รีวิวหนังสือ คนเก่งคิดแบบนี้ไง พูดอะไรก็รู้เรื่อง

 

คนทำงานเก่งมักจะสื่อสารออกมาให้เข้าใจได้ง่ายด้วย แต่ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคนเสมอไป อันที่จริงคนทำงานต่อให้เก่งหรือไม่เก่ง ทุกคนต้องสื่อสารแล้วรู้เรื่อง ทำให้คู่สนทนาเข้าใจตรงกับที่เราต้องการ แล้วความเก่ง ความราบรื่นในการประสานงาน นำเสนองาน สอนงาน จะยังผลสำเร็จมาให้กับตัวเราเอง

 

อุเมดะ ซาโตชิ ผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ก็เคยทำงานประจำมาก่อนจึงเข้าใจความรู้สึกนี้เป็นอย่างดี และอยากให้เทคนิคในการสื่อสารให้เข้าใจตรงประเด็น รู้เรื่องทั้งเขาทั้งเรา รวมไปถึงการเจรจาต่อรองตามความจำเป็น ทำการแปลโดย บัณฑิต ประดิษฐานุวงศ์

 

ความรู้ความประทับใจที่ได้ภายในเล่ม

• ได้เรียนรู้ว่าถ้าคำพูดเป็นเครื่องมือสำหรับถ่ายทอดความคิด ดังนั้น เราต้องพัฒนาความคิดของตัวเองก่อนพูด ความคิดในหัวสำคัญกว่าคำพูด ถ้าเราอยากสื่อสารให้เข้าถึงใจของอีกฝ่าย เราไม่จำเป็นต้องพูดหรือเขียนให้ดีขึ้น แต่เราต้องรู้ตัวก่อนว่าความคิดของเราดีพอหรือยัง

 

• ได้เรียนรู้ว่าแม้เราจะคิดมาดีแค่ไหน แต่ถ้าเราถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เราก็สื่อความคิดให้อีกฝ่ายรู้เรื่องไม่ได้

 

• ได้เรียนรู้ว่าคำพูดจะหนักแน่นได้ต้องมาจากความตั้งใจจริง คนพูดต้องพูดอย่างจริงใจ จากประสบการณ์ของตัวเองหรือจากความรู้สึกเป็นหลัก ต่อให้คำพูดเรียบง่ายแค่ไหนก็ดึงดูดใจคนฟังได้

 

 

• ได้เรียนรู้ว่าถ้าเรายังพูด เขียน พิมพ์จากสิ่งที่ควรจะเป็น ไม่ใช่จากความคิดหรือความรู้สึกในใจจริงๆว่าต้องทำแบบนี้ เราก็จะให้ความสำคัญกับจุดยืนทางสังคมมากกว่าจุดยืนของตัวเอง คำพูดของเราก็จะไม่มีพลังสำหรับโน้มน้าวใจคน และกลายเป็นคำพูดที่ลอกจากใครมาก็ไม่รู้

 

• ได้เรียนรู้ว่าตราบใดที่เรายังไม่เข้าใจสิ่งที่เราอยากพูดหรืออยากเขียนอย่างชัดเจน เราก็ไม่มีทางสื่อสารให้ตรงกับความต้องการที่แท้จริงได้

 

• ได้เรียนรู้ว่า 4 ระดับของการสื่อสาร

1. ไม่เข้าใจ หรือ เข้าใจผิด...เกิดจากความคลาดเคลื่อนระหว่างผู้รับสาร กับ ผู้ส่งสารมักเกิดจากการถกเถียงกันว่า ฝ่ายหนึ่งพูดไปแล้ว อีกฝ่ายบอกไม่ได้ยินหรือ อีกฝ่ายได้ยิน แต่อีกฝ่ายบอกไม่ได้พูด
2. พอเข้าใจ ผู้รับสารสามารถรับข้อมูลได้ถูกต้อง ครบถ้วน แต่ไม่ได้แปลว่าเขาจะยอมรับสารนั้น
3. ยอมรับ ผู้รับสารเข้าใจและยอมรับในเนื้อหาเหล่านั้นด้วย
4. มีความรู้สึกร่วม ผู้รับสารเนื้อหาแล้ว ยังคิดให้ลึกขึ้นไปอีก แล้วเสริมความคิด ของตัวเองเข้าไป นอกจากนั้นยังเสนอตัวร่วมมือด้วย

