนเลยที่เคยโกงบ้านโกงเมือง พวกเขาเคย

ขายที่ดินชาติไปให้ต่างชาติ เคยขโมยงบ

การศึกษา และยังเคยล้มโครงการอาหาร

กลางวันเด็ก แต่ท่านผู้นำกลับพูดว่า  “พวก

เขากลับตัวแล้ว เราควรให้โอกาสคนผิด...

ถ้ามีผลประโยชน์ร่วมกัน” ไม่กี่เดือนผ่านไป

ประเทศเริ่มเปลี่ยนไปในทางแปลก

ประหลาด: ถนนที่เคยดี กลายเป็นหลุม

เพราะงบถูกยักยอก โรงพยาบาลขาดยา

เพราะรัฐไปซื้อ "เครื่องนวดเท้าไฟฟ้า" แจก

ข้าราชการ โรงเรียนถูกสั่งให้สอนวิชา

“ยกย่องท่านผู้นำ” แทนคณิตศาสตร์ เมื่อ

ประชาชนเริ่มร้องเรียน ท่านผู้นำไม่เคยฟัง

กลับพูดใส่ไมค์อย่างหยิ่งว่า  “ประเทศนี้ข้า

บริหาร ใครไม่พอใจ ก็ไม่ต้องอยู่!”

มีเด็กหญิงคนหนึ่ง เขียนจดหมายถึงผู้นำว่า

“คุณลุงคะ หนูไม่มีเงินซื้อสมุดเรียน เพราะข้าวของแพง หนูอยากรู้ว่าทำไมลุงไม่ช่วยคนจนบ้าง” ท่านผู้นำอ่านแล้วหัวเราะก่อน

โยนจดหมายนั้นลงถังขยะ  “เด็กควรเรียนรู้

ที่จะอดทน ไม่ใช่เรียกร้อง” เขาพูดกับผู้

ติดตาม วันหนึ่ง ประชาชนจำนวนมากลุกขึ้น

มาตั้งคำถาม ทำไมเราต้องทนอยู่ภายใต้

การบริหารที่ไม่ฟังใคร? ทำไมคนดีถูกจับ

แต่คนเลวได้ตำแหน่งใหญ่? เสียงของ

ประชาชนเริ่มดังกว่าโฆษณาชวนเชื่อ เสียง

ของความจริงเริ่มลบคำโกหกได้ และเมื่อ

ประชาชนไม่เงียบอีกต่อไป... ลมแล้งก็เริ่มมี

ฝนตกลงมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ---

ข้อคิดจากเรื่อง: “ผู้นำที่แท้จริง ไม่ใช่คนที่ขึ้นเวทีสวย ๆ แต่คือคนที่ลงมาเดินบนถนนเดียวกับประชาชนโดยไม่ต้องตนเหนือ