โรคฝีดาษลิง มีอาการยังไงบ้าง วิธีการรักษา และการป้องกัน

โรคฝีดาษลิง (Monkeypox) 

เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัสชนิดหนึ่ง ชื่อ "Othopoxvirus"ซึ่งเป็นเชื้อไวรัสชนิดเดียวกับที่ทำให้เกิดโรคฝีดาษในอดีต มีลักษณะคล้ายกับโรคอีสุกอีใส แต่โรคฝีดาษลิงมีความรุนแรงน้อยกว่าโรคอีสุกอีใส แต่ก็มีรายงานผู้ป่วยที่มีอาการรุนแรงและเสียชีวิตในบางกรเช่นในกลุ่มผู้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ ผู้ป่วย HIV/AIDS และผู้สูงอายุ

- อาการ -

ระยะฟักตัวของโรคฝีดาษลิงอยู่ที่ประมาณ 5-21 วัน อาการโดยทั่วไป ได้แก่

มีไข้ ปวดหัว ปวดกล้ามเนื้อ ต่อมน้ำเหลืองโต อ่อนเพลีย ผื่นขึ้นตามร่างกาย (โดยเริ่มจากใบหน้าแล้วลามไปส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ผื่นจะค่อยๆ เปลี่ยนจากตุ่มแดงเป็นตุ่มหนอง และกลายเป็นสะเก็ดในที่สุด) ยังไงหากมีอาการควรไปพบแพทย์นะครับ

การติดต่อโรคฝีดาษลิง

สามารถติดต่อได้ไม่ว่าจะเป็นจากการสัมผัสสารคัดหลั่ง, ผิวหนัง, หรือละอองฝอยจากการหายใจของสัตว์ที่ติดเชื้อ รวมถึงการสัมผัสสิ่งของที่ปนเปื้อนสารคัดหลั่ง นอกจากนี้ ยังสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้ผ่านทางสารคัดหลั่งจากทางเดินหายใจหรือการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วยนั่นเอง

การป้องกัน

การป้องกันโรคฝีดาษลิงสามารถทำได้โดย

ต้องหลีกเลี่ยงการสัมผัสสัตว์ที่เป็นพาหะ เช่น หนู กระรอก และลิง เป็นต้น

ควรล้างมือบ่อยๆ ด้วยสบู่และน้ำ หรือใช้เจลแอลกอฮอล์ล้างมือ

การแยกของใช้ส่วนตัว เช่น ผ้าเช็ดตัว เสื้อผ้า และภาชนะ และของส่วนตัวอื่นๆ ไม่ควรใช้ร่วมกับผู้อื่น

การ หลีกเลี่ยงการสัมผัสสารคัดหลั่งของผู้ที่มีประวัติเสี่ยง

 - หากมีอาการสงสัยว่าอาจติดเชื้อฝีดาษลิง ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อรับการตรวจวินิจฉัยและรักษาอย่างเหมาะสม -

การรักษา

ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนหรือยาที่จำเพาะสำหรับโรคฝีดาษลิง แต่สามารถควบคุมการระบาดได้โดยการป้องกันการติดเชื้อและให้การรักษาในกรณีที่มีอาการรุนแรง การรักษาจะมุ่งเน้นไปที่การบรรเทาอาการและป้องกันภาวะแทรกซ้อน เช่น

ใช้ยาลดไข้และแก้ปวด

/ยาต้านไวรัส (ในกรณีที่มีอาการรุนแรง)

การดูแลแผลและการป้องกันการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อน

เพื่อความปลอดภัยของคุณ ให้หลีกเลี่ยงตามที่บอกข้างต้น 

😊