คิดยังไง กับคนที่พูดคำหยาบแล้วบอกว่าจริงใจ

คำถามนี้ถูกตั้งขึ้นมาว่า คิดยังไงกับคนที่ใช้คำหยาบแล้วบอกว่าจริงใจ หลายๆคนที่ชอบพูดคำหยาบใส่กันกับคนที่รู้จักอันนี้พอเข้าใจได้ แต่ก็ไม่ได้ใช้คำที่แรง เพราะคิดว่าสนิทกัน แต่ทุกวันนี้ไม่เข้าใจว่าทำไมมีคนส่งเสริมการพูดคำหยาบใส่คนที่ไม่สนิท ผมไม่คิดว่าคำหยาบเหล่านั้นจะทำให้คนกลับมาจริงใจขึ้น คนที่พูดสุภาพใส่สูทก็ไม่ได้จะไม่จริงใจหมดทุกคน ส่วนคนที่พูดคำหยาบก็ไม่ได้แปลว่าจะจริงใจทุกคนเช่นเดียวกัน

• คนบางคนมักพูดคำหยาบจนติดเป็นนิสัย แล้วใช้ความจริงใจเป็นข้ออ้างเวลาถูกตำหนิ ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว มีคนมากมายที่แสดงความจริงใจด้วยความสุภาพ ส่วนตัวมองว่า "หยาบคาย=จริงใจ" ก็คงไม่ถูกต้องนัก ถ้า "หยาบคาย=สนิท" อันนี้น่าจะใกล้เคียงกว่า
• คนที่พูดว่าหยาบคาย = จริงใจ ก็แสดงว่าธรรมชาติของเขาเป็นคนพูดหยาบคาย หรือไม่เพราะอยู่แล้ว และสิ่งนี้คือตัวตนของเขาเอง ถ้าจะให้เปลี่ยนไปพูดเพราะนั่นแสดงว่าเขาไม่ได้แสดงธรรมชาติของเขาเองออกมาให้คนอื่นเห็น ซึ่งก็ถูกต้องที่จะบอกว่าเขาก็จริงใจ ไม่หลอกลวงผู้อื่นว่าบุคลิคเขาแท้จริงแล้วเป็นอย่างไร แต่สำหรับผู้ที่พูดเพราะ หรืออาจจะพูดค่อนข้างสุภาพเป็นทุนเดิม ซึ่งความสุภาพเป็นธรรมชาติและเนื้อแท้ของเขา ถ้าแบบนี้จะให้เขาเปลี่ยนไปพูดหยาบคายเพื่อแสดงถึงความจริงใจนั่นก็ถือว่าผิด เพราะปกปิดความเป็นตัวเอง สรุปแล้วความจริงใจไม่จำเป็นต้องหยาบคายเลย คนที่พูดเพราะอยู่แล้วทำไมจะต้องไปพูดจาไม่สุภาพ การพูดเพราะก็เป็นกันเองได้ไม่ต่างกัน
• หยาบคาย=สันดานพูดเพราะพ่อแม่ สอนมาดีก็จริงใจได้ครับ
• พูดหยาบได้เฉพาะคนที่สนิทครับ ถ้าหยาบใส่คนไม่สนิท แสดงว่าเกลียดกันแล้วครับ
• เป็นข้ออ้างของคนอยากพูดหยาบ คิดแล้วเค้าคงสบายใจที่จะหยาบต่อไป