ช่วยแผ่นดินไหวเนปาล26:รอยร้าวจากแผ่นดินไหว

        เย็นและค่ำคืนที่สองนี่ ไม่ค่อยมีอะไรต่างกับเมื่อวานวันแรก แต่ก็คุ้นเคยกับทิศทางสถานที่ บรรยากาศ สัตว์เลี้ยง และเจ้าของบ้านแสนใจดีมากขึ้น เย็นนี้จึงเป็นวันอาบน้ำแห่งชาติ ทุกคนใช้เวลาเต็มที่ในห้องน้ำเพิงสังกะสีเล็กๆ แต่ไม่ใช่ปัญหาของพวกเราเลย น้ำท่าที่นี่ไหลตลอดมีให้ใช้กันเต็มที่ ไหลมาจากหิมาลัยโน่นเลย เย็นชื่นใจ ทั้งใช้ดื่มกิน ทั้งคนและสัตว์ อาบน้ำทำความสะอาด ตลอดจนรดแปลงผักรอบบ้าน ไม่ค่อยมีใครสนใจใครเท่าไหร่นัก เพราะชั่วโมงนี้เป็นชั่วโมงส่วนตัวตามใจ จัดไป เย็นนี้หิมาลัยไม่ชัดเท่าเมื่อวาน เพราะถูกบังด้วยกลุ่มเมฆ มีเพียงแสงสีทองกระจายทั่วไปแล้วค่อยๆ อ่อนแสงลงจนหมดแสงไปในที่สุด

        ก่อนมื้อเย็น เลยมานั่งสนทนากับเพื่อนรักหลายหัวข้อ ฮารี่เล่าให้ฟังว่า พ่อรักบ้านหลังใหญ่ที่ร้าวไปทั้งหลังนี้มาก พ่อหรือปู่ของฮารี่สร้างเอาไว้ หลังแผ่นดินไหวไม่กี่ชั่วโมง พ่อโทรหาฮารี่ร้องไห้เสียใจไม่หยุด พาเอาฮารี่ร้องไห้ตามอย่างเจ็บปวด ทุกๆเช้าที่พ่อตื่นขึ้นมา ต้องรีบมองมาที่บ้านให้แน่ใจว่า ยังไม่ถล่มเสียหายไปมากกว่าเดิม พวกเรารับรู้ได้ดี เพราะเห็นพ่อชอบไปนั่งใต้ถุนบ้านเงยมองตัวบ้านตาเหม่อลอย ตอนที่แม่พาเข้าไปชมในตัวบ้าน แกคงเล่าประมาณว่า ตรงนี้เป็นห้องอะไร ใช้ทำอะไร เคยวางอะไรไว้ตรงไหน แล้วก็จบประโยคด้วยหน้าเศร้า โบกมือว่าไม่มีอีกแล้ว ฟังไม่ออกสักคำ แต่กลับรู้สึกเศร้าน้ำตาซึมไปด้วย เอื้อมมือไปจับมือแม่ให้กำลังใจ อยากบอกแม่ว่าเข้มแข็งๆนะคะ คิดว่าแม่คงจะเดาออกและรับรู้ได้ เลยเปลี่ยนจากหน้าเศร้าส่งยิ้มให้

        ฮารี่ตั้งใจว่าจะเก็บเงินให้ได้สักก้อน แล้วจะซ่อมบ้านหลังนี้ก่อนซ่อมบ้านที่ Balaju บางคนที่หมู่บ้านนี้ ถึงกับเป็นบ้าไปเลยเมื่อเห็นบ้านตนเองที่อาศัยมาชั่วชีวิตพังทลายไปต่อหน้า ภัยพิบัตินี่โหดร้ายจริง แต่เมื่อเป็นภัยพิบัติจากธรรมชาติที่ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครคิดและไม่มีใครอยากให้เกิด เกิดขึ้นมาแล้วและเสียหายจนถึงล้มตายแล้ว จะทำอย่างไรได้ คำตอบเดียวตอนนี้ที่นึกออกคือยอมรับ เข้มแข็งและยึดในหลักธรรมข้ออนิจจัง ไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้แน่นอน เราเองก็ล้วนอยู่ในกฏสัจธรรมข้อนี้ ไม่รู้ภัยในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง จะมาถึงตัวเรา

        มื้อเย็นวันนี้ จบด้วยนมสดจากเจ้าตัวเดิมอุ่นๆ เด็กๆ รู้หน้าที่เซ็ททีมล้างจานขึ้นมา โชว์ลีลาการล้างจานแบบไทยให้แม่ดู ล้างจานที่นี่สนุกกว่าที่ Balaju เยอะ เพราะน้ำไหลแรงดั่งใจคนล้าง ฮารี่มองตามบอกว่า very good team ล้างจานกันทีไร เป็นต้องร้องเพลงลั่นเขากันทุกที ไม่มีใครถือสาแถมน่าจะชอบด้วยซ้ำ ที่เด็กไทยมาเติมสีสรรหมู่บ้านเล็กๆแห่งนี้ เพราะพื้นฐานของทั้งสามคนค่อนข้างอยู่ง่ายกินง่ายอดทนกันดีอยู่แล้ว ไม่ทำให้เราผิดหวังที่หนีบมาด้วย ง่ายขนาดที่เอาน้ำธรรมดาเติมมาม่าในซองกินก็ได้ ไม่มีน้ำร้อนไม่เป็นไร ทำเอาฮารี่อึ้ง! แม่ชอบใจใหญ่ที่เด็กๆขอเติมข้าวกันตลอด ได้เวลาเงยมองดาวยักษ์กันแล้ว “แล้วนมมันเกี่ยวอะไรกับทางช้างเผือกละครับ?” น้องถาม หลังสอนคำศัพท์คำว่าทางช้างเผือกคือ Milky Way “สีขาวๆ เหมือนกันมั้งครับ” ตอบไปตามความคิด ใครทราบช่วยบอกน้องที แต่ตอนนี้ขึ้นไปบนเนินหลังบ้านไปดู Milky Way อยู่ คืนนี้ไม่มีไฟ แต่ดีที่พวกเราพอจะชินกับสถานที่แล้ว จะมีปัญหาก็แค่ห้องน้ำ ที่แยกออกไปจากกระท่อมทั้งสองของเรา เลยต้องจัดเวรยามมาส่งเรา หากต้องมาเข้าห้องน้ำกลางดึก ก่อนไหว้พระเข้านอน คืนนี้หนาวกว่าคืนแรกแฮะ...

 **ข้อความทั้งหมดเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียน

เว็บไซต์ส่วนตัว https://tenlavenders.softr.app/