ชีวิตสะใภ้ที่ครอบครัวสามีไม่ปลื้ม

        เราแต่งงานกับสามีมา 8 ปี และคบเป็นแฟนกันมาประมาณ 13 ปี  (ยาวนานมากๆ)

         ช่วงที่เป็นแฟนกันเค้าพาเราไปหาแม่และพี่สาวเค้า เราก็เจอกับคำพูดค่อนแคะ ประชดประชัน และคำดูถูกต่างๆมากมาย 

พอเจอแบบนี้เราก็บอกกับแฟนว่า "เลิกคบกันเถอะ เพราะหนูรับไม่ได้กับคำดูถูกและเหยียดหยามจากแม่และพี่สาวของคุณ ว่าไม่สมกับลูกชายเค้า" แฟนเราบอกว่า " คนที่ต้องอยู่กับเราคือตัวเค้าไม่ใช่แม่หรือพี่สาวของเค้า ไม่ต้องคิดมาก"

         เราก็ยอมใจอ่อนตามคำเค้าพูด แต่ทุกครั้งที่เจอกันกับแม่และพี่สาวเค้าเราก็จะเจอคำพูดแบบนี้ตลอด เราก็พยายามไม่เก็บมาใส่ใจ

         ครั้งหนึ่งแม่และพี่สาวของแฟนต้องการให้แม่ของเราขึ้นมากรุงเทพฯเพื่อพูดคุยเรื่องแต่งงานของเรากับแฟน และพาเรากับแม่ไปเที่ยวที่ชลบุรี ครอบครัวฝ่ายเราที่ไปมีเรากับแม่แค่สองคน ส่วนคนอื่นๆเป็นญาติของแฟนเราหมดเลยซึ่งนับแล้วประมาณเกือบ 10 คน พอรวมตัวกันกินข้าวช่วงเย็นวันนั้น พี่สาวแฟนพูดว่า "หนูก็ยังสาว อายุก็ยังน้อยอยู่ทำไมไม่ไปหาแฟนใหม่ที่เค้าเหมาะสมกับหนูมากกว่าน้องชายของเค้า" 

        พอแม่เราได้ยินก็พูดว่า "ทำไมถึงพูดจาแบบนี้ คนเค้ารักกันทำไมต้องพูดให้แตกกัน"

พี่สาวแฟนพูดว่า "ไม่ได้พูดให้แตกคอกัน แค่ต้องการเตือนสติให้ลูกสาวคุณแม่รู้ว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับน้องชาย เพราะทั้งไม่สวย ไม่รวย และไม่มีความคิดในเชิงบวก ไม่มีหัวทางธุรกิจที่จะช่วยน้องชายเค้าทำงานได้ ไม่เกื้อหนุนกัน อยู่กันไปก็มีแต่จะพากันจม "

        พอเราฟังคำพูดนั้นจบน้ำตาเรากับแม่ก็ไหลเป็นทางเลยคะ เราหันหน้าไปหาแฟนแล้วพูดกับเค้าว่า "คุณคิดแบบเดียวกับพี่สาวคุณพูดเหรอ" เค้าตอบว่า "เปล่า" เราก็พูดต่อว่า "แล้วทำไมไม่พูดแทนเราบ้าง พูดเข้าข้างเราบ้าง ไม่ใช่ให้พี่สาวคุณว่าเรากับแม่อยู่ฝ่ายเดียวแบบนี้ ถ้ายังงั้นก็จะคบกันต่อไปทำไม น่าจะเลิกกันให้มันจบเรื่องไป" แฟนเราก็เงียบ.... 

        เรากับแม่ก็กลับห้องพักโดยที่ไม่คุยกับพวกเค้าอีก รุ่งเช้าก็เดินทางกลับ พอกลับถึงที่พักที่กรุงเทพฯเค้าก็มาพูดดีด้วย "ว่าขอโทษเรากับแม่แทนพี่สาวที่พูดแบบนั้น ที่พูดเพราะเป็นห่วงน้องชาย" ที่ตลกที่สุดคือ เราก็ยอมใจอ่อนอีกครั้ง

        ท่านผู้อ่านคิดว่าไงบ้างคะกับเรื่องราวของเรา......และสุดท้ายก็ยอมแต่งงานกับแฟนคะ

( ปัญหาก็ยังคงมีอยู่แบบเดิมจนถึงปัจจุบันคะ )