ม้าเฉียว นักรบที่เก่งกาจแต่ขี้ระแวง

สวัสดีครับ วันนี้เราจะมาพูดถึงม้าเฉียวแห่งเสเหลียงกันนะครับ

หากเราพูดถึงม้าเฉียวแล้ว ทุกคนย่อมรู้จักฝีมือการรบเป็นอย่างดี เรียกได้ว่าฝีมือไม่เป็นรองลิโป้หรืออาจจะเทียบเท่าเลยก็ว่าได้ แต่เราจะคุยกันถึงเรื่องนิสัยความระแวงของม้าเฉียวกันนะครับ ในศึกหนึ่งม้าเฉียวรบกับโจโฉนั้น

ม้าเฉียวจับมือหันซุยเป็นพันธมิตรเสเหลียง
ทำสงครามกับโจโฉ
แม้จะผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ
แต่สถานการณ์โดยรวมคือ
ฝ่ายพันธมิตรเสเหลียงครองความได้เปรียบมากกว่า
และเมื่อสถานการณ์ไม่เข้าข้างโจโฉ
กองทัพกบฎแสนยานุภาพสูงกว่าของกองทัพโจโฉมากนัก
เมื่อชนะด้วยการทหารไม่ได้
โจโฉจึงหันมาใช้เล่ห์เหลี่ยม
ด้วยการทำอุบายยุแยงตะแคงให้แตกคอกัน
เริ่มต้นจากการนัดเจรจากับหันซุยที่หน้าค่าย
เพื่อให้ม้าเฉียวหวาดระแวงหันซุย
จากนั้นจึงส่งจดหมายลับมาให้หันซุย
โดยเนื้อความไม่ได้กล่าวอะไรมาก
ทว่าข้อความสำคัญหลายจุด
ถูกขีดฆ่าจนอ่านไม่ออก
ม้าเฉียวได้เห็นจดหมายฉบับนี้
ก็คิดว่าหันซุยเป็นคนทำลายข้อความสำคัญ
เพราะต้องการปิดบังไม่ให้ตนทราบข้อความลับ
เนื่องจากม้าเฉียวเชื่อว่า
หันซุยกำลังจะทรยศตนเอง
ยิ่งทำให้ม้าเฉียวหวาดระแวงหันซุยมากขึ้น
จนนำไปสู่การแตกคอและความล่มสลายก็มาเยือนกองทัพพันธมิตรเสเหลียง
เพื่อนหรือพันธมิตรอย่างม้าเฉียว
ไม่ควรที่จะเสียเวลาคบหาหรือร่วมงาน
ต่อให้เป็นคนดีและคนเก่งขนาดไหนก็ตาม
เพราะเขาเป็นคนหูเบา ไม่หนักแน่น
ใจโลเล ทั้งยังอารมณ์ร้อน
เชื่อถือกระดาษแค่แผ่นเดียวของศัตรู
มากกว่ามิตรภาพของเพื่อนร่วมตาย
ให้น้ำหนักกับข่าวลือมากกว่าความจริงใจของหันซุย

ขอยกตัวอย่างในอีกเหตุการณ์นึงคือ พระเจ้าเล่าเสี้ยนฟังคำยุยงของขันทีมากกว่าขงเบ้ง ให้ขงเบ้งถอยทัพจากสุมาอี้ สุดท้ายเป็นเหตุให้ขงเบ้งเสียโอกาสอันดีที่จะบุกถล่มวุยก๊ก เพราหูเบาเชื่อขันที

สรุป ผู้อ่านลองไตร่ตรองนะครับ
ข่าวปล่อยที่มาจากลมปากของคนไม่หวังดี
เพื่อหวังจะทำลายมิตรภาพ สร้างความร้าวฉาน
ข่าวลือที่ไม่รู้ว่าใครพูด
พิสูจน์ก็ไม่ได้ พยานก็ไม่มี หลักฐานก็ไม่มี
หาน้ำหนักความน่าเชื่อถือแทบไม่ได้
ขอให้อย่าหูเบาเชื่อทั้งหมดคนอื่นที่มายุแยงให้เรากับเพื่อนทะเลาะวิวาทกับกันเอง