โรเบิร์ต แม็คกี หนึ่งในไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากการถูกถลกหนังหัว

     การทำร้ายกันในสมันก่อนนั้น มีวิธีโหดๆอยู่หลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือการถลกหนังหัว ซึ่งคนที่โดนส่วนใหญ่มักเสียชีวิต แต่ก็มีคนรอดมาบ้างเหมือนกันอย่างเช่น Robert McGee เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รอดชีวิตจากการถูกถลกหนังหัว โดยเมื่อยังเป็นเด็กในปี ค.ศ. 1864 โรเบิร์ตร่วมกับพ่อแม่ของเขาเดินทางข้ามสหรัฐอเมริกาเพื่อหาที่อยู่ จุดหมายปลายทางคือลีเวนเวิร์ธในแคนซัส แต่พ่อแม่เสียชีวิตระหว่างการเดินทางด้วยเหตุผลที่ไม่ระบุรายละเอียด ทำให้เขากลายเป็นเด็กกำพร้าและอยู่คนเดียว โรเบิร์ตพยายามหางานทำและสมัครเข้ากองทัพแต่ถูกปฏิเสธเนื่องจากอายุของเขายังไม่ถึง ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้รับการว่าจ้างจากบริษัทขนส่งแห่งหนึ่ง และออกเดินทางร่วมกับคาราวานเกวียนเพื่อขนเสบียงไปยังฟอร์ตยูเนียนในนิวเม็กซิโก เนื่องจากถนนสู่ Fort Union ยาวและไม่ปลอดภัยเนื่องจากมีการโจมตีจากกลุ่มโจรและคนพื้นเมือง จึงต้องนำทหารร่วมเดินทางไปด้วย

ขณะที่พวกเขาเข้าใกล้ป้อมลาร์นดซึ่งอยู่ริมถนนก็ถึงเวลาหยุดพักและตั้งค่าย ทหารเลือกที่จะอยู่ห่างจากกองคาราวาน เนื่องจากคิดว่าสถานที่นั้นปลอดภัยเพราะไม่มีใครกล้าโจมตีบริเวณที่มีป้อมซึ่งมีกองกำลังทหารประจำการอยู่ โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า กองคาราวานถูกซุ่มโจมตีโดยชาวซูประมาณร้อยคน และทั้งหมดถูกสังหารอย่างไร้ความปราณีและเสียชีวิตในที่นั้นยกเว้นโรเบิร์ตและเด็กหนุ่มอีกคนหนึ่ง ทหารได้ยินเสียงปืนและมองเห็นความโกลาหลในระยะไกล แต่เมื่อมาถึงก็สายเกินไปแล้ว โรเบิร์ตเล่าว่าเขาเห็นผู้คนในกลุ่มผู้ติดตามถูกสังหารอย่างทารุณก่อนที่ตัวเขาเองจะถูกโจมตี เขาถูกยิงที่ด้านหลังสองครั้งและล้มลงกับพื้น หลังจากนั้นเขาก็ถูกยิงด้วยธนูถึงสองลูก เขาคลานอยู่บนพื้นและมีคนนั่งทับเขา และสิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้ก็คือเขารู้สึกว่ามีมีดกรีดเข้าที่ผิวหนังรอบศีรษะ เมื่อทหารมาถึงที่เกิดเหตุก็พบโรเบิร์ตและเด็กชายอีกคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสและมีแผลศีรษะ พวกเขาถูกนำตัวไปที่ป้อมใกล้เคียงอย่างรวดเร็วเพื่อรับการรักษา โดยมีโรเบิร์ตเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวเท่านั้นเอง