ทำไมเฮอร์ไมโอนี่ จึงไม่ชอบศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์

คำตอบนี้ง่ายมาก เพราะ เฮอร์ไมโอนี่คือคนที่ใช้ตรรกะและเหตุผลเป็นหลัก มากกว่าจะใช้สัญชาตญาณ เธอคิดแบบวิทยาศาสตร์ มีหลักฐานอ้างอิง มีผลการทดลองรับรอง – แม้จะเป็นเวทมนตร์ ก็ยังใช้หลักการเดียวกัน คุณร่ายคาถาแบบนี้ จะเกิดผลแบบนี้ คุณใส่ส่วนผสมตามนี้ จะได้น้ำยาแบบนี้
.
แต่สำหรับวิชาพยากรณ์ศาสตร์ สองอย่างที่เฮอร์ไมโอนี่ยึดถือนั้นแทบไม่มีประโยชน์ เพราะ ชื่อวิชาก็บอกแล้ว “พยากรณ์” (การทำนาย) และศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์ก็ประกาศตั้งแต่คาบแรกว่า วิชานี้ หนังสือเรียนอาจช่วยอะไรไม่ได้มาก
.
แฮร์รี่กับรอนเองก็รู้ว่าวิชานี้ไม่มีหลักการอะไร ขอแค่เขียนคำพยากรณ์ที่ดูเลวร้ายที่สุดลงไป พวกเขาก็จะได้คะแนนเต็ม แต่จริงๆ แล้วผมมองว่าวิชาพยากรณ์ศาสตร์ ถ้าทรีลอว์นีย์มีหลักการและเหตุผลเข้ามาประกอบการสอนบ้าง เฮอร์ไมโอนี่อาจจะยอมเปิดใจให้เธอมากกว่านี้
.
วิทยาศาสตร์เองก็มีการทำนายผลการทดลองอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว แต่แน่นอน - ต้องมีหลักการและข้อมูลประกอบด้วย – แต่ก็อย่างที่เราเห็นกัน ชั้นเรียนของทรีลอว์นีย์ในแต่ละครั้งนั้นเป็นเหมือนการเล่นละครให้นักเรียนดู เธอสร้างบุคลิกให้ดูลึกลับ ดูมีอะไรให้น่าค้นหา ซึ่งมันได้ผลกับนักเรียนบางคน แต่กับนักเรียนที่ฉลาดและใช้ตรรกะอย่างหนักแน่นแบบเฮอร์ไมโอนี่ ย่อมจะปฏิเสธและไม่ยอมรับครูที่มีลักษณะนี้แน่นอน
.
อาจเรียกได้ว่าเฮอร์ไมโอนี่ได้เผชิญกับด้านมืดของเธอเองเป็นครั้งแรกก็ตอนย่างเท้าเข้าไปในห้องเรียนพยากรณ์ศาสตร์นี่เอง
.
แต่ผมว่าทรีลอว์นีย์ก็ยังพอมี sense ในการมองคนอยู่บ้าง แต่มันไม่ใช่เวทมนตร์การทำนายอะไรหรอกนะ มันเป็นเหมือนจิตวิทยาเบื้องต้นมากกว่า
.
เธอมองแวบแรกก็รู้ทันทีว่าเฮอร์ไมโอนี่จะอยู่เรียนกับเธอไม่จบคลาสตอนสิ้นปี – อาจเพราะเธอรู้สึกได้ตั้งแต่คาบแรกว่าเฮอร์ไมโอนี่นั้นเหมือนเพื่อนร่วมงานที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ชอบเธอ อย่าง มิเนอร์ว่า มักกอนนากัล
.
เธอทำนายได้ว่าเนวิลล์จะทำถ้วยชาแตก แต่นั่นก็เพราะเธออาจจับสีหน้ากังวลใจของเนวิลล์ได้ และด้วยประสบการณ์ที่สอนมานานกว่าสิบปี เธอย่อมมี sense ของคนเป็นครูที่จะมองออกได้เนิ่นๆ ว่าเด็กแต่ละคนน่าจะเป็นอย่างไร
.
ฉะนั้นสำหรับเฮอร์ไมโอนี่ ทรีลอว์นีย์จึงไม่มีอะไรมากไปกว่ายายแก่จอมลวงโลก
.
แต่สำหรับแฮร์รี่ เขารู้ดีว่าทรีลอว์นีย์นั้นยังมีอีกด้านหนึ่งซ้อนทับอยู่ภายใน ด้านที่เป็นพลังเวทมนตร์แห่งการพยากรณ์ที่แท้จริง ซึ่งเธอไม่เคยรู้ตัวว่ามีมันอยู่ด้วย