“เกิดชาติหน้าขอเป็นคนไทย” ฝรั่งวัยกลางคนระบายความในใจ ทำไมถึงไม่ชอบประเทศตัวเอง

วันนี้มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะเล่าให้ฟังคะ

เมื่ออาทิตย์ก่อนดิฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนฝรั่งชาวยุโรปคนหนึ่ง อายุไล่เลี่ยกัน เขามาอยู่เมืองไทยได้เกือบสิบปีแล้ว เขาเล่าว่าเดิมทีเคยทำงานเป็นวิศวกรที่บ้านเกิด รายได้ก็ดี มีบ้านมีรถ แต่กลับไม่มีความสุขเลย รู้สึกโดดเดี่ยว คนในเมืองต่างคนต่างอยู่ ทำอะไรก็ต้องนัดล่วงหน้า แม้แต่จะไปเยี่ยมเพื่อนบ้านยังต้องขอเวลาว่างเป็นเดือนๆ

เขาบอกว่า ตั้งแต่มาอยู่ไทย ได้เห็นรอยยิ้มของคนไทย ความมีน้ำใจ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แบบที่บ้านเขาไม่มี เขาชอบอาหารไทย ชอบความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย แม้จะร้อนบ้าง รถติดบ้าง แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจ เพราะที่นี่ “ยังมีคนจริงใจให้เจออยู่เสมอ”

เขาพูดคำหนึ่งที่ดิฉันฟังแล้วสะอึก เขาบอกว่า

“If I can choose, I want to be born Thai in the next life.”

(ถ้าเลือกได้ ผมขอเกิดเป็นคนไทยในชาติหน้า)

ดิฉันได้แต่ยิ้ม และรู้สึกภูมิใจลึกๆ ที่ประเทศเรายังมีอะไรดีๆ ให้คนต่างชาติประทับใจขนาดนี้

บางที เราคนไทยเองอาจจะลืมมองคุณค่าของความเป็นไทยไปบ้าง เพราะมัวแต่มองหาข้างนอกว่าดีกว่า สบายกว่า แต่แท้จริงแล้ว บ้านของเราอบอุ่นที่สุดแล้วค่ะ

อยากชวนทุกคนมาแลกเปลี่ยนกันค่ะว่า

เคยเจอชาวต่างชาติที่หลงรักเมืองไทยบ้างไหม  แล้วพวกเราคนไทยล่ะ ยังรักประเทศตัวเองอยู่แค่ไหน มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะคะ