แอบรักในรอยใจ ตอนที่ 2

นิยายเรื่องสั้น

เรื่อง แอบรักในรอยใจ

ตอนที่ 2

       หญิงสาวหน้าหวานตาคม นั่งอยู่ที่เก้าอี้สีขาวใต้ต้นไม้ในสวนหลังบ้าน เธอมองดูดอกไม้ที่เธอปลูกเอง "ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ก็ยังไม่มีใครโทรหาเราเลย พ่อแม่ที่เชียงใหม่จะเป็นยังไงบ้างนะ" ดุสิตาได้แต่รำพึงรำพันทอดถอนใจ  เธอย้ายมาทำงานที่กรุงเทพฯได้สองอาทิตย์แล้ว และวันนี้ก็เป็นวันหยุด เธอจึงนั่งพักผ่อนในสวนหลังบ้าน เธอนึกไปอีกว่าน้องสาวของเธอคงดูแลแม่ได้ดี เพราะแม่รักน้องสาวมาก ซึ่งเธอยังรู้สึกว่า แม่รักน้องสาวมากกว่าเธอซะอีก บ่ายแล้วเธอยังไม่ได้ทานข้าว เธอคิดไว้ว่าอีกสักพักจะออกไปหาอะไรทานแถวหมู่บ้านที่เธออยู่ มีร้านอาหารไม่ไกลจากนี้

        ดุสิตาปั่นรถจักรยานออกมาร้านอาหารในหมู่บ้านของเธอ ขาเรียวยาวก้าวฉับฉับ เพราะความหิว เลือกที่นั่งได้ก็รีบสั่งทันที "ขอราดหน้าที่นึงค่ะ" ป้าคนขายตอบรับฉับไว "ได้จ้า แม่หนูจะเอาราดหน้าแบบใหนบ้างจ๊ะ" "งั้นหนูขอราดหน้าทะเลแล้วกันค่ะกุ้งเยอะๆนะค่ะ ดุสิตาเธอชอบราดหน้าเป็นที่สุด เธอทานเสร็จ เธอก็ปั่นจักรยานกลับบ้าน ออกไปได้สักพักมาถึงหน้าบ้านหลังหนึ่ง เธอก็มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังขับรถออกมาจากบ้านหลังนั่น เธอก็ปั่นจักรยานต่อไม่ได้สนใจอะไร

        ปริศนาขับรถออกจากบ้านของฉัตรลดา ขับผ่านดุสิตาไปเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรเช่นกัน

        ปริศนากับฉัตรลดาเป็นแฟนกันมาได้ 3 ปี ฉัตรลดาเธอเป็นผู้หญิงที่เก่งมาก ตั้งใจทำงานมาก งานยุ่งมาก เพราะต้องส่งไปให้ที่บ้านที่เชียงใหม่ ชอบทำงานเองไม่ได้ชอบขอเงิน ปริศนาจะซื้อของให้เธอเองโดยที่เธอไม่ได้ขอให้ซื้อ แต่ถ้าปริศนาซื้อมาเธอก็รับด้วยความเต็มใจ เธอก็มีบ้างทีาจะหึง แต่เธอไม่โวยวาย เธอให้อิสระ และยังมีเรื่องส่วนตัว ที่เธอเองก็ไม่เข้าไปยุ่ง และปริศนาก็เช่นกันที่บางทีเค้าอาจมีเรื่องที่ไม่อยากบอก ก็จะไม่เค้นถามให้ทะเราะกัน มีช่องว่างให้กัน แบบเข้าใจกัน และไม่ต้องตัวติดกันตลอดเวลา มีเวลาก็มาเจอกัน เป็นมาอย่างนี้ 3 ปีแล้ว  เราก็ยังรักกันดี รู้ใจกัน วันนี้ได้ทานของที่ชอบ เธอช่างรู้ใจเราจริงๆ ปริศนาคิดไปขับรถไป วันหยุดครั้งหน้าจะเตรียมซื้ออะไรไปให้นะ ของกินเล่นล่ะกัน ทำงานมาเครียดหลายวันจะได้ผ่อนคลาย  ปริศนามาถึงบ้านพอดี ซึ่งวันนี้เค้าอาศัยอยู่กับแม่แค่สองคน "กินอะไรมารึยัง ถ้าหิวมีขนมหวานอยู่ในตู้เย็นนะปิก" แม่พูดไปรีดผ้าไป "ครับ ผมขอขึ้นไปอาบน้ำก่อน เดียวลงมาเล่นด้วยครับ"  ปิกเป็นชื่อเล่นที่แม่เรียก ปริศนาต้องรีบกลับมาเป็นเพื่อนแม่บ้าง  พรุ่งนี้ก็ทำงานแล้ว อยู่คุยกับแม่บ้างจะได้ไม่เหงา เพราะว่าพ่อต้องออกไปดูงานที่ต่างจังหวัดบ่อยๆ  ซึ่งวันนี้พ่อก็ไม่อยู่ เค้าถึงต้องรีบกลับบ้านเร็วหน่อย 

        ปริศนาอาบน้ำเสร็จแล้วก็รีบลงมาหาแม่

      "หนูฉัตรเป็นไงบ้างสบายดีใหม วันหยุดแบบนี้คงชอบอยู่บ้านพักสมอง เพราะเหนื่อยกับงานมาหลายวัน วันหลังพามาทานข้าวบ้านเราบ้างนะ"

        "ครับ วันนี้ฉัตรเค้าทำของที่ชอบด้วยครับ เธอรู้ว่าผมชอบ"

        "กระเพรากุ้งกรอบนะ แกชอบมาตั้งแต่เด็ก กินเกือบทุกวัน แม่หนูฉัตรก็ช่างสังเกต"

        พรุ่งนี้ก็ทำงานแล้ว ต้องรีบไปแต่เช้า ปริศนาคุยกับแม่เสร็จแล้วต้องรีบเข้านอน นาฬิกาบอกเวลา นี่มันสี่ทุ่มแล้ว

ดุสิตา 

ฉัตรลดา

ติดตามตอนต่อไป

ผู้เขียน เอวา ฟ้าชมพู