มนุษย์เกิดมาเพื่ออะไร? คำถามที่เรียบง่าย แต่เปลี่ยนชีวิตคนได้ทั้งชีวิต

นุษย์เกิดมาเพื่ออะไร? คำถามที่เรียบง่าย แต่เปลี่ยนชีวิตคนได้ทั้งชีวิต

ในชีวิตหนึ่งของคนเรา มีคำถามบางคำถามที่ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ อยู่ในอาชีพอะไร หรือมาจากวัฒนธรรมไหน ก็ยังแวะเวียนกลับมาให้คิดเสมอ หนึ่งในนั้นคือคำถามง่าย ๆ แต่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง…

‎

‎“มนุษย์เกิดมาเพื่ออะไร?”

‎

‎มันเป็นคำถามที่ไม่ต้องอาศัยดีกรีปริญญาในการถาม

‎แต่มันกลับเป็นคำถามที่แม้แต่นักปรัชญา นักวิทยาศาสตร์ และผู้นำศาสนาทั่วโลก ยังหาคำตอบร่วมกันไม่ได้

‎

‎เราลืมตาดูโลกในครอบครัวหนึ่ง เติบโตมาในสังคมที่เราไม่ได้เลือกเอง

‎เราเรียนหนังสือ ทำงาน หาเงิน สร้างครอบครัว แก่เฒ่า และวันหนึ่งก็จากไป

‎แล้วทั้งหมดนั้น... มันมี "เหตุผล" อะไรไหม? หรือเป็นแค่กระบวนการหนึ่งของจักรวาลที่ไม่มีจุดหมาย?

‎

‎

‎

‎

‎ศาสนากล่าวว่าอย่างไร?

‎

‎ในหลายศาสนา คำตอบนี้ดูเหมือนจะชัดเจน:

‎

‎ในพุทธศาสนา มนุษย์เกิดมาเพื่อต่อสู้กับ “กิเลส” เรียนรู้จากทุกข์ และฝึกจิตให้พ้นจากวัฏสงสาร ไปสู่ “นิพพาน” หรือความหลุดพ้น

‎

‎ในศาสนาคริสต์ มนุษย์คือสิ่งสร้างที่เกิดจากความรักของพระเจ้า และเกิดมาเพื่อรักพระองค์ รับใช้ และทำความดีบนโลก

‎

‎ในอิสลาม มนุษย์คือผู้แทนของพระเจ้า (คอลิฟะห์) บนโลก มีหน้าที่ในการทำให้โลกนี้ดีงามตามเจตจำนงของพระองค์

‎

‎

‎แม้แนวคิดจะแตกต่าง แต่ทุกศาสนามีสิ่งหนึ่งร่วมกัน:

‎มนุษย์ไม่ได้เกิดมาอย่างไร้ความหมาย

‎

‎

‎

‎

‎แล้ววิทยาศาสตร์ว่าอย่างไร?

‎

‎หากมองจากมุมของนักวิทยาศาสตร์หรือจักรวาลวิทยา มนุษย์คือผลลัพธ์ของ “ความบังเอิญทางจักรวาล” ที่ไม่ธรรมดา

‎โลกใบนี้หมุนอยู่ในระยะที่เหมาะสมพอดีจากดวงอาทิตย์

‎น้ำเกิดขึ้น พันธุกรรมวิวัฒนาการ สัตว์กลายพันธุ์จนกลายเป็นมนุษย์

‎

‎ไม่มีเจตจำนง ไม่มีจุดประสงค์

‎เราเกิดขึ้น เพราะมัน “เกิดขึ้นได้”

‎

‎นักชีววิทยาบางคนบอกว่า มนุษย์มีหน้าที่หลักคือ “สืบพันธุ์” และ “ส่งต่อยีนส์”

‎ในเชิงวิวัฒนาการ ความรัก ความฝัน หรือศิลปะ อาจเป็นแค่ผลพลอยได้ของสมองที่ซับซ้อนมากขึ้นเท่านั้น

‎

‎แนวคิดนี้ฟังดูแห้งแล้ง แต่ก็มีพลังในการทำให้เราถ่อมตน

‎เพราะเมื่อเรารู้ว่าเราคือจุดเล็ก ๆ ในจักรวาล เราอาจเริ่มถามคำถามสำคัญว่า

‎แล้วเราจะใช้ชีวิตสั้น ๆ นี้เพื่ออะไรดีล่ะ?

