ค่ำนี้ ที่กรุงปราก

16 ธันวาคม 2567 (08:39)เนื้อหาโดย Turnov

ตั้งใจแน่วแน่ตั้งแต่เริ่มวางแผนทริปนี้ ว่าอย่างไรแล้วต้องชมแสงไฟยามค่ำของกรุงปราก ประเทศเช็กให้ได้ แล้วก็สมหวัง...ยืนมองหลงเสน่ห์ความมหัศจรรย์ของแสงส่องกลางฟ้ามืด ขับให้วัตถุต้องแสงนั้นเด่นสว่าง แล้วค่อยๆเลือนหายไปตามความมืดของกำลังแสงไฟที่อ่อนลง ยิ่งเพิ่มประกายวาววับตัดกับผืนน้ำสีดำของแม่น้ำวัลตาวาแล้ว ต่างกับวิวตอนกลางวันลิบลับ เนื่องจากเป็นเมืองประวัติศาสตร์มีอายุมากกว่า 1,000ปี การโดนแสงไฟฉายแสงในบางมุมบางจุด สลับกับเงาทะมึนมืดๆ ดำๆ ของปราสาท โบสถ์ อาคาร มุมถนน รวมถึงเงาตะคุ่มไหวไปมาของบรรดานักดื่มท่องราตรี ยิ่งทำให้บรรยากาศดูลึกลับสะกดสายตาให้จ้องมองได้นานๆ บางมุมดูสวยน่ามองกว่าตอนกลางวันที่โดนแสงแดดแรงส่อง อย่างกับไม่ใช่ที่เดียวกัน

“พรุ่งนี้ ได้มั๊ย” เป็นคำตอบอ้อนๆ ของผู้เขียนที่เพื่อนเจ้าบ้านถามว่า อยากกลับบ้านเมื่อไหร่ก็บอก! เพื่อนหันมามองตาเขียว ผู้เขียนรีบยิ้มหวานตอบกลับเป็นนัยว่าล้อเล่น...จริงๆ เราก็ยืนอยู่บนกลางสะพานชาร์ลส์ใต้ฟ้ามืด ปนอยู่กับนักท่องเที่ยวที่เดินไปมาประมาณสักครึ่งชั่วโมง ส่วนตัวแล้ว ผู้เขียนมีความรู้สึกพิเศษกับสะพานชาร์ลส์นี้มาก จิตวิญญาณและอัตลักษณ์ของกรุงปรากคือที่นี่... “สะพานชาร์ลส์” ทุกครั้งที่ได้เดินข้าม ก็มักจะหยุดยืนนิ่งๆ มองสิ่งรอบตัวอยู่นาน เหมือนมีอะไรดึงดูดผู้เขียนไว้ทุกครั้ง ไม่อยากจะก้าวขาเดินไปจนถึงปลายสะพานเลย ทั้งๆ ที่เสียงจอแจของเหล่านักท่องเที่ยว ผู้คน นักดนตรี ศิลปิน พ่อค้า แม่ค้ามีมาตลอด แต่ผู้เขียนกลับรู้สึกสงบอย่างประหลาด เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่เพิ่งรู้สึกสงบผ่อนคลายจริงๆ ตั้งแต่มาเหยียบปรุงปราก

สภาพอากาศในฤดูร้อนกลางเดือนสิงหาคมที่ประเทศเช็ก ถือว่าร้อนแดดแรงไม่ต่างกับประเทศไทยเลย สำหรับที่นี่อุณหภูมิแตะที่ 30 องศาเซลเซียสก็ถือว่าร้อนมากแล้ว เพราะในช่วงเย็น ค่ำ จนไปถึงรุ่งเช้านั้นยังเย็นสบายอยู่ ความแตกต่างของอุณหภูมิในช่วงบ่ายจึงทวีความร้อนให้ได้รู้สึกอย่างชัดเจน บรรยากาศและกิจกรรมยามค่ำคืนจึงดึงดูดผู้คนได้ดีทีเดียว ดูมีสีสันและมีกิจกรรมที่หลากหลายกว่า และผู้มาเยือนก็ดูผ่อนคลายกว่าด้วย ผู้เขียนเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ถ้าให้เลือก ก็ยังยืนยันว่าขอออกมายืนนิ่งที่สะพานชาร์ลส์นี้ตอนฟ้ามืดแน่นอน แต่ก็ขอแนะนำเรื่องความปลอดภัยทั่วไป ซึ่งคงไม่ต่างกับเมืองท่องเที่ยวอื่นๆ ยิ่งใครก็ตามมาเยือนประเทศเช็กก็ต้องมาลิ้มลองเบียร์เช็กอันขึ้นชื่อ พี่ๆ นักดื่มสติเหลือน้อยก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ต้องระวังด้วย หลักฐานชัดเจนจากกลิ่นเบียร์ที่โชยมาทุกมุมถนน!

ผู้เขียนโชคดีมีเพื่อนเจ้าบ้านตัวโตทำหน้าที่ไกด์ดูแลอยู่ข้างกาย เลยไม่ต้องระแวดระวังกำกระเป๋าแน่น สลับกับก้มๆเงยๆ ดูแผนที่ในโทรศัพท์หาทางกลับบ้าน นี่เพราะเป็นตอนกลางคืน เลยต้องขอให้เพื่อนพาไป คราวแล้วที่มาเดินเที่ยวเองตอนกลางวัน ก็มาคนเดียวได้ การขนส่งสาธารณะของประเทศเช็กดีมาก มี Application หลายอันที่แนะนำเส้นทางการเดินทางและการเดินรถสาธารณะ บนรถก็มีระบบแจ้งเส้นทางชัดเจน รถเมล์จ่ายค่าโดยสารผ่านบัตรเครดิตแบบระบบสัมผัส โดยตั๋วโดยสารจะหมดอายุตามระยะเวลาที่เลือกซื้อ จะมีเจ้าหน้าที่ขึ้นรถมาสุ่มตรวจ ผู้เขียนจำระยะเวลาไม่ได้ว่าเริ่มต้นที่กี่นาที ตัวอย่างเช่น ตั๋ว 20 นาที ขึ้นรถเมล์กี่สายก็ได้แต่จะมีอายุแค่ 20 นาทีเป็นต้น จำได้ว่าวันต่อมา เราต้องรีบขึ้นรถเมล์เข้ามาใจกลางเมืองเพื่อซื้อของกัน และต้องรีบกลับแบบวิ่งขึ้นรถเมล์ เพราะตั๋วของผู้เขียนเป็นตั๋ว 24 ชม. ลงสถานีใกล้ที่พักทำเวลาได้เฉียดฉิว ก่อนครบ 24 ชม.ไปเพียงนาทีครึ่ง!