ตายดี คือการไปพร้อมความสว่าง ไม่เกี่ยวกับภาพภายนอกที่คนเห็น

 

ถ้าเลือกได้

ทุกคนอยากเลือกตายดี

ทุกคนอยากเลือกตายอย่างมีเกียรติ

 

เมื่อเห็นความตายของคนอื่นบ่อยๆ

เราจะแอบคิดว่าอยากตายแบบคนนั้น

ไม่อยากตายแบบคนนี้

 

แต่ถ้าให้ทดลองตายด้วยตัวเองได้

คุณจะทราบนิยามของ ‘การตายดี’ ว่า

คือการตายอย่างมีสติ

ตายไปพร้อมกับความสว่าง

อันเป็นเรื่องรู้อยู่ภายใน

ไม่เกี่ยวกับภาพภายนอกที่ใครเห็น

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

 

การตายอย่างมีสติ มีความสว่างแบบพุทธ

คือการตายแบบไม่กลัว

คือการตายโดยไม่อาลัย

คือการตายอย่างรู้ว่าตัวที่ตายไม่ใช่ตน

คือการตายเยี่ยงผู้ไม่ต้องเกิดให้เป็นทุกข์รอบใหม่

 

ทั้งพระพุทธเจ้า ทั้งครูบาอาจารย์ร่วมสมัย

ต่างยืนยันว่า แม้ยังไม่ได้มรรคผลระหว่างมีชีวิต

ก็มีสิทธิ์บรรลุได้ขณะใกล้จิตดับ

ขอเพียงอยู่เป็น

อยู่อย่างมีสติแบบพุทธจนเชี่ยวชาญ

เอาเวลาในชีวิตไปฝึกกันหลายๆปี

ฝึกจนเกิดมุมมองภายใน

เห็นลมหายใจเป็นสายๆ

เห็นกายเป็นท่อนๆขยับพับไปมา

เห็นว่าที่นึกว่าเป็นเรา ที่แท้ไม่ใช่เรา

มันต่างไป ไม่ใช่ตัวเดิม เห็นอยู่ทนโท่

 

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

 

 

ผู้สามารถระลึกได้แบบพุทธ

เห็นว่าความตายจะไม่หยุดแค่ที่คนอื่น

ตัวเราเองตื่นมาเช้านี้อาจเป็นครั้งสุดท้าย

หายใจได้ไม่รู้อีกกี่ครั้ง

เอาแน่ไม่ได้ว่าคืนนี้

จะได้หลับตานอนตามปกติอีกหรือเปล่า

อาจหลับตาตายตามเขาไป

ด้วยโรคปัจจุบันทันด่วนเฉียบพลันเฉพาะตนก็ได้

อย่างนี้ได้ชื่อว่ามี ‘จิตสังวร’

อยู่ในความไม่ประมาท

มีมรณสติเป็นเครื่องตั้งจิตแล้ว

 

ฝึกตายดีแบบพุทธ

คือฝึกใช้ชีวิตอย่างมีสติแบบพุทธ!