 

• ได้เรียนรู้ว่ากว่าจะพูดอะไรสักอย่าง สิ่งที่เราทำจะมี 2 ขั้นตอน คือ

1. พัฒนาความคิด สิ่งที่เราคิดจะเป็นหลักในสิ่งที่เราพูด ถ้าเราไม่ตั้งสติให้ดีเราจะไม่ทันได้สังเกตความสัมพันธ์นี้การพูดคุยกับตนเอง คือ การคิดให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ยิ่งเราคิดลึกซึ้ง เท่าไหร่ ความคิดของเราจะพัฒนาได้มากเท่านั้น
2. แปลงความคิดเป็นคำพูด คำพูดของเรา จะหนักแน่นหรือเบาบางขึ้นอยู่กับความคิดของเราเอง ถ้าความคิดกับคำพูดไม่สอดคล้องกัน คำพูดกับการกระทำก็จะไม่สอดคล้องกันด้วย

 

 

• ได้เรียนรู้ว่าแม้เราจะฝึกซ้อมการพูดให้ราบรื่นแค่ไหน แต่ถ้าเราใช้คำพูดไร้น้ำหนัก หรือคำพูดที่ดูเหมือนลอกมาจากคนอื่น คนฟังก็ยังรู้สึกถึงความไร้น้ำหนักและไม่เชื่อคำพูดนั้นอยู่ดี

 

• ได้เรียนรู้ว่าคำพูดที่ดีนอกจากจะมีพลังโน้มน้าวใจคนได้ยังมีพลังที่ทำให้คนอยากเริ่มลงมือทำอะไรด้วยตนเอง เพราะถ้าเราไม่สามารถดึงความสมัครใจของอีกฝ่ายขึ้นมาได้และบังคับให้เขาทำ อีกฝ่ายจะคิดว่า"น่ารำคาญ ยอมทำก็ได้"

 

• ได้เรียนรู้ว่ายิ่งเราบังคับให้อีกฝ่ายทำตามความคิดเรามากเท่าไหร่ หัวใจของเขายิ่งปิดสนิทและเราต้องใช้พลังมากขึ้น เพื่อให้เขายอมทำตามที่เราต้องการ เราไปบังคับใครไม่ได้ เราทำได้แค่สร้างอารมณ์หรือบรรยากาศเพื่อโน้มน้าวให้เขาอยากทำอะไรด้วยตนเอง

 

• ได้เรียนรู้ว่าการเขียนช่วยให้ความคิดของเราปรากฏ เวลาเราเปลี่ยนความคิดตัวเองในหัวให้กลายเป็นตัวหนังสือ เราจะรู้ตัวเองว่าคิดไปถึงไหนแล้ว และยังไม่ลืมเรื่องที่คิดไปแล้วด้วย และเรายังมีมุมมองที่เป็นกลางมากขึ้นด้วย

 

• ได้เรียนรู้ว่า 7 ขั้นตอน ของวงจะเจาะลึกความคิด

1. เขียนความคิดในหัว
2. คิดต่อ ถ้วย “วิธีคิด รูปตัว T
3. จัดกลุ่ม พวกเดียวกัน
4. จับ จุดที่ไม่ดี และอุดช่องโหว่
5. เว้นช่วงเวลาให้ตกผลึก
6. คิด ตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง
7. คิดจากมุมมองของคนอื่น

 

 

• ได้เรียนรู้ว่าวิธีคิดรูปตัว T

ถามตัวเองว่า “ทำไม ?” เมื่อหาเหตุผลที่ลึกซึ้ง

ถามตัวเอง “แล้วไง ? ” เพื่อต่อยอด การกระทำให้คืบหน้า

ถามตัวเอง “ จริงหรือ ? ” เพื่อเข้าถึงสิ่งที่อยู่ในใจจริงๆ ให้มากขึ้น

เมื่อความคิดในหัวเราชัดเจนขึ้น คำพูดภายนอกที่ชัดเจนขึ้นไปด้วย

 