‎

‎

‎

‎

‎ความหมาย... สร้างเองได้ไหม?

‎

‎ในศตวรรษที่ 20 นักปรัชญาหลายคนเริ่มเสนอแนวคิดใหม่ที่เรียกว่า “อัตถิภาวนิยม” (Existentialism)

‎เช่น ฌอง-ปอล ซาร์ตร์, อัลแบร์ กามู, และนิทเช่ ต่างพูดคล้ายกันว่า:

‎

‎> "ชีวิตไม่มีความหมายโดยกำเนิด แต่มนุษย์มีอิสระในการสร้างความหมายนั้นขึ้นมาเอง"

‎

‎

‎

‎คำพูดนี้ฟังดูขัดกับศาสนา แต่กลับใกล้ชิดกับชีวิตจริงมาก

‎เพราะต่อให้จักรวาลไม่ตั้งใจให้คุณเกิดมา

‎คุณก็ยังสามารถ "ตั้งใจ" มีชีวิต และสร้างคุณค่าได้ด้วยตัวคุณเอง

‎

‎คุณอาจเลือกใช้ชีวิตเพื่อครอบครัว

‎เพื่อช่วยเหลือคนอื่น

‎เพื่อสร้างงานศิลปะ

‎เพื่อเข้าใจตัวเอง

‎หรือแค่… ใช้ชีวิตให้ไม่ทำร้ายใคร และมีความสุขอย่างเรียบง่าย

‎

‎ทั้งหมดนี้ก็เป็น “คำตอบ” ที่ถูกต้องได้ทั้งนั้น

‎

‎

‎

‎

‎คำตอบเปลี่ยนได้ตลอดชีวิต

‎

‎บางคนตอบคำถามนี้ตอนอายุ 20 ด้วยความฝัน

‎บางคนตอบมันอีกครั้งตอนอายุ 40 เมื่อเหนื่อยล้า

‎และบางคน… พบคำตอบจริง ๆ ตอนยืนอยู่ริมเตียงในวาระสุดท้ายของใครบางคน

‎

‎“มนุษย์เกิดมาเพื่ออะไร?” จึงไม่ใช่คำถามที่มีคำตอบตายตัว

‎แต่มันคือ “เครื่องเตือนใจ” ให้เราหยุดคิด

‎ในวันที่เราถูกชีวิตกลืนไปกับงาน เงิน ความคาดหวัง และการเปรียบเทียบกับคนอื่น

‎

‎

‎

‎แล้วคุณล่ะ... มนุษย์เกิดมาเพื่ออะไรในสายตาคุณ?

‎

‎คำถามนี้ไม่มีใครตอบแทนใครได้

‎แต่ถ้าคุณกล้าตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจัง

‎บางทีคุณอาจเริ่มใช้ชีวิตอย่างมีเป้าหมายมากขึ้นในวันพรุ่งนี้

‎

‎คุณอาจไม่จำเป็นต้องเป็นคนยิ่งใหญ่

‎ไม่ต้องทำอะไรอลังการ

‎แค่คุณเป็น “คนที่ทำให้โลกใบนี้ดีขึ้นเล็กน้อย”

‎แค่คุณรักใครสักคนอย่างแท้จริง

‎หรือแค่คุณยังยิ้มให้กับตัวเองในกระจกตอนเช้าได้...

‎

‎นั่นก็อาจเป็นเหตุผลที่คุณเกิดมาแล้วก็ได้

‎

‎

‎