• ได้เรียนรู้ว่ากำแพงที่กรอบล้อม ความคิดเอาไว้มี 6 ประเภท คือ

1. กำแพงของอคติ : เมื่อเรามีอคติ ความคิดของเราจะแคบลง
2. กำแพงของงาน : พอเราคิดว่า มันเป็นงาน เราจะไม่เหลือช่องว่างให้ความรู้สึก จากใจจริงปรากฏออกมา
3. กำแพงของทักษะที่เชี่ยวชาญ : เรามักพยายามใช้ทักษะ ที่มีการแก้ปัญหา
4. กำแพงของเวลา : พอเวลาใกล้จะหมด เราจะเริ่มร้อนรน จนไม่มีสมาธิคิดอะไร
5. กำแพงของตัวอย่างเดิม : ประสบการณ์ในอดีต จะทำให้เราอดคิดไปไม่ได้ว่าบางทีคงจะเป็นแบบนี้
6. กำแพงของความไม่ถนัด : เมื่อเราเชื่อว่า ตัวเองไม่ถนัด เราจะคิดอะไรไม่ออก

 

• ได้เรียนรู้ว่าการเขียนช่วยให้เราคิดสิ่งใหม่ๆได้อีก เพราะถ้าเราคิดแต่เรื่องเดิมๆในหัว เราก็จะไม่มีช่องว่างพอให้คิดถึงความเป็นไปได้อื่นๆ

 

• ได้เรียนรู้ว่าแต่ละคนมีวิธีมองเรื่องราวต่างๆที่แตกต่างกัน ไม่ว่ามุมมมองไหนถูกหรือผิดก็เป็นมุมมองของเราเอง ให้เราลองสมมติเป็นเขา แล้วนึกเอาว่าเขาจะคิดอย่างไรกับปัญหานี้ มุมมองของเราจะขยายกว้างขึ้น ความคิดจะคมชัดและคำพูดก็จะมีพลังขึ้น

 

• ได้เรียนรู้ 5 รูปแบบของคำพูด คือ การเปรียบเปรย (อุปมา อุปไมย) การทวนซ้ำ (เน้นย้ำ) การเปรียบเทียบ (คำตรงข้าม) การฟันธง (ยืนยัน) การใช้คำพูดสร้างความรู้สึก

 

• ได้เรียนรู้ว่าเวลาพูดต้องนึกถึงสีหน้าอีกฝ่ายให้ชัดเจนและคิดว่าถ้าพูดแบบนี้เขาจะเข้าใจมั้ย วิธีพูดแบบนี้เหมาะสมหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นจะนึกไม่ออกว่าจะพูดอย่างไรให้อีกฝ่ายเข้าใจ

 

• ได้เรียนรู้ว่าเราต้องคิดจนตกผลึก ทำให้ความคิดของเราชัดเจน แล้วเรียบเรียงคำในหัวก่อนจะเริ่มเขียนสรุปความคิดรวบเดียว ไม่ควรคิดไป เขียนไป เพราะจะทำให้ความคิดของเราไม่ประติดประต่อ ไม่รู้ว่าสื่ออะไรกันแน่

 

ทั้งหมดนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาภายในเล่ม ยังมีรายละเอียดให้ได้ติดตามกันต่อ ครีเอเตอร์มองว่าเรื่องนี้ใช้ได้กับทุกคนไม่ว่าจะทำงานประจำหรือทำงานอิสระ เพราะการสื่อสารที่ทำให้เข้าใจตรงกันถือว่ามีความสำคัญมาก โดยเฉพาะศัพท์เทคนิคที่ใช้กับภายในหน่วยงาน ซึ่งน้องใหม่ที่เข้ามาทำงานต้องค่อยๆใช้เวลาปรับตัวในส่วนนี้ด้วย

 

การสื่อสารเป็น...ในช่วงแรกอาจจะต้องใช้เวลาในการฝึกฝน แต่เมื่อทำเป็นแล้วจะไม่ต้องกังวลและสามารถสื่อสารได้เข้าใจตรงกันทุกฝ่ายโดยอัตโนมัติ เรื่องนี้ช่วยเอื้อให้การเจรจาต่อรองเกิดขึ้นสำเร็จอีกด้